VOC-er Freek Polak (rechts) en Dries van Agt bij de uitreiking van de Cannabis Cultuurprijs 2009 (© Gonzo media)

Alle tegenstanders van het cannabisverbod en sympathisanten van de VOC zijn van harte welkom mee te doen aan de actie: we verzamelen om 11.00 uur op Hofplaats 1, Den Haag.

In de brief aan Kamervoorzitter Gerdi Verbeet (PvdA) hekelt de VOC de manier waarop het demissionaire kabinet Balkenende invulling geeft aan het drugsbeleid. Namens de VOC schrijft Freek Polak: “Daarbij is sprake van onverantwoorde keuzes die de schatkist veel geld kosten, schade berokkenen aan de volksgezondheid en de openbare orde en die geen recht doen aan de adviezen die de regering de afgelopen jaren heeft gekregen van verschillende instanties en commissies.”

NRC/Handelsblad 4 februari 2010

De Tweede Kamer debatteerde voor het laatst serieus over het drugsbeleid op 6 maart 2008. Sindsdien zijn geplande debatten steeds uitgesteld. Na de val van het kabinet werd drugsbeleid controversieel verklaard en de verantwoordelijkheid voor een nieuwe drugsnota doorgeschoven naar de nieuwe regering.  “Daarmee staat het parlement nu ruim 2,5 jaar buitenspel in de besluitvorming over een thema waarover grote maatschappelijke onrust en onvrede bestaat. ” Eerder dit jaar berekende een werkgroep van het ministerie van financiën dat legalisering van de teelt van cannabis de schatkist ruim 8 miljoen euro per week zou opleveren.

Na jaren van gedogen van de achterdeur wordt het functioneren van coffeeshops nu feitelijk onmogelijk gemaakt, zowel door toenemende repressie rond de voordeur, als door een zero tolerance aanpak van de achterdeur.

Polak: “Dit is een radicale wijziging van het drugsbeleid, die niet strookt met de inhoud van de Hoofdlijnenbrief. Bovendien wordt deze wijziging doorgevoerd zonder dat de Kamer een overeenkomstig besluit heeft genomen.”

De VOC hekelt de geplande ‘pilotprojecten’ met coffeeshops op lokaal niveau. Geen van deze projecten richt zich op het echte probleem: de illegale aanlevering. Het kabinet financiert slechts projecten die gericht zijn op de voordeur: meer controle, toegangsverbod voor buitenlanders, verhoging van de leeftijdsgrens etc. Een heilloze weg: “Voor de VOC en een meerderheid van de Nederlandse bevolking is het zonneklaar: we moeten cannabis niet nog verder criminaliseren, maar deugdelijk reguleren.”

Klik hier voor een PDF van het persbericht over de actie

Klik hier voor een PDF van de brief aan Kamervoorzitter Gerdi Verbeet

Het portret is een aflevering van een serie over verenigingen in Nederland die Gordts en schrijver Marcel van Roosmalen voor de krant hebben gemaakt. Gordts woonde op 18 augustus een VOC-vergadering bij in het Amsterdamse Cannabis College en begint haar reportage als volgt:

“De Oudezijds Achterburgwal. Je hebt mensen die bij het horen van die straatnaam meteen de hoerenbuurt voor zich zien, en je hebt er die slechts denken aan de Universiteit van Amsterdam. Ik ben een braaf Belgje, en nu Googlemaps me steeds dieper de rosse buurt in drijft, schrik ik. Had ik mijn zonnebril maar op!”

Joep Oomen (© Gonzo media)

Aangekomen bij het Cannabis College constateert Gordts dat het daar ‘niet echt naar wiet’ ruikt: “Het Cannabis College lijkt er vooral op gebrand te laten zien wat er nog méér met hennep wordt gedaan.” De aanwezige VOC-ers zitten ‘keurig aan de koffie’. “De man die zich fronsend over een oude laptop heeft gebogen, lijkt me -ik weet niet, hoor- een beetje saai. De meneer naast hem heeft wat weg van mijn bejaarde buurman. Gestreken overhemd, goudomrand brilletje. Ik bespeur een zekere ontgoocheling bij mezelf.”

De schrijfster besluit in te grijpen en vraagt om een ‘voorstelrondje’. “Namen en leeftijden noteren, voor enige houvast. De man met de laptop blijkt Joep Oomen (48) te heten en als voorzitter te fungeren. Dat betekent niet dat hij ook daadwerkelijk voorzitter is. “Want”, doceert een andere meneer zijnde gepensioneerd psychiater Freek Polak (68), “wij zijn geen vereniging.” Geen vereniging. Dat zal de redactie leuk vinden. “Nee, wij zijn een vereniging in oprichting”, zegt de man met de button, de in cannabis gespecialiseerde journalist Derrick Bergman (39), “maar echt opgericht worden we waarschijnlijk nooit.”

De VOC vergadert in het Cannabis College, 18 augustus 2010. Links op de foto Emily Gordts (© Gonzo media)

Joep Oomen vertelt over de geschiedenis van de vereniging: “De VOC is ontstaan in december 2008, vlak na het Cannabis Tribunaal in Den Haag. Er is in het Nederlandse parlement geen discussie over het cannabisverbod, terwijl dat de belastingbetaler 8 miljoen euro per week kost en voor heel wat maatschappelijke onrust zorgt.”

Gordts plugt uitdrukkelijk de VOC-site in haar subtiel ironische reportage: “Ik zou zeggen: slaat u er de website van de VOC eens op na. Ja, ik ga de URL nadrukkelijk noemen, want op de keper beschouwd ben ik het met deze mensen eens. Op www.voc-nederland.org vindt u alle details, inclusief 18 negatieve effecten van het cannabisverbod.”

V.l.n.r.: Joep Oomen, Freek Polak, Rowena Huijbregts, Myranda Bruin, Tom Selevsek (© Gonzo media)

Een dag later hikt de schrijfster aan tegen de deadline. “Wat moet ik nou? Ik bel Derrick. Hij is journalist en begrijpt wellicht dat ik in de penarie zit. We praten lang over het cannabisverbod. Klinkklare onzin, in stand gehouden door halve leugens. (…) Ja, ik begin het te snappen. Ik kan nu ook wel een paar redenen noemen waarom het cannabisverbod zo snel mogelijk moet worden opgerookt. Ga ik niet doen. Zoals dat wel vaker gaat, is de praktijk een stuk interessanter dan de theorie. Derrick heeft drie zonen, van wie twee van alcohol- en wietverwelkomende leeftijd. Drinken doen ze nauwelijks. De zestienjarige -van het genre ‘pa, je doet maar’- moet niets hebben van cannabis. Zijn broer van achttien verdampt af en toe wat wiet in een vaporizer, de gezondste manier om het binnen te krijgen. Engeltjes dus, die drie Bergmannetjes.”

Links documentairemaker Michaël Schaap, die de registratie van het Cannabis Tribunaal 2010 maakt. (© Gonzo media)

“Maar luister. Laatst kreeg Derrick de beide zonen van vrienden over de vloer. Gezellig samen in de woonkamer, niets aan de hand. Derrick begon een joint te rollen. En wat denk je? Die jongens -15 en 17- konden hun ogen niet van zijn rollende vingers afhouden. O, mochten ze ruiken? Voelde het goed? Hoe snel werd-ie stoned? Ze vroegen nog nét niet om een hijsje. Wat een belangstelling! Bijna obsessief, man. ‘Wat vindt jullie vader eigenlijk van blowen?” vroeg Derrick. “Die flikkert ons er direct uit als we ook maar een joint aanraken.” Cannabisverbod opheffen? Ik zeg: doen!”

Het hele artikel, met fraaie foto van David Galjaard en Christian van der Kooy, is verschenen in NRC.next van 26 augustus 2010

Ernst Hirsch Ballin (© Gonzo media)

De voorgestelde wet richt zich niet op de hennepteelt zelf, maar op zogenaamde voorbereidings- of bevorderingshandelingen, die zich in Hirsch Ballin’s woorden “afspelen in een voorfase, voorafgaand aan de daadwerkelijke overtreding van de Opiumwet”. Er hoeft dus nog geen stek of wietzaadje de grond in te zijn gegaan om al strafbaar te zijn. Op 2 april vroeg Hirsch Ballin advies over zijn wetsvoorstel aan de Raad voor de Rechtspraak, de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) en de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR).

De NVvR kwam als eerste met haar advies en liet weinig heel van het voorstel. Het is haar vooral een doorn in het oog dat de minister niet duidelijk maakt of het wetsvoorstel alleen de grootschalige hennepteelt betreft of ook de kleinschalige. ‘Ter vermijding van discussies in de rechtszaal zou de NVvR graag zien dat dit uitdrukkelijk wordt opgenomen in de doelstelling van het wetsvoorstel.’

Sticker van ENCOD

De “considerans” bij het wetsvoorstel maakt de zaken nog onduidelijker. Daarin stelt Hirsch Ballin dat zijn wet wenselijk is voor “een effectieve bestrijding van de illegale productie van cannabis, die het nationale gebruik sterk overstijgt”. Terecht vraagt de NVvR: ‘Betekent dit dat het wetsvoorstel alleen ziet op bestrijding van grootschalige illegale hennepteelt die bestemd is voor de export of is hier iets anders bedoeld? De huidige formulering van de considerans leidt tot onduidelijkheid met betrekking tot hoe het wetsvoorstel dient te worden uitgelegd.’

In keurig juridisch jargon concludeert de NVvR dat de wet overbodig is: ‘De NvVR vraagt zich echter af wat precies de toegevoegde waarde is van dit wetsvoorstel ten opzichte van het huidige recht. (…) Afgezien van eventuele ruimere mogelijkheden in verband met de opsporing is het de NvvR niet duidelijk welke lacunes er in de strafwet zouden zijn ten aanzien van de strafrechtelijke aansprakelijkheid van het voorbereiden en faciliteren van grootschalige hennepteelt.’ Oftewel: grootschalige teelt kan al lang worden aangepakt, daarvoor is deze nieuwe wet niet nodig.

Highlife hennepbeurs 2006 in de RAI Amsterdam (© Gonzo media)

De VNG is iets milder in haar oordeel, maar plaatst wel een paar kritische kanttekeningen. ‘Het mag niet onopgemerkt blijven dat het gedogen van vergelijkbare handelingen door tuincentra of soortgelijke bedrijven een grijs gebied creëert, dat misverstanden in de hand werkt en het gelijkheidsbeginsel ongewenst op spanning zet. Tuincentra kunnen in de verleiding komen om bij een toenemende vraag grootschaliger bepaalde producten aan te bieden en omgekeerd bestaat de mogelijkheid dat growshops hun assortiment dusdanig uitbreiden dat zij aan te merken zijn als tuincentrum.’

© Gonzo media

Ook zien de gemeenten de bui al hangen als het gaat om de handhaving van alweer een nieuwe repressieve wet uit Den Haag: ‘Het voorstel levert enige onduidelijkheid op als het gaat om toezicht en handhaving. De ervaring leert, met het nog recent doorgevoerde ‘paddoverbod’, dat gemeenten in toenemende mate verantwoordelijk worden gesteld voor het toezicht op door de wetgever strafbaar gestelde handelingen.’

De Raad voor de Rechtspraak levert meer fundamentele kritiek op de growshopwet. ‘De Raad vraagt zich of of in de Memorie van Toelichting (MvT) voldoende aandacht wordt besteed aan de reikwijdte van de strafrechtelijke aansprakelijkheid en de onderzoeksbevoegdheden onder het bestaande regime en aan de praktische kant van het bewijs.’ Of in gewoon Nederlands: met de nieuwe wet zijn wel heel veel mensen potentieel strafbaar, terwijl het bewijs van hun eventuele schuld nauwelijks rond te krijgen is.

Zo stelt Hirsch Ballin dat de in growshops aangeboden producten “geheel in de sleutel staan van de hennepteelt”. Maar volgens de Raad is het nog maar helemaal de vraag “of de rechter hiervan in de strafrechtelijke praktijk bij de vraag naar het bewijs zonder meer van uit mag gaan”. ‘Ventilatoren en pompen kunnen bijvoorbeeld ook voor andere doeleinden worden gebruikt. Gelet op de ervaringen in het verleden mag verwacht worden dat hierop veelvuldig een beroep zal worden gedaan op een wijze die niet onmiddellijk van de hand kan worden gewezen (een Meer- en vaartverweer).’

De Raad ziet nog meer haken en ogen aan de growshopwet. ‘In dit verband is ook van belang of (…) niet verwacht mag worden dat winkeltjes die thans de titel “growshop” hebben, hun naam niet zullen wijzigen en/of hun assortiment niet zodanig zullen verbreden dat niet eenvoudig kan worden gesteld dat alle of de meeste voorwerpen bestemd zijn voor de grootschalige hennepteelt.’ Met nadruk stelt de Raad dat zij opnieuw advies wil geven, als het wetsvoorstel op belangrijke onderdelen wordt gewijzigd.

Hirsch Ballin: huiswerk overdoen (© Gonzo media)

Drie slechte rapporten kortom: Hirsch Ballin moet zijn huiswerk overmaken. De kans dat hij daar snel aan toe komt lijkt klein, nu hij naast justitie ook het ministerie van binnenlandse zaken demissionair leidt. Tot 7 augustus is hij zelfs de baas van het land, want zowel Balkenende als vice-premier Rouvoet zijn met vakantie. Je zou dus zeggen dat Hirsch Ballin wel wat anders aan zijn hoofd heeft dan de kleine 275 growshops die ons land nog telt. Zijn opvolger richt de blik hopelijk naar Europa, waar growshophouders in landen als Spanje, Engeland, Duitsland en Tsjechië probleemloos hun winkels runnen.  En waar hennepbeurzen, anders dan in Nederland, gewoon zijn toegestaan.

Klik hier voor een PDF van het advies van NvVR

Klik hier voor een PDF van het advies van de VNG

Klik hier voor PDF advies Raad voor de Rechtspraak

Zie ook: Hirsch Ballin verklaart oorlog aan grootschalige hennepteelt (VOC-Blog 1 april 2010)

Jan Lonink (PvdA)

Het vijf pagina’s tellende artikel begint met de persconferentie die burgemeester Jan Lonink op 1 juni 2007 gaf over de voorgenomen verplaatsing van Checkpoint richting Belgische grens. Een journaliste vraagt Lonink wat er toch gaande is bij Checkpoint: onderweg naar het stadhuis heeft ze gezien dat het er wemelt van de politie. “Cameralieden van de regionale omroep laten de burgemeester acuut voor wat hij is en hollen naar de nabijgelegen coffeeshop. Daar kunnen ze nog net het begin filmen van de politie-inval die het Openbaar Ministerie precies die dag heeft gelast. Burgemeester Lonink, toch gesprekspartner van het het OM en de politie in de lokale driehoek, weet tot vlak voor de inval van niets.”

Sjors van Beek, auteur van het artikel in Binnenlands Bestuur, noemt het voorval ‘misschien wel exemplarisch voor de gang van zaken rond Checkpoint’. Niet voor niets heet zijn verhaal ‘Coffeeshop splijt driehoek’. Slachtoffer van de stille strijd tussen gemeente en Openbaar Ministerie is Checkpoint-eigenaar Meddie Willemsen, die klem raakte tussen twee overheden met verschillende agenda’s, zoals zijn advocaten het formuleerden.

Coffeeshop Checkpoint in Terneuzen

De hoofdrolspelers doen opmerkelijke uitspraken in het artikel. Zo zegt Jan Dalebout, tussen 2005 en 2010 chef van het politiedistrict Zeeuws-Vlaanderen, over de ‘overlast’ die Checkpoint zou hebben veroorzaakt: “Die werd niet gestaafd door politiecijfers, maar je moet denken aan foutparkeerders, verkeersbewegingen, wildplassen. Eigenlijk niet anders dan wat er gebeurt rond een willekeurige Ikea-vestiging: het werd onrustig in de straat.”

Dat Terneuzen eind vorige eeuw coffeeshops toestond was niet voor niets, schrijft Van Beek: “In de jaren ‘90 telde Terneuzen zo’n negentig illegale dealpanden, de markten voor soft- en harddrugs waren vermengd, er vonden liquidaties plaats.”

Tot in 2008 wees de gemeente de weg naar de coffeeshops in Terneuzen: 100% affichering

Jan Lonink, sinds 2003 burgemeester van Terneuzen, toont zich gefrustreerd over de verwijten van ‘pappen en nathouden’ toen Checkpoint nog open was. Hij bestrijdt dat hij overtredingen door de vingers zag: “Dat klopt gewoon niet, we hebben geen énkele overtreding door de vingers gezien. En het plaatsen van die verkeersborden hebben we vooraf besproken in de driehoek. Justitie protesteerde daar niet. Maar wij krijgen zo wel een stempel.”

André Beckers, hoofd van het advocatenteam van Checkpoint, spreekt van een ordinaire machtsstrijd in de driehoek: “De officier van justitie heeft over de rug van Checkpoint laten zien wie het in de driehoek voor het zeggen heeft.”

André Beckers staat de pers te woord na de Checkpoint uitspraak van 25 maart 2010 (foto © Gonzo media)

De meest bizarre uitspraken doet officier van justitie Rob Rammelo, verantwoordelijk voor het strafproces tegen Checkpoint, maar geen lid van de lokale driehoek. Hij had onvoldoende zicht op wat er in die driehoek gebeurde, erkent hij nu. “Achteraf heb ik begrepen dat er wel degelijk werd gesproken over het uitdijende Checkpoint, maar vanuit mijn optiek gebeurde er weinig concreets, de shop blééf maar groeien.” Daar had eigenaar Willemsen makkelijk iets aan kunnen doen, meent Rammelo, door niet te verkopen aan mensen die hun cannabis “kennelijk de grens over willen brengen” of maximaal 1 gram per persoon te verkopen.

Het probleem van de achterdeur is volgens Rammelo makkelijk op te lossen: “Een coffeeshophouder weet dat hij met een pondje handelswaar uit de voeten moet. Voor de lokale markt is dat voldoende en dan valt niemand hem lastig. Als hij er voor kiest om klein te blijven, is het best. En als hij zorgt dat iemand anders een stash, een opslagplaats, heeft en hem van daaruit af en toe een pondje toeschuift, dan is die ánder de crimineel, niet de coffeeshophouder.”

Advocaat Beckers heeft één ding geleerd van de Checkpoint zaak: “Alles wat je bespreekt met de burgemeester moet je ook expliciet voorleggen aan het OM: wat vindt úw organisatie hier van? Op papier is zo’n driehoek een hechte eenheid, maar als het er op aan komt schuiven partijen de verantwoordelijkheden voortdurend naar elkaar door. De coffeeshophouder denkt dat hij aan tafel zit met “de overheid”, maar in werkelijkheid is hij vogelvrij. Als je de achterdeur aanpakt, is het gedoogbeleid illusoir.”

Meddie Willemsen doorbreekt vanuit het buitenland voor één keer zijn stilzwijgen in Binnenlands Bestuur. Hij benadrukt dat hij ‘een proefkonijn’ is: “Als dit succes heeft, kunnen alle coffeeshops in Nederland sluiten. Want dan ben je crimineel als je spullen aanneemt aan de achterdeur. Ik word nu bestempeld als criminele organisatie omdat ik zelf voor mijn eigen wiet zorgde. Maar dat is de enige mogelijkheid, zeker als je wilt weten wát je precies verkoopt.” Nog steeds begrijpt hij niets van de gang zaken: “Ik doe niks anders dan inkopen en verkopen. Sinds 1995 ben ik 25 a 30 keer gecontroleerd. Op twee keer na ging dat altijd goed.”

Al in 2002 vertelde Willemsen aan de Belastingdienst hoe zijn voorraadbeheer in elkaar zat: vanuit verschillende stashes vervoerde hij steeds 500 gram naar zijn shop. “Hier is een heel vies spelletje gespeeld. Ik vecht dus door, ik wil niet worden weggezet als een crimineel. Wij waren juist een van de weinige coffeeshops die géén zaken deden met criminelen. Ik heb mijn geld legaal verdiend, mijn personeel heeft zelfs gewoon WW gekregen na de inval. Als ik dit win, zou ik een claim kunnen indienen waar de gemeente failliet aan kan gaan. De Raad van State zal dus haar uiterste best wel doen om de gemeente in het gelijk te stellen. Maar het gaat me om mijn gelijk. Checkpoint was géén criminele organisatie!”

Klik hier voor een PDF-versie van het hele artikel uit Binnenlands Bestuur van 2 juli 2010

Zie ook: Vonnis Checkpoint: Coffeeshop = criminele organisatie (VOC-Blog 25 maart 2010)

Ab Klink (Foto: Hadewych Veys / VWS)

Klink (CDA), demissionair minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, schreef de brief mede namens zijn collega’s van justitie, binnenlandse zaken en jeugd. Hij beschrijft hoe het demissionaire kabinet in de komende periode verder gaat met het drugsbeleid. In aansluiting op de zogenaamde Hoofdlijnenbrief van september 2009 noemt Klink drie punten waarop het coffeeshopbeleid de komende jaren gericht zal zijn:

-’kleinschaligheid en de lokale gebruiker’
-’de beheersing van het aantal coffeeshops (de lokale situatie is daarbij leidend)’
-’meer aandacht voor de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit in relatie tot de coffeeshop’

Het kabinet gaat door met de ‘coffeeshoppilots’, waarvoor in totaal vijftien gemeenten een voorstel hebben ingediend. Die voorstellen worden op dit moment beoordeeld. Ernst Hirsch Ballin (CDA), demissionair minister van binnenlandse zaken, wil dat de pilots ‘nog deze zomer’ van start gaan.

© Gonzo media

Gemeenten wisten al dat experimenten aan de achterdeur afgekeurd zouden worden, maar er blijkt nog een taboe te zijn: de 500 grams voorraadregel voor coffeeshops. Klink: “Elementen van pilots die niet passen binnen de bestaande regelgeving, zoals het experimenteren met een grotere handelsvoorraad, komen niet in aanmerking voor ondersteuning.”  Het was nota bene de commissie Van de Donk (ook CDA) die in haar advies aan het kabinet pleitte voor bijstelling van de onwerkbare voorraadregel. Citaat uit dit advies, ‘Geen deuren maar daden’, pagina 44-45:

“Ten derde ligt er het probleem van de hanteerbaarheid van de maximering van de handelsvoorraad op een halve kilo; hierover is zowel van de zijde van de coffeeshopbranche als de kant van de handhavers (politie, openbaar ministerie, belastingdienst) gewezen op het problematisch karakter hiervan. Dit zal niet veranderen als het bestaan van erg grote coffeeshops en de toestroom van drugstoeristen wordt tegengegaan – ook dan zal er, afhankelijk van de lokale situatie, een variatie in kleinere en grotere shops bestaan. (…) Overwogen kan worden, nu de commissie meent dat de strafrechtelijke handhaving aanscherping verdient, de regels over de maximum hoeveelheid zodanig bij te stellen dat de driehoek daarbij ruimte tot manoeuvreren heeft.”

Met dit nieuwe taboe beperkt het kabinet de ruimte van lokale overheden nog verder en handhaaft zij een absurde regel, die geen enkel redelijk doel dient. En de coffeeshoppilots? Die zijn door Den Haag overbodig gemaakt, nog voordat ze begonnen zijn.

Klik hier voor een PDF-versie van de brief, d.d. 12 juli 2010.

In 2003 verscheen ‘A hell of a job, de verzamelde columns van Pim Fortuyn’, een baksteen van 800 pagina’s. Omdat het boek is uitgegeven door de Speakers Academy -het bureau waar Fortuyn geboekt kon worden- is het in de reguliere handel nauwelijks verkrijgbaar. Op pagina’s 220 en 221 geeft Fortuyn zijn visie op het Nederlandse drugsbeleid: een tekst die weinig aan actualiteit en pregnantie heeft ingeboet, ook al dateert hij uit het tijdperk-Kok. Hieronder de volledige tekst; klik hier voor een makkelijk print- en verstuurbare PDF-versie.

Drugsbeleid

Er wordt op Europees niveau een ware zenuwoorlog gevoerd tegen ons land en, zie ik het goed, dan ontbreekt in dezen de steun van de Verenigde Staten niet. De Verenigde Nederlanden kunnen zich aangorden voor de strijd. Waren we nog maar die eigenzinnige koopliedenrepubliek met de Oranjes aan het regententouwtje, dan zouden we ze wel eens mores leren. Met Kok aan het roer onder het toeziend oog van de Majesteit, ben ik daar minder zeker van. Het zou mij niet verbazen als onze koene stuurman kiest voor de zeephelling, daarin met onzichtbare maar daarom niet minder vaste hand gestuurd door ons niet gekozen staatshoofd.

En wat is nu wel de inzet van deze verbitterde strijd? Niet meer en niet minder dan het Nederlandse drugsbeleid. Toegegeven, een beleid dat qua juridische vormgeving de schoonheidsprijs niet verdient. Er wordt hier gedoogd dat het een lieve lust is. Aan de positieve zijde van de balans kan worden genoteerd dat het beleid voor de drugsgebruikers uitermate positief is. Zij krijgen hier een menswaardige behandeling, een uitkering en zo mogelijk een dak boven het hoofd. Willen ze zich van hun verslaving af laten helpen, dan staat een hele bedrijfstak tot hun beschikking. Daarnaast is de kwaliteit van de aangeboden drugs over het algemeen redelijk tot uitstekend. Het aantal dodelijke slachtoffers van verkeerd gebruik of onvoldoende kwaliteit van drugs is minimaal.

Daarenboven gaat van het gedoogbeleid binnenlands geen aanzuigende werking uit. De gebruikersgroep groeit niet bovenmatig. Dit alles is niet mijn mening, maar de uitkomst van onderzoek. Geen land waar op kosten van de belastingbetaler zoveel onderzoek is gedaan naar de effecten van het gebruik van drugs en het gedoogbeleid als in Nederland. Dat onderzoek heeft steeds weer impulsen gehad door de druk van het buitenland op de Nederlandse regering om het gedoogbeleid uit te bannen. Datzelfde onderzoek heeft buitendien uitgewezen dat ons beleid in vergelijking met het buitenland gunstig uitwerkt op de gebruiker. Hoe repressiever het overheidsbeleid inzake drugs in een land is, hoe slechter dit uitpakt voor de gebruikers en, last but  not least, het terugdringen van drugs.

Aan de negatieve zijde van de balans mogen worden genoteerd: toenemende isolatie van ons land in het verkeer tussen regeringen en aanzuigende werking op de internationale handel. Hoewel, ook bij repressief beleid zou Nederland distributieland zijn en blijft de grootste haven ter wereld, Rotterdam, de gateway to Europe. De drugsbedrijfstak zou dit fantastische logistieke netwerk ook dan niet links laten liggen. Ook negatief is de wettelijke halfslachtigheid. Officieel verboden én toegelaten, in onnavolgbaar Nederland: gedogen. Deze hybride constructie heeft ons een IRT-affaire opgeleverd, die de rechtsstaat op zijn grondvesten heeft doen schudden. Het is dus wel duidelijk dat we hiermee niet tot in lengte van dagen door kunnen gaan.

Tot nu toe heb ik het gebruik en de handel in soft drugs buiten bespreking gelaten. Het verstandige gebruik daarvan is minder schadelijk dan roken en drinken. Onverstandig gebruik is even schadelijk als veel roken en drinken. De handel moet dus worden vrijgegeven en de keuringsdienst van waren dient regelmatig de kwaliteit te onderzoeken, opdat de consument waar krijgt voor zijn geld. Het buitenland denkt hier anders over en maakt al helemaal geen onderscheid in hard en soft drugs. Dat heeft alles te maken met de politieke hysterie die nu al jaren woedt rond drugs. Een politieke hysterie gebaseerd op en veroorzaakt door heel andere zaken dan drugs. Ik noem de toenemende angst en onveiligheid, gevoed door het casinokapitalisme dat slechts uit is op steeds hogere winsten en geen enkele verantwoordelijkheid aanvaardt voor de maatschappelijke gevolgen van zijn ongebreidelde winsthonger: toenemende werkloosheid en het ontstaan van een omvangrijke onderklasse in de hoogontwikkelde landen.

Pim Fortuyn (Foto: Wikimedia)

Het antwoord van de regeringen daarop is meer repressie, meer cellen, en segregatie en criminalisering van sociaal duidelijk herkenbare delen van de samenleving. Dat het algemeen belang meer inhoudt dan het behartigen van de belangen van bepaalde maatschappelijke klassen, verdwijnt door deze hysterische kijk op de werkelijkheid achter de horizon. Het leidt tot de totale oorlog tegen alle drugs, hard of soft. Hoewel, een totale oorlog is het niet en zal het ook nooit worden. Er gaan honderden miljarden guldens om in de handel in drugs op wereldschaal. Dat kan gewoon niet zonder medewerking van vitale staatsapparaten.

De Europese ambtenaar Van den Broek, door niets en niemand gecontroleerd, heeft nu, na Chirac, ook zijn duit in het zakje gedaan. Nederland moet zich aanpassen aan het buitenland. Dat moet Nederland helemaal niet. Kok moet Chirac maar in rond Hollands vertellen dat-ie de pot op kan en dat we voornemens zijn onder strikte voorwaarden en van overheidswege gereguleerd het gebruik van en de handel in soft en hard drugs vrij te geven en voor het overige keihard te zullen werken aan het wegnemen van maatschappelijke misstanden die mensen aanzetten tot een onverstandig gebruik ervan. Ik vrees echter het ergste, de zeephelling.

9 maart

Zie ook: Pim Fortuyn over cannabis en coffeeshops (VOC-Blog, 27 januari 2010)

Rob van Gijzel, PvdA-burgemeester van Eindhoven (foto © Gonzo media)

Het rijk heeft zes miljoen euro beschikbaar gesteld voor pilotprojecten rond coffeeshops in de komende twee jaar. De pilot in Eindhoven kost 1,1 miljoen euro, waarvan de gemeente een kwart betaalt. Op 15 juni, de laatste dag waarop verzoeken ingediend konden worden, heeft burgemeester van Gijzel (PvdA) een brief van tien pagina’s gestuurd naar justitieminister Hirsch Ballin over de pilot. In een zogenaamde raadsinformatiebrief aan de gemeenteraad schrijft hij:

“De problematiek die Eindhoven ten gevolge van het softdrugsbeleid ervaart is uitermate geschikt voor een pilot, waarin de gereguleerde teelt (nog niet toegestaan) uiteindelijk noodzakelijkerwijs sluitstuk van de maatregelen is. De problematiek alhier is namelijk niet zoals in grenssteden de overlast ten gevolge van de exploitatie van coffeeshops maar de ernstige criminaliteit die gepaard gaat met de hennepteelt en in hoge mate maatschappij ontwrichtende verschijnselen met zich meebrengt variërend van mensenhandel, levensdelicten en overvallen tot criminele (dealen van hard drugs) en overlast gevende jeugdgroepen.”

Coffeeshop Eurogarden in Eindhoven: straks alleen met 21+ pasje toegankelijk? (© Gonzo media)

Van Gijzel heeft een waslijst aan repressieve maatregelen in petto, die zowel voor de consument als voor de coffeeshophouder negatief uitpakken. Buitenlandse wiet en hasj worden verboden, net als contante betaling en coffeeshophouders worden verplicht om voorlichting te geven, zowel binnen de coffeeshop als daarbuiten, bijvoorbeeld op scholen. Er komt onderzoek naar de mogelijkheden “om via een gelimiteerd pasjessysteem uiteindelijk te komen tot kleinschaliger coffeeshops (zo mogelijk) zonder uitbreiding van het aantal in Eindhoven”. Eerder pleitte Van Gijzel nog voor uitbreiding van het aantal coffeeshops in zijn stad: daarop lijkt hij nu dus terug gekomen te zijn.

Coffeeshop De Bakkerij in Eindhoven: als het aan Van Gijzel ligt voortaan zonder hasj (© Gonzo media)

De burgemeester neemt bovendien een voorschot op de uitspraak van het Europese Hof over het weigeren van klanten op basis van nationaliteit. In de brief aan Hirsch Ballin meldt hij simpelweg: “Geen pasjes voor buitenlanders”. Van bezoekers die wél een pasje krijgen, wordt alles geregistreerd in een systeem dat gekoppeld is aan de andere coffeeshops: “Via het pasjessysteem moet geregeld worden dat het niet mogelijk is om door verschillende coffeeshops op één dag te bezoeken de maximale hoeveelheid van 5 gram per dag te overstijgen”. Als klap op de vuurpijl zal bovendien de mogelijkheid worden onderzocht om “de toegangsleeftijd van coffeeshops  21 jaar te verhogen en de toegestane verkoop hoeveelheid aan 21-23 jarigen (jeugd) te beperken tot 3 gram”.

Mocht Hirsch Ballin groen licht geven voor deze pilot, dan breken gouden tijden aan voor huisdealers, drugsrunners en hasjtaxi’s in de Lichtstad. Het wordt hoog tijd dat Van Gijzel een kopje thee gaat drinken met zijn partijleider Job Cohen, die heel wat meer kaas heeft gegeten van coffeeshops en cannabisbeleid. Hij zou ook het PvdA verkiezingsprogramma kunnen lezen, pagina 57 om precies te zijn:

Eind 2008 sloot Van Gijzel de populaire coffeeshop Pink voor een jaar (© Gonzo media)

“Het gedoogbeleid aan de achterdeur van de coffeeshop veroorzaakt overlast in buurten. Het leidt tot illegale thuisteelt en trekt georganiseerde criminaliteit aan. Daar kunnen we vanaf als we de teelt strikt reguleren en de coffeeshops behandelen als een normaal horecabedrijf.”

Juist, een normaal horecabedrijf. Welk café wordt verplicht pasjes in te voeren, buitenlanders te weigeren en verplicht voorlichting over alcohol te geven op scholen? Welk normaal horecabedrijf mag maar vijf consumpties verkopen en dan nog uitsluitend Hollands fabricaat? Welke kroeg is verplicht samen met zijn concurrenten te voorkomen dat mensen elders nóg een pilsje drinken?

De Eindhovense gemeenteraad kan nog een stokje steken voor dit heilloze plan: hopelijk beschikken de raadsleden wél over gezond verstand. De pilot wordt naar verwachting besproken op 13 juli, tijdens de vergadering van de commissie financiën & bestuur.

Klik hier om de brief van Van Gijzel aan Hirsch Ballin te downloaden.

Klik hier om de raadsinformatiebrief over de pilot te downloaden.

Zie ook: Eindhoven wil alsnog gereguleerde wietteelt (NU.nl 17 juni 2010)

Teeven, Joldersma, Weisglas en Klaver (© Gonzo media)

Het echte ‘Hoofdlijnendebat drugsbeleid’ in de Tweede Kamer werd vier keer uitgesteld en daarna van de agenda afgevoerd, omdat drugsbeleid na de val van het kabinet controversieel werd verklaard. Gelukkig ging het slotdebat van het Cannabis Tribunaal op 3 mei wel door.

De discussie, geleid door oud-Kamervoorzitter Frans Weisglas, leverde verrassende uitspraken op, met name van VVD-er Fred Teeven. Grootste uitblinker was Jesse Klaver (24), nummer zeven op de kandidatenlijst van GroenLinks. Mede dankzij Klavers optreden koos de VOC GroenLinks als meest cannabisvriendelijke partij in haar stemadvies.

Na afloop van het debat sprak rechter van dienst Henkdrik Kaptein, hoogleraar rechtsfilosofie aan de Universiteit Leiden, zijn oordeel uit over de kwaliteit van de gebruikte argumentatie.

Klik hier voor PDF met de volledige tekst (29 pagina’s) van het slotdebat.

Klik hier voor een bloemlezing van citaten en foto´s op de website van het Cannabis Tribunaal 2010.

Canadese ambassade, Den Haag, 22 mei 2010 (© Gonzo media)

In meer dan 80 steden in o.a. Canada, de VS, Australië, Denemarken, Zweden en Duitsland vonden acties plaats om Emery’s lot onder de aandacht te brengen. Emery (52) is een wereldberoemde cannabisactivist, eigenaar van een cannabiszaadbedrijf en uitgever van het tijdschrift Cannabis Culture. In 2005 werd hij -op verzoek van de Amerikaanse DEA- gearresteerd voor het verkopen van zaad via internet. Emery werd beschuldigd door de Amerikaanse justitie, hoewel hij nooit activiteiten opzette in de VS en er zelfs nooit is geweest. Na jaren juridische strijd werd hij op donderdag 20 mei uitgeleverd aan de VS, waar hem vijf jaar cel wacht.

De ballonnen waren voorzien van een zakje zaad en een flyer over Emery (© Gonzo media)

Zo’n twintig activisten lieten zaterdag bij de Canadese ambassade met helium gevulde ballonnen op, met daaraan een zakje cannabiszaad en een flyer met informatie over Marc Emery (zie filmpje hieronder). Omdat ambassadeur James Waller niet aanwezig was, werd een brief in de brievenbus gedeponeerd (klik hier voor PDF). Ook plantte een activist een aantal cannabiszaadjes in de ambassadetuin. Om 16.20 uur, oftewel “420”: in de VS en Canada traditioneel hét moment om een joint te roken, zag het grasveldje voor de ambassade blauw van de cannabisrook.

Een van de grote onrechtvaardigheden in deze zaak is dat de DEA toe heeft gegeven dat het probleem niet zozeer was dat Emery zaad verkocht aan Amerikanen, maar dat hij de opbrengsten gebruikte om activisme voor legalisering van cannabis mee te financieren. Bovendien wordt in Canada de verkoop van cannabiszaadjes hooguit met een kleine boete afgedaan.

De Canadese krant The Ottawa Citizen publiceerde op 16 mei een uitstekend verhaal over de zaak Emery van columnist Dan Gardner. De laatste alinea’s van het artikel luiden als volgt:

Een paar zaadjes belandden op mysterieuze wijze in de ambassadetuin (© Gonzo media)

“What the hell is the point of all this?

Marc Emery will only be the latest of millions upon millions of people to be imprisoned for possessing or selling marijuana. The cost of this effort, in liberty and dollars, has been immense. Is it worth it?

Now, please don’t wave around this or that study showing marijuana consumption can elevate this or that risk under certain circumstances. Of course it can. Marijuana isn’t “safe.” No drug is. No substance is. Drink too much fresh water too quickly and it will kill you. Saying that marijuana isn’t safe in no way supports the policy of criminalization.

What would support criminalization is evidence showing that by putting nice, tax-paying businessmen like Marc Emery in prison, we so significantly reduce marijuana consumption and related harms that the benefits of the policy outweigh the costs. Is there such evidence? I’ve studied the issue for more than a decade and I’ve never seen anything remotely suggesting this is true. In fact, I’ve seen plenty of evidence that criminalization has little or no effect on consumption rates and, ipso facto, it does bugger all to reduce related harms.

Foto © Gonzo media

What criminalization does do is generate a long list of unintended consequences, all of them bad. Take the Taliban. It’s well known they fund themselves, in part, by “taxing” opium growers and heroin traffickers. Less well known is that the Taliban make big money from Afghanistan’s marijuana growers and hashish traffickers — which means there’s a good chance that when a Canadian soldier loses his legs to a roadside bomb, the components of the bomb and the wages of the man who planted it were paid for by the black market in marijuana.

Spread the seed! (© Gonzo media)

There wouldn’t be a black market in marijuana if it were legal and regulated, and the profits of the marijuana trade would go to nice, taxpaying businessmen like Marc Emery instead of gangsters, goons, and medieval maniacs. Sounds pretty good, doesn’t it? You would think politicians would at least want to study the issue.

But they won’t study it. They won’t even talk about it. Wrapped in a cosy blanket of ignorance and group-think, they’re perfectly comfortable with a policy that funds people who blow the legs off Canadian soldiers and puts guys like Marc Emery in prison.

This is no ordinary stupidity. It’s criminal stupidity. Which is, come to think of it, probably the worst of the many crimes committed in the name of the war on drugs.”

Klik hier voor het hele artikel op de website van de Ottawa Citizen

Klik hier voor meer informatie over de wereldwijde acties voor Marc Emery

Print de poster onderaan deze pagina uit en hang op in je shop of elders…

Dubbelklik, print en hang op

© Hajo / NRC/Handelsblad

“Het verbod op drugs kost miljarden: het leidt tot misdaad en is slecht voor de volksgezondheid. Hef het op.” Zo luidt het kernachtige intro van het vandaag gepubliceerde artikel, waarin alle argumenten keurig op een rijtje worden gezet.

Klik hier voor een PDF van het artikel

Klik hier voor expertdiscussie op NRC-site

De schrijvers constateren dat alle bezuinigings-opties die de ambtelijke werkgroepen onlangs hebben doorberekend pijn zullen gaan doen.
Op eentje na:

“Er is één optie die een weldadige opluchting zou zijn: regulering van drugs. Onder regulering van drugs verstaan wij het toestaan van productie en verkoop onder voorwaarden gericht op een zo gering en veilig mogelijk gebruik. Regulering is echter een kolossaal taboe, en hoewel het kabinet had verklaard dat voor de heroverwegingen geen taboes zouden gelden, heeft de desbetreffende werkgroep ‘veiligheid’ zijn vingers er nauwelijks aan durven branden.”

Je zou bijna zeggen dat Bolkestein en de andere ondertekenaars op 3 mei naar het Cannabis Tribunaal hebben gekeken via internet. Centrale stelling van dat Tribunaal: het verbod op cannabis is schadelijk voor de Nederlandse samenleving en moet zo snel mogelijk worden opgeheven.
En wat schrijven Bolkestein c.s.:

“Al ruim veertig jaar zijn drugs verboden. Maar het gebruik is groter dan ooit en niets wijst er op dat het verbod werkt. Wél staat als een paal boven water dat het verbod schade veroorzaakt. De ongehoorde omvang daarvan dringt echter nauwelijks tot de publieke opinie door.”

Na een opsomming van een groot aantal soorten van criminaliteit die nu door het drugsverbod mogelijk worden gemaakt en in stand gehouden, constateren de auteurs:

“Deze -ook letterlijk- ongehoorde feiten zijn de grote afwezigen in het drugsdebat. En, even verbijsterend, in het debat over veiligheid. Iedereen die zich zorgen maakt over veiligheid zou zich moeten afvragen of er geen alternatief is voor het drugsverbod. Het verbazingwekkende is echter dat juist crimefighters verbeten vasthouden aan het verbod. Beseffen zij niet dat ze zich tot steunpilaren van de drugsmaffia maken?
Kan het beter? Zeker, en dat is bewezen. Het dertigjarige experiment met de verkoop van cannabis via coffeeshops is uniek. Regulering van deze drug heeft niet geleid tot meer gebruik, noch van cannabis, noch van andere drugs.”

Knoopt u het goed in uw oren, heren Teeven (VVD), Wilders (PVV), Rouvoet (ChristenUnie), Van der Staaij (SGP) en  dames Joldersma (CDA) en Verdonk (Trots op Nederland)? En leest u vooral de laatste alinea nog een keer aandachtig door:

Fred Teeven en Cisca Joldesma tijdens het Cannabis Tribunaal, 3 mei 2010, Den Haag (foto © Gonzo media)

“Drugs laten zich niet wég-verbieden, ze zullen er altijd zijn. Een minderheid van de gebruikers zal erdoor in de problemen raken. De gevaren van drugs zijn echter véél kleiner dan die van alcohol en tabak: ons land kent dertien keer meer alcoholisten, vijftien keer meer alcoholdoden en 333 keer meer tabaksdoden. Maar juist omdat drugs gezondheidsrisico’s meebrengen, is regulering noodzakelijk. De drugscriminaliteit kunnen we echter missen.”

Eén ding is zeker: zowel Frits Bolkestein als Els Borst krijgen een uitnodiging voor het Cannabis Tribunaal 2011…

© www.foksuk.nl

Klik hier voor een PDF van het complete artikel.

De complete lijst van ondertekenaars:

*Frits Bolkestein, voormalig minister van Defensie (VVD)
*Dr. Els Borst-Eilers, voormalig minister van Volksgezondheid (D66)
*Prof. mr. Theo de Roos, hoogleraar strafrecht, Universiteit Tilburg
*Hedy d’Ancona, voormalig minister van Volksgezondheid (PvdA)
*Theo M.G. van Berkestijn, voormalig secretaris generaal van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij van Geneeskunst
*Margreeth de Boer, voormalig minister van VROM (PvdA)
*Mr. Harry F. van den Haak, voormalig president van het Gerechtshof Amsterdam en voormalig voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak
*Mario Lap, drugsdeskundige
*Mr. Raimond Dufour, voorzitter Stichting Drugsbeleid