Max Daniel te gast bij Pauw & Witteman

Het onderzoek is uitgevoerd in opdracht van de Taskforce Aanpak Georganiseerde Hennepteelt, de club waarvan Max Daniel jarenlang het uithangbord was. De vraag is of de journalisten die zo gretig jarenlang Daniels fabeltjes hebben opgeschreven en uitgezonden, nu verhaal gaan halen bij deze Hollandse Harry J. Anslinger. Daar geeft het rapport namelijk alle reden toe. Wietkwekers worden niet gedwongen, gebruiken of ondervinden geen geweld, hebben meestal gewoon een baan en geen strafblad.

Op het vandaag gepubliceerde onderzoeksrapport prijkt als publicatiedatum september 2011. Waarom het vijf maanden achter gehouden is, is een vraag die hopelijk door de Tweede Kamer aan minister Opstelten van veiligheid en justitie wordt gesteld. Sowieso bieden de bevindingen stof voor een groot aantal kritische Kamervragen aan de minister. De belangrijkste: wanneer gaat de regering nu eindelijk werk maken van regulering van de cannabisteelt in Nederland? Alle inspanningen van politie en justitie zijn volmaakt zinloos. Zoals de onderzoekers schrijven: ‘voor iedere opgerolde kwekerij komt er minstens weer één in de plaats’.

Hieronder vind je de belangrijkste conclusies van het onderzoek.
Voor een PDF van het volledige onderzoeksrapport: klik hier.

Geldbomen op zolder

Thuiskwekers van hennep in beeld

Tilburg, september 2011

Dr.mr. M. Siesling (IVA)
Drs. B.F.C. Smeets (Arrondissementsparket ’s-Hertogenbosch)
m.m.v. prof.dr. A.C.M. Spapens (UvT, Politieacademie)

IVA beleidsonderzoek en advies
.

Pagina 30:
Op basis van de dossierstudie, de analyse van de gegevens van de Belastingdienst en de observatie van de onderzoeken ter terechtzitting, kunnen we het volgende constateren over de thuiskweker van hennep. Het gaat om iemand die meestal werkt in loondienst, maar die weinig verdient en vaak een openstaande schuld heeft van ongeveer vijfduizend euro. Het thuiskweken van hennep levert een vaste of een tijdelijke bijverdienste op. In het onderzoek zijn weinig aanwijzingen te vinden voor de aanname dat kwekers (kunnen) pronken met bezittingen die zijn betaald met de illegaal verworven inkomsten. Als dat het geval is, dan lijken zij er in elk geval voor te waken dat de Belastingdienst daar lucht van krijgt.

De hennep wordt meestal gekweekt in het eigen huis van de kweker, of in de directe nabijheid daarvan, in een schuurtje of caravan op het erf. De experts constateren een verschuiving van kwekerijen van huur- naar koopwoningen, mogelijk als een gevolg van het feit dat woningbouwcorporaties in de afgelopen jaren streng zijn gaan optreden tegen thuiskweek van hennep en kwekers hun woning zijn uitgezet. Uit de dossierstudie blijkt die trend overigens niet.

Er is een kleine subpopulatie kwekers die zich hoe dan ook bezighoudt met (vermogens)criminaliteit. Voor hen is een thuiskwekerij een inkomstenbron naast andere (illegale) inkomstenbronnen. Daarmee kan het recidivepercentage van deze groep hoog zijn. Er is daarnaast een veel grotere subpopulatie kwekers die niet eerder met politie en justitie in aanraking is geweest voor wietteelt, en die ook in algemene zin een laag recidivepercentage vertoont. Zij zijn de first offenders die we tegenkomen in de dossierstudie en die ook in de literatuur benoemd worden. Zij beschikken naast de hennepkweek meestal ook over legale middelen van bestaan.

Pagina 41:
De kweker gaat redelijk zelfstandig te werk. Hij of zij koopt de benodigdheden bij de growshop, of op internet. Hij of zij kan het ‘wiethok’ zelfstandig in elkaar zetten, met behulp van instructies van de growshop, of aan de hand van informatie die op internet te vinden is.

Pagina 42:
Van ‘verticale’ intimidatie, dwang en geweldgebruik tegen thuistelers van hennep lijkt op basis van het onderhavige onderzoek geen sprake te zijn. Deze constatering is opzettelijk voorzichtig geformuleerd omdat aanknopingspunten voor geweld moeilijk te vinden zijn. In de bestudeerde strafdossiers wordt door van thuisteelt verdachte personen nauwelijks tot geen melding gemaakt van geweld of dwang.
(…)
De geïnterviewde experts stellen dat er geen sprake is van verticaal geweld tegen thuiskwekers van hennep. Geweld zou wel voorkomen in de criminele organisatie op de achtergrond van de thuiskweek van hennep.67 Mocht de thuiskweker van hennep betrapt worden, dan is het criminele organisatie-element mogelijk bruikbaar in de rechtszaal, omdat de verdachte handig gebruik kan maken van de gewelddadige reputatie die de thuisteelt van hennep inmiddels heeft.

Pagina 55:
De repressieve, integrale aanpak op basis van publiekprivate samenwerking kan worden aangevuld met een maatschappelijk ‘beschavingsoffensief’: het beïnvloeden van de publieke opinie om de romantische connotatie van het thuis kweken van hennep tegen te gaan. Een dergelijke strategie wordt natuurlijk wel gehinderd door het feit dat het gebruik van cannabis op zichzelf niet meer (of nog altijd niet) op grote maatschappelijke tegenstand stuit, en de verkoop bovendien wordt gedoogd. Hennepkwekers worden met andere woorden niet beschouwd als ‘echte boeven’. Waarom van het kweken zo’n probleem moet worden gemaakt terwijl de verkoop dat kennelijk niet is, valt moeilijk uit te leggen. Een publieke campagne die is gebaseerd op de gevaarzetting (brandgevaar) of de mogelijke overlast (waterschade, stank) die met het thuiskweken van hennep gepaard kan gaan, heeft mogelijk meer effect.

Pagina 57:
In de onderzoeksbevindingen zijn vrijwel geen aanwijzingen aangetroffen voor het vaststellen van dwang, intimidatie of geweldgebruik bij het starten van een kwekerij. Slechts in 5% (15 stuks) van het totaal aantal bestudeerde dossiers (295) is een bepaalde mate van zelfverklaard slachtofferschap aangetroffen. Uit een nadere analyse van de betreffende vijftien dossiers blijkt dat geen sprake is van direct geweld of van directe dwang: de kweker is in geen van de gevallen gedwongen te starten met een hennepkwekerij.

Pagina 58:
Uit het dossieronderzoek blijkt dat meer dan vier op de vijf betrapte kwekers niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit. Minder dan een op de vijf verdachten heeft dus wél een strafblad, waarop zeer uiteenlopende zaken prijken: verkeersovertredingen, verstoring van openbare orde, diefstal, mishandeling en wapenbezit.
(…)
Er worden tussen first offenders en recidivisten vrijwel geen verschillen gevonden in sociale kenmerken: er is geen verschil in leeftijd, etniciteit, gebruik van verdovende middelen, gezinssituatie, arbeidssituatie, woonsituatie en sociaaleconomische positie. Evenmin is er verschil in de organisatie van de hennepkweek: first offenders hebben een zelfde soort netwerk en dezelfde oogstafnemers als recidivisten.

Pagina 60:
De onderzoeksresultaten lijken wat de aard van het kweken betreft, te wijzen in de richting van vrijwillig daderschap. De meeste telers gaan naar eigen zeggen redelijk zelfstandig te werk, in alle fasen van de bedrijfsvoering van een kwekerij. Geen van de verdachten definieert zichzelf ter zitting als slachtoffer, kortom geen van de verdachten/ daders geeft te kennen onder dwang te hebben moeten kweken.

Pagina 61:
Het merendeel van de betrapte thuiskwekers van hennep heeft een betaalde baan en een koop- of huurwoning. Het gaat dan evenwel om laagbetaald werk en om koopwoningen in het goedkopere segment van de woningmarkt. De gemiddelde commerciële thuiskweker van hennep heeft niet veel te besteden en een deel van deze groep beschouwt de thuisteelt als een mogelijkheid om het besteedbare inkomen (fors) aan te vullen.

Pagina 62:
De interventie blijft veelal beperkt tot het ontmantelen van de kwekerij. Maar aangezien het aanbod van thuiskwekers nog altijd groot genoeg lijkt te zijn, worden de ‘inkooporganisaties’ amper geraakt door deze wijze van aanpak: voor iedere opgerolde kwekerij komt er minstens weer één in de plaats.
(…)
Uit de dossierstudie en de geobserveerde zittingen blijkt, zoals hiervoor al werd beschreven, vrijwel niet van dwang of geweld tegen de thuiskweker van hennep, hetgeen een indicatie is dat er (nog) vrijwilligers genoeg zijn om een kwekerij op te zetten of toe te laten in de woning.

Pagina 64:
Tot slot is mogelijk de beste optie om de afzetmarkt voor Nederwiet te verkleinen. Immers, wanneer kwekers hun oogsten niet meer kwijtraken, of er beduidend lagere prijzen voor ontvangen, neemt vanzelf ook de motivatie om te telen af. De in te voeren wietpas is, althans in theorie, één mogelijkheid om dit effect te bereiken. Het grote aantal buitenlandse drugstoeristen brengt immers een forse vraag met zich mee. Wanneer de wietpas echter slechts beperkt – alleen in grensgemeenten – wordt ingevoerd, zullen voorshands verschuivingseffecten het gevolg zijn. Gereguleerde teelt van wiet ten behoeve van de coffeeshops zou de markt voor illegaal gekweekte wiet ook inperken. Dat dit in het huidige politieke krachtenveld, ook in de Europese verhoudingen, op enige termijn haalbare kaart is, mag echter niet worden verwacht.
—————————————————————————————————————————————————-

KLIK HIER voor het artikel “Internationaal en Europees Perspectief” van Ybo Buruma, over de mogelijkheden voor regulering van cannabis binnen de internationale verplichtingen.

Coffeeshop Checkpoint Terneuzen (© G0NZ0 Media)

Met dit vonnis maakt het Hof gehakt van de omstreden redenering dat de personeelsleden van de coffeeshop lid waren van een criminele organisatie met als doel export van cannabis naar het buitenland. Volgens deze redenering is elk personeelslid van elke coffeeshop die wel eens een zakje aan een niet-Nederlander verkoopt lid van een criminele organisatie. De Telegraaf van vandaag meldt: ‘Volgens het hof waren de gemeente Terneuzen en het OM er al jaren van op de hoogte dat Checkpoint een grotere hoeveelheid softdrugs in voorraad had dan gedoogd werd. Al die jaren hebben ze niet ingegrepen.’

De Provinciaal Zeeuwse Courant schrijft: ‘Het OM heeft het vertrouwensbeginsel geschonden, oordeelt het gerechtshof. Justitie had van tevoren tegen Checkpoint moeten zeggen dat het zou stoppen met gedogen en zou overgaan tot vervolging. Dat heeft het OM niet gedaan. De leveranciers van Checkpoint zijn wel veroordeeld. Het Hof liet zich ook heel kritisch uit over het softdrugsbeleid, dat ‘innerlijk tegenstrijdig’ is.’

Onder de video op deze pagina vind je een aantal cruciale citaten uit het vonnis.
Voor het volledige vonnis: klik hier.

Zie ook: Hof: politie en justitie gedoogden Checkpoint, Omroep Zeeland, 2 februari 2012

Zie ook: Verdachten zaak Checkpoint onterecht vervolgd, PZC, 2 februari 2012

Zie ook: Verdachten in zaak Checkpoint vrijuit, De Telegraaf, 2 februari 2012

Zie ook: Hoofdrolspelers doen boekje open over Checkpoint zaak, VOC Blog, 23 juli 2010

Omroep Zeeland, 2 februari 2012:

Citaten uit het vonnis van het hof Den Haag:

Uit de hier weergegeven, vaststaande en door niemand betwiste feiten – kenbaar voor alle betrokkenen – trekt het hof de conclusie, dat feitelijk jarenlang is gedoogd dat de gedoogvoorwaarden, zoals gesteld door de gemeente (in overleg en met instemming van het openbaar ministerie in een gedoogverklaring opgesteld), werden overtreden. Bijkomende omstandigheden – zoals rondleidingen van buitenlandse gasten in de coffeeshop en het meebetalen aan drugspreventieprojecten door [coffeeshop X] – ondersteunen die kwalificatie. Er blijkt uit, dat de lokale overheid zelf de grenzen van wat wel en niet door de beugel kon sterk had verlegd en zich ook niet zag als deelnemer aan strafbare feiten. Dat moet wel betekenen dat men niet alleen van het expliciete gedoogkader uitging, maar ook van een feitelijk veel ruimer gedogen. Dat was kenbaar, ook voor de verdachte.
(…)
Niet alleen was in samenspraak tussen gemeente en justitie een gedoogverklaring opgesteld, ook het overig beleid en de aanpak van coffeeshops was een aangelegenheid die de driehoek direct aanging. De betrokken bestuursorganen, dat wil zeggen: openbaar ministerie en burgemeester, en in hun kielzog de politie, trokken samen op inzake het coffeeshopbeleid en de aanpak van problemen met betrekking tot de coffeeshops.
(…)
Vast staat wel, dat het in elk geval de bedoeling was beleid af te stemmen in de driehoek en zo werd het ook naar buiten gebracht, bijvoorbeeld in het door de gemeente gevoerde ‘Damoclesbeleid’. Vanuit het gezichtspunt van burgers – zeker van burgers die zich op dit punt informeerden, zoals de verdachte – was die pretentie kenbaar. Daarom mocht de verdachte dan ook aannemen, dat hetgeen hij met de gemeente besprak ten aanzien van zijn coffeeshop, ook het openbaar ministerie bereikte (of op zijn minst ter ore kwam). Het jarenlang gemeenschappelijk optrekken in de driehoek, dat werd voortgezet ook na 1 juni 2007, is een belangrijk gegeven.
(…)
Het openbaar ministerie heeft gesteld, dat op het vertrouwensbeginsel in elk geval geen beroep meer kan worden gedaan voor wat betreft de periode na 1 juni 2007. Toen is immers een inval gedaan in de coffeeshop en in de woning van de verdachte en is een aanzienlijke hoeveelheid softdrugs in beslag genomen. Dat was een stevige waarschuwing aan het adres van de wetsovertreders. Die gedachte ligt voor de hand als men uitgaat van een plotse confrontatie van verdachten met het strafrecht. Het hof komt, uitgaande van de bijzonderheden van dit geval, echter tot een ander oordeel.

Ten eerste was kenmerkend voor de al meer dan een decennium bestaande situatie het gegeven dat er – hoe dan ook – strafbare feiten werden gepleegd samenhangend met de achterdeurproblematiek en dat die tot op grote hoogte ook werden gedoogd. Het landelijk beleid – als gezegd, door de Algemene Rekenkamer gekwalificeerd als ‘inconsistent en niet handhaafbaar’ – bood weinig concrete aanknopingspunten voor de lokale bestuurders, maar dat gold evenzeer voor de lokale coffeeshophouder, die van begin af aan heeft moeten opereren in de ’schaduw van het strafrecht’. Wat dit betreft was er, ook na de inval, niets nieuws onder de zon.

Ten tweede heeft de verdachte, zich wel bewust van de nieuwe wind die er ook landelijk woei ten aanzien van het gedogen van softdrugs en de problematiek van het drugstoerisme, zelf zijn zaken goed willen regelen (zoals het een ondernemer betaamt: vooruitziend met oog op de belangen van hemzelf en een winstoogmerk, maar ook met oog voor de werknemersbelangen en de overlastproblematiek en gespitst op damage control). Hij heeft voor, maar ook na de inval contact gezocht met vertegenwoordigers van de overheid. Burgemeester noch officier van justitie hebben echter in dat kader kenbaar gemaakt dat er nieuwe inzichten waren of dat er beleidswijzigingen waren ten aanzien van hetgeen feitelijk werd gedoogd. Het belangrijkste punt van zorg was dat [coffeeshop X] te groot was geworden. Dat was echter geen nieuw punt en verandert weinig aan de situatie ná 1 juni 2007.

In feite was het zo, dat [coffeeshop X] direct na de inval weer open mocht en nog een jaar heeft gedraaid in een feitelijke gedoogsituatie. De verdachte werd op 4 juni 2007 uit de bewaring geschorst; het schorsingsverzoek bevatte als grond het bedrijfsbelang dat speelde en is (kennelijk daarom) ingewilligd door de rechter-commissaris. De verdachte heeft getracht tegemoet te komen aan hetgeen – naar zijn beste inschatting – vanuit de overheid gewenst werd, namelijk het terugdringen van de (grote) bezoekersaantallen en heeft daar ook in geïnvesteerd.
(…)
Gelet op alles wat hierboven is gesteld, mocht de verdachte er, ook na 1 juni 2007, op vertrouwen dat de officier van justitie bij de afweging om al dan niet te vervolgen zijn concrete belangen op redelijke en billijke wijze zou meewegen en mocht hij hopen, dat de officier van justitie zou kiezen voor terughoudendheid teneinde ruimte te scheppen voor de bestuursrechtelijke handhaving (op grond van artikel 13b van de Opiumwet).
(…)
Nu uit het dossier en het verhandelde ter zitting in eerste aanleg en in hoger beroep niet blijkt dat op kenbare wijze is gemotiveerd op welke wijze het openbaar ministerie is gekomen tot een behoorlijk afgewogen vervolgingsbeslissing, moet het ervoor worden gehouden dat die beslissing tot stand is gekomen met enkel een strafvorderlijk doel voor ogen: de strafrechtelijke handhaving van de Opiumwet.
Het vertrouwen van de verdachte, dat zijn concrete belangen bij het nemen van de vervolgingsbeslissing op redelijke en billijke wijze zouden worden meegewogen, is geschonden.

Slotconclusie
Toetsend aan het vertrouwensbeginsel en het beginsel van de redelijke en billijke afweging komt het hof, gelet op al het hierboven overwogene, tot het oordeel dat die beginselen zijn geschonden op zodanige wijze dat geconcludeerd moet worden tot een niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging ter zake van de aan de verdachte ten laste gelegde feiten.
(…)
BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart het openbaar ministerie ter zake van het onder 1, 2, 3 primair en subsidiair, 4, 5 primair en subsidiair, 6, 7, 8 en 9 ten laste gelegde niet-ontvankelijk in de strafvervolging.

Gelast de teruggave aan de verdachte van de in beslag genomen voorwerpen als vermeld onder de nummers 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 en 19 op de in kopie aan dit arrest gehechte lijst van in beslag genomen voorwerpen.

Dit arrest is gewezen door S.K. Welbedacht,
mr. T.E. van der Spoel en mr. H.C. Wiersinga, in bijzijn van de griffier mr. G. Schmidt-Fries.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 2 februari 2012.

Dubbel-klik & print!

Nederland telt naar schatting tussen de 600.000 en één miljoen mensen die weleens cannabis gebruiken. Slechts een miniem deel van hen heeft de digitale petitie tegen de wietpas en de besloten club ondertekend. Met nog drie weken te gaan is het hoog tijd voor een eindsprint.

Print daarom onze simpelste flyer ooit uit, met de url van de petitie en een QR-code, te gebruiken met elke smartphone. Hang op in je coffeeshop of nog beter: leg een stapeltje neer, zodat mensen er eentje mee kunnen nemen.

Klik hier voor PDF

.

Instructies:

1. print de PDF

2. knip of scheur door midden

3. hang op / leg neer in shop

Of gebruik onderstaande VOC poster:

Beeld: VOC

Met zo’n 4000 bezoekers in een warm en zonnig Westerpark was Cannabis Bevrijdingsdag 2011 een onvergetelijke happening. Dit jaar zetten we de succesformule voort: een hoogwaardig cultureel evenement met aandacht voor alle aspecten van de cannabiscultuur, een hennepmarkt, het Cannabis Filmfestival en een sterk podiumprogramma met live muziek en sprekers uit binnen- en buitenland. Met de ramkoers van dit kabinet op het gebied van cannabis is een massaal en positief tegengeluid belangrijker dan ooit.

Help mee als vrijwilliger!
Het productieteam voor Cannabis Bevrijdingsdag 2012 is op zoek naar vrijwilligers die een steentje bij willen dragen aan het grootste en gezelligste cannabis evenement van Nederland. Wil jij helpen bij het verspreiden van posters en flyers, decorproductie, organisatie van de hennepmarkt of heb je zin om op 17 juni een paar uur te werken? Stuur dan snel een mail naar info@voc-nederland.org

Cannabis Bevrijdingsdag 2011: presentator DC Lama deelt uit

Alle vrijwilligers krijgen op 17 juni een uniek Cannabis Bevrijdingsdag 2012 T-shirt, bonnen voor eten en drinken en een smokers’ goodiebag…

a splendid time is guaranteed for all…

De volgende productie-vergadering voor Cannabis Bevrijdingsdag is op vrijdag 16 maart, vanaf 14.00 uur, in het Cannabis College, Oudezijds Achterburgwal 124, Amsterdam.

CANNABIS BEVRIJDINGSDAG

Zondag 17 juni 2012

Westerpark Amsterdam

14.00 – 22.00 uur

Cannabis Bevrijdingsdag 2011: Celliste Michelle Courtens van EinsteinBarbie

Cannabis Bevrijdingsdag 2011: Def P & the Howling Coyotes

Cannabis Bevrijdingsdag 2011: Ziggi Recado & Renaissance

Cannabis Bevrijdingsdag 2011

Handtekeningen voor de petitie van de Stichting Drugsbeleid in de VOC-stand

Persoonlijke wietpas-controle door Ivo Op-Stelten, Cannabis Bevrijdingsdag 2011

Beeld: Coffeeshopnieuws.nl

Click here for English info & other languages.
De volledige tekst van het persbericht dat vandaag is gepubliceerd:

Op 20 april 2012 komen cannabis liefhebbers van over de hele wereld naar Amsterdam.
Zij komen om te laten zien dat ze zich niet zullen laten discrimineren door de Nederlandse overheid.

Het ‘wietpas’ beleid discrimineert Nederlanders tegenover gelijke andere Nederlanders door deze niet toe te laten in andere coffeeshops dan die waar de persoon zich officieel als lid aanmeld.

Hiermee jaagt dit beleid de Nederlandse cannabisgebruiker de illegaliteit in omdat deze dan buiten de eigen woongemeente aangewezen is op de straathandel.

Beeld: Coffeeshopnieuws.nl

De buitenlanders worden gediscrimineerd op basis van afkomst met een ongeldige reden daarachter, namelijk dat de overlast rond coffeeshops expliciet door buitenlanders veroorzaakt zou worden.
Zij worden geweigerd op basis van het zogenaamde ‘buurlandbeginsel’.

De tourist komt dus de coffeeshop dan niet meer in maar mag wel gewoon nog blowen en tot 5 gram wiet bij zich hebben in Nederland zonder daarmee tegen juridische problemen aan te lopen.

Logisch gevolg: de tourist keert zich ook tot de straathandel.

De basis en hoofdpilaar van het Nederlandse gedoogbeleid is de bescherming van de volksgezondheid, met als doel een scheiding der markten aan te brengen tussen hard- en softdrugs.

De coffeeshops waren daarvoor het uitgekozen middel werd toen besloten.
Daar konden diegenen die graag van het plantje genieten in alle veiligheid een blowtje of pijpje roken waarvan ze zeker wisten dat het een schone en goede kwaliteit had.
Zonder voor hun wietje naar de straathandelaren te hoeven gaan die behoudens een selectie van echte harddrugs vaak ook nog zeer onbetrouwbare wiet verkopen.

Eerst kon iemand (boven de 18) die eens cannabis zou willen proberen daarvoor dus terecht in de coffeeshop waar zij niet met harddrugs in aanraking kwamen.
Nu zal diegene JUIST aangewezen zijn op de straathandel.

Beeld: Druguserpeaceinitiative.org

Sporadische blowers die slechts een paar keer per jaar een jointje willen roken zullen zich niet registreren voor coffeeshop clubs.
Tuurlijk stoppen sommigen, maar een groot deel zal zich ook weer tot de illegale straathandelaren keren.

Het ‘wietpas’-beleid jaagt zowel de Nederlandse cannabisliefhebber als de buitenlandse canna-tourist de straat op.

Dit staat dus in volledig contrast met de basisbeginselen van het Nederlandse gedoogbeleid.

De handhaving van het nieuwe ‘wietpas’-beleid gaat pas per 1 mei 2012 in!

En daarom zullen blowers vanuit heel Nederland en uit veel Europese en internationale landen op 20 april 2012 naar Amsterdam komen.
Om nog 1 maal te kunnen genieten van de vrijheid om cannabis te gebruiken in de Nederlandse coffeeshops. En te laten horen dat zij zich niet zullen neerleggen bij de gestelde eisen.

Waarom 20 april 2012?

420 of 4-20 of 4:20 zijn getallen data en tijden die in de cannabis cultuur bekend zijn als het onderlinge ‘codewoord’ om een blowtje te roken. Dit stamt oorspronkelijk van een groepje studenten in de USA die na schooltijd dagelijks om 4:20 PM afspraken om samen dan een jointje te roken. Langzaamaan is dit verhaal zich onder de andere blowers van die school gaan verspreiden en uiteindelijk kregen de cannabis media hier lucht van en gingen dit ook gebruiken…

Zo is 4-20 de datum dus 20 April en 4:20PM de tijd geworden waarop vele cannabis gebruikers in groepen tezamen komen in parken en bij universiteiten om vreedzaam een joint te roken. Dit soort gelegenheden worden ‘Smoke-Out’ genoemd.

Dergelijke Smoke-Out’s worden ook gehouden op plaatsen waar cannabisgebruik verboden is zoals o.a. vele universiteiten in de USA. De politie treedt bij dergelijke gelegenheden meestal helemaal niet op, tenzij er gehandeld wordt. Iedereen brengt dan ook zijn eigen joint mee.
Dit fenomeen verplaatst zich de laatste jaren langzaam naar Nederland.

Met het komende nieuwe ‘Wietpas’-beleid zijn velen van plan om dit jaar op 20 april, dus voor de handhaving van deze regels, nog 1 maal te laten horen en zien in Amsterdam dat zij hierheen komen om te genieten van de Nederlandse vrijheid op het gebied van cannabisgebruik.

Er zullen zich die dag hoogst waarschijnlijk verschillende Smoke-Out’s vormen uit protest tegen de Discriminerende ‘Wietpas’ regels.

Voor meer informatie:
http://www.coffeeshopnieuws.nl

Peter Lunk, Cannabis Activist
Coffeeshop FAN! en medicinaal gebruiker.

Tweede Kamerleden Tofik Dibi (GroenLinks) en Boris van der Ham (D66) stelden op 23 december jl. een aantal kritische vragen aan minister Opstelten over zijn plannen voor coffeeshops. Hieronder vind je die vragen en de antwoorden van Opstelten, gedateerd 30 december 2011 en vandaag openbaar gemaakt.
Klik hier voor PDF-versie.

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal
Postbus 20018
2500 EA  DEN HAAG

Datum  30 december 2011
Onderwerp  Beantwoording Kamervragen over de aanscherping van de gedoogcriteria

In antwoord op uw brief van 23 december 2011, deel ik u mee  dat de schriftelijke vragen van de leden Dibi (GroenLinks) en Van der Ham (D66) van uw Kamer over de aanscherping van de gedoogcriteria (ingezonden 23 december 2011) worden beantwoord zoals aangegeven in de bijlage bij deze brief.

De Minister van Veiligheid en Justitie,

I.W. Opstelten

Ons kenmerk
210508

2011Z27422

Antwoorden van de Minister van Veiligheid en Justitie op de vragen van de leden Dibi (GroenLinks) en Van der Ham (D66) over de aanscherping van de gedoogcriteria (ingezonden 23 december 2011)

1
Herinnert u zich uw antwoorden tijdens het mondelinge vragenuurtje van 8 november 2011?

Antwoord
Ja.

2
Hoeveel gemeenteraden hebben zich inmiddels uitgesproken tegen de invoering van de wietpas? Deelt u de mening dat eerst alle vragen en onduidelijkheden bij gemeentebesturen over de wenselijkheid en de uitvoerbaarheid van de wietpas moeten zijn weggenomen voordat van invoering van de wietpas sprake kan zijn? Zo nee, waarom niet?

Antwoord
Het is mij bekend dat enkele gemeenteraden bedenkingen hebben bij de invoering van de clubpas. In de afgelopen periode is constructief overlegd en samengewerkt met gemeenten in de provincies Limburg, Noord-Brabant en Zeeland over de invoering van het aangescherpte coffeeshopbeleid. De handhaving van het aangescherpte beleid zal gefaseerd van kracht worden, juist om gemeenten en coffeeshopexploitanten in staat te stellen zich voor te bereiden. In mijn brief aan uw Kamer van 15 december 2011 (Kamerstukken II, vergaderjaar 2011-2012, 24077, nr. 267) ben ik hierop ingegaan. Ook alle andere gemeenten in Nederland worden per brief adequaat geïnformeerd over het aangescherpte coffeeshopbeleid.

3
Ligt het niet eerder voor de hand om eerst het fundamentele plenaire drugsdebat in de Kamer, bijvoorbeeld over de verenigbaarheid van de controleerbare ledenlijst met de erkende belangen van privacybescherming, af te wachten alvorens tot de voorgenomen aanscherping van de gedoogcriteria over te gaan?

6
Bent u, al met al, alsnog bereid om af te zien van onomkeerbare maatregelen totdat het geplande debat over het Nederlandse drugsbeleid heeft plaatsgevonden? Zo nee, waarom niet?

Antwoord 3 en 6
De voorgenomen aanscherpingen in het drugsbeleid zijn reeds sinds het aantreden van dit kabinet bekend. Het kabinetsbeleid is duidelijk en het beleid gaat door. Ik zou liever eerder het debat met uw Kamer hebben gevoerd. Het is echter niet aan mij om uw vergaderagenda te bepalen. Zoals gemeld in mijn eerdergenoemde brief van 15 december 2011 wordt de beleidswijzigingen vormgegeven door een aanpassingen van de Aanwijzing Opiumwet per 1 januari 2012. Er is geen sprake van onomkeerbaarheid.

5
Welke mogelijkheden staan coffeeshopondernemers open om zich in rechte te verweren tegen de voorgestelde aanscherpingen? Welke gevolgen zal het niet naleven van de aangescherpte gedoogcriteria hebben in de periode van 1 januari tot 1 mei 2012 als formeel de aanscherping van kracht is, maar nog niet tot handhaving wordt overgegaan? Acht u de kans niet heel erg waarschijnlijk dat de bestuursrechter in dergelijke gevallen coffeeshopondernemers uiteindelijk niet-ntvankelijk verklaart omdat de ondernemer niet in zijn belang geschaad wordt door de aanscherping, omdat handhaving vooralsnog uitblijft?

Antwoord
De burgemeester en het Openbaar Ministerie handhaven het coffeeshopbeleid beide vanuit hun eigen, bestaande verantwoordelijkheid met de  bijbehorende bestuursrechtelijke respectievelijk strafrechtelijke rechtsbescherming voor coffeeshopexploitanten. Zoals beschreven in mijn eerdergenoemde brief van 15 december 2011 zal de handhaving van het aangescherpte beleid gefaseerd van kracht worden. Per 1 mei 2012 zullen in de gemeenten van de provincies Limburg, Noord-Brabant en Zeeland het Besloten-club- en het Ingezetenencriterium worden ingevoerd, met uitzondering van het vereiste van het maximum aantal leden van 2000. Tot die datum zullen op basis van deze criteria de burgemeesters in deze drie provincies niet tot bestuursrechtelijke handhaving overgaan en het OM niet tot strafrechtelijke handhaving, en zal er geen aanleiding zijn voor coffeeshopexploitanten om zich in rechte te verweren.

7
Kunt u deze vragen beantwoorden vóór 1 januari 2012?

Antwoord
Ja.

Beeld: VOC

Dagelijks brengt de Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod al het cannabis nieuws in brokjes van 140 tekens. Met links naar alle relevante artikelen in de nationale en internationale pers en op het internet. Sinds 24 mei 2011 zijn 1608 Tweets gepost, gemiddeld ruim zeven per dag.

Klik hier om naar de VOC
Twitter-account te gaan

Beeld: VOC

Met de nieuwe Aanwijzing wordt de coffeeshop zoals we die nu kennen afgeschaft. Minister Opstelten van veiligheid en justitie schoffeert de Tweede Kamer door nog voordat er een debat over het drugsbeleid heeft plaats gevonden dat beleid drastisch om te gooien. Ook de felle en goed onderbouwde kritiek van lokale overheden en gemeenteraden slaat hij in de wind: Zuid-Nederland wordt de proeftuin voor het nieuwe coffeeshopbeleid, dat in de rest van het land pas per 1 januari 2013 gaat gelden.
Klik hier voor de volledige tekst van de Aanwijzing

De meest omstreden maatregelen, de verplichte omvorming van coffeeshops tot besloten clubs en het uitsluiten van niet-ingezetenen worden als volgt geformuleerd, op pagina 6 van de Aanwijzing:

Voor coffeeshops in de provincies Limburg, Noord-Brabant en Zeeland gelden per 1 januari 2012 tevens de volgende criteria:

B: een besloten club: dit houdt in dat uitsluitend toegang kan worden verleend en verkocht mag worden aan leden van de coffeeshop, waarbij bepaald is dat de coffeeshop in één kalenderjaar maximaal tweeduizend lidmaatschappen mag uitgeven en dit documenteert in de vorm van een controleerbare ledenlijst. Een coffeeshop heeft maximaal 2000 leden. Het lidmaatschap is beperkt tot één coffeeshop;

I: geen lidmaatschap voor de coffeeshop voor anderen dan ingezetenen van Nederland van achttien jaar of ouder.

Deze criteria gelden per 1 januari 2013 in heel Nederland.

Gemeenten kunnen aanvullende voorschriften opnemen. Gemeenten in andere delen van Nederland dan de drie zuidelijke provincies kunnen in afstemming met de driehoek tussentijds de nieuwe criteria voorschrijven.

Een opmerkelijke nieuwe aanscherping vinden we op pagina 7. De gedoogde hoeveelheid cannabis voor eigen gebruik wordt verlaagd van 30 naar 5 gram:

4. Een hoeveelheid minder dan 30 gram van de middelen op lijst II, zijnde hennepproducten

De grens van wat gedoogd wordt bij de verkoop van hennepproducten door de coffeeshops is gesteld op maximaal 5 gram. Het ligt in de rede eenzelfde grens te hanteren voor het aanwezig hebben van hennepproducten. In beginsel wordt niet strafrechtelijk opgetreden tegen het aanwezig hebben van hoeveelheden tot en met 5 gram, de geringe hoeveelheid voor eigen gebruik. Bij hoeveelheden tussen de 5 en de 30 gram volgt bij ontdekking een strafrechtelijke reactie.

De politie zal het druk krijgen vanaf 1 januari: iedereen met meer dan vijf gram cannabis in huis of op zak moet immers een strafrechtelijke reactie krijgen. Ook aan de kleinschalige teler zal de politie nog meer tijd en geld kwijt zijn dan nu al het geval is. Ook met minder dan vijf planten kan je voortaan strafrechtelijk vervolgd worden, als de politie vindt dat er ’sprake is van beroeps- of bedrijfsmatige teelt’. De formulering in de Aanwijzing, op pagina 5:

3.2.1. Teelt van hennep ( of de cannabis plant)

Deze aanwijzing gaat uit van twee situaties: er is sprake van ofwel beroeps- of bedrijfsmatige teelt, ofwel geen beroeps- of bedrijfsmatige teelt.

Niet bedrijfsmatige teelt van een geringe hoeveelheid voor eigen gebruik heeft, indien de verdachte volwassen is, geen prioriteit. Teelt door minderjarigen behoort steeds te leiden tot een strafrechtelijke reactie.

Prioriteit ligt bij de beroeps- of bedrijfsmatige teelt. Bij de vaststelling van hetgeen beroeps- of bedrijfsmatige teelt is, spelen de volgende factoren een rol:

– De schaalgrootte van de teelt: de hoeveelheid planten;

Bij een hoeveelheid van 5 planten of minder wordt in beginsel aangenomen dat er geen sprake is van beroeps- of bedrijfsmatig handelen. Deze situatie wordt gelijk behandeld als de situatie waarin wordt geconstateerd dat sprake is van een geringe hoeveelheid, bestemd voor eigen gebruik. Er volgt dan bij ontdekking politiesepot met afstand.

– De mate van professionaliteit, afgemeten aan het soort perceel waarop geteeld wordt, belichting, verwarming, bevloeiing, etc. (opgenomen in bijlage 1);

Indien, ongeacht de hoeveelheid planten, wordt voldaan aan twee of meer punten, genoemd in de lijst indicatoren met betrekking tot de mate van professionaliteit, zoals opgenomen in bijlage 1, wordt aangenomen dat er sprake is van beroeps- of bedrijfsmatig handelen.

– Het doel van de teelt.

Indien er sprake is van het telen van hennep om geldelijk gewin te verkrijgen, wordt, ongeacht de hoeveelheid planten, aangenomen dat er sprake is van beroeps- of bedrijfsmatig handelen.

De lijst met indicatoren voor “professionaliteit” staat hieronder. Eén lamp en gebruik van verrijkte aarde, potgrond of steenwol is dus voortaan voldoende om als professionele, bedrijfsmatige kweker vervolgd te worden.

De Hollandse Hennepoorlog gaat een nieuwe fase in: er zal nog meer belastinggeld worden verspild, criminelen zullen nog hogere winsten maken en nog meer prima functionerende en belasting betalende burgers zullen vervolgd worden wegens hun voorkeur voor de plant cannabis. Nu al doen straat- en huisdealers en “wiet-taxi’s” goede zaken, maar hun toekomst is dankzij dit kabinet rooskleuriger dan ooit tevoren.

Klik hier om de petitie STOP DE WIETPAS digitaal te ondertekenen

Beeld: VOC

In plaats van met een pas moeten coffeeshopbezoekers zich in de toekomst legitimeren met een paspoort of rijbewijs. De coffeeshopondernemer moet zelf een ledenlijst opstellen. Citaat uit het artikel in BN/De Stem: “Binnen eigen land kunnen Nederlanders in principe lid worden van elke coffeeshop. Het ministerie verwacht in de praktijk niet dat iemand uit Den Haag een Bredase coffeeshop uitkiest en andersom. De meeste Nederlanders blijven binnen de lokale markt.”

Gisteren citeerde het Eindhovens Dagblad een niet met name genoemde woordvoerder van minister Opstelten in een kort voorpagina-bericht onder de kop ‘Opstelten laat wietpas stille dood sterven’. Citaat: “Het maakt handhaving eenvoudiger. Lidmaatschap van een club blijft verplicht, maar identificatie kan met een paspoort of ID-kaart.”
Op de regiopagina’s verscheen een uitgebreide reportage over de wietpas, waarin burgemeester Rob van Gijzel een aantal opmerkelijke uitspraken doet. Van het artikel, geschreven door Max Steenberghe, verscheen slechts een korte samenvatting op internet. Hieronder staan een aantal lange fragmenten.

Van Gijzel vreest tekort coffeeshops

De Maastrichtse burgemeester is in alle staten over het coffeeshopplan van minister Ivo Opstelten. Breda en Venlo volgen hem. Eindhoven bleef stil. Tot nu.

Vooral de laatste weken is er veel gekrakeel over de wietpas. Dat pasje zelf is al van de baan, de regelgeving blijft. Maar of het helpt is voor burgemeester Rob van Gijzel nog steeds een vraag.

Rob van Gijzel, burgemeester van Eindhoven (foto © Gonzo media)

Regelgeving kan mooi zijn, beaamt de burgemeester. Maar soms hebben regels ongewenste effecten. “Ik ben bang dat deze regels illegale wiethandel de straat opjaagt, terwijl we onze straten redelijk schoon hadden. Vraag is wat we er mee opschieten.” Het is niet de enige vraag die de Eindhovense burgemeester Rob van Gijzel heeft bij de haast wekelijks veranderende plannen rondom de coffeeshops. Sinds minister Opstelten het zuiden aanwees als proeftuin, wordt diens deur platgelopen door burgemeesters. Van Gijzel, één van de aanjagers van de discussie rondom de coffeeshops, bleef opvallend stil. “Het gaat Maastricht en Venlo vooral om overlast door buitenlanders, en in de wijken. Maar dat speelt hier niet zo, eerlijk is eerlijk: onze shops hebben wat dat betreft hun zaken redelijk goed voor elkaar.”

Van Gijzel maakt zich wel ernstig zorgen om wat in Den Haag het beslotenheidscriterium heet: de shops moeten clubs worden met, over enige tijd, maximaal tweeduizend leden. “Dat gaat dus niet lukken”, zegt hij eenvoudig. “We hebben nu vijftien shops. Een paar zullen nog verdwijnen omdat ze te dicht bij scholen staan. Maar ze bedienen zo’n veertigduizend gebruikers. Straks, als ze met die tweeduizend leden zitten, vist dus bijna de helft van die gebruikers achter het net. Het ware me liever als ze zouden stoppen, maar dat zal het niet worden.”

Coffeeshop Eurogarden, Eindhoven (© Gonzo media)

Meer shops is voor Eindhoven echter geen optie. Hij loopt naar een kaart van de stad. “Vanaf 2014 moeten ze minimaal 350 meter van middelbare scholen afliggen. Trek hier cirkels om al die scholen en er is geen enkel plekje over. Ja: Landgoed De Wielewaal.”

De enige mogelijkheid ligt buiten zijn macht: shops in de regio. Daar wordt inmiddels over gesproken. Van Gijzel: “Dat zou ook vanuit gezondheidskundig oogpunt mooi zijn. Bijna alle Eindhovense gebruikers, 95 procent, kopen hun spul in de shops. In de regio is dat maar de helft. De rest koopt het dus op straat, in de illegaliteit. Er is aangetoond dat daar ook pillen en cocaïne worden aangeboden. Zorgwekkend.”

Waar hij zich vooral zorgen over blijft maken, is de achterkant van de shops. (…) Zelf heeft hij voorzetten gedaan om de teelt te reguleren, shops toe te staan vijf plantjes per klant te telen. Dat is afgeschoten door Den Haag. “Maar daarmee kreeg ik de achterdeur wel goeddeels dicht. Die blijft nu open staan.” (…)

Van Gijzel heeft meer zorgen. Straks moet er gecontroleerd worden of bezoekers van een shop op de ledenlijst staan. “De minister heeft met zijn hand op zijn hart beloofd dat op te lossen en daar vertrouw ik dan maar op.” Dan zijn er nog vele privacyvragen, bijvoorbeeld: als een gemeente een shop moet sluiten omdat hij te dicht bij een school ligt, moet ze dat bedrijf een alternatief bieden. Anders kan de shophouder schade claimen. Maar als een gemeente meewerkt aan verplaatsing faciliteert ze als overheid mogelijke criminaliteit en dat mag niet. Ook ernstig: gemeenten hebben nu een belangrijk wapen in handen met de wet Bibob, maar die is niet van toepassing op besloten clubs. “De minister heeft nog werk genoeg”, concludeert de burgemeester.

Zie ook: Wietpas ‘niet nodig’ voor nieuw beleid shops, BN/De Stem, 22 december 2011

Zie ook: Van Gijzel ziet tekort coffeeshops, Eindhovens Dagblad, 21 december 2011

Klik hier om de petitie STOP DE WIETPAS te tekenen

.

Achmea gaat medicinale cannabis volgend jaar vergoeden als patiënten van te voren een machtiging aanvragen bij de verzekeraar. Zo’n machtiging krijgen ze als hen cannabis is voorgeschreven door hun specialist. Cannabis heeft een heilzame en verlichtende werking bij een groot aantal ziekten en aandoeningen, waaronder multiple sclerose, HIV/AIDS, kanker, neuropathische pijn, Gilles de la Tourette, ADHD, glaucoom, epilepsie, reuma, colitis ulcerosa, Alzheimer, anorexia, de ziekte van Crohn, ME/chronische vermoeidheid, slaapstoornissen, eczeem, migraine en fibromyalgie.

Achmea-woordvoerster Christine Rompa zegt in het Dagblad van het Noorden: “Er is niets anders dat mensen in deze fase kan helpen. Verschillende verzekeraars van Achmea, zoals Agis en Zilveren Kruis, vergoedden het al soms, op verschillende manieren. Nu hebben we het voor heel Achmea gelijk getrokken.”

Zie ook: Achmea vergoedt mediwiet in basispakket, Dagblad van het Noorden, 21 december 2011

Klik hier om de petitie STOP DE WIETPAS te tekenen

.