Beeld: Algemeen Dagblad

Peter de Jonge, ad interim hoofdredacteur van het AD, schrijft in de krant van 24 augustus:
“De drie partijen, VVD, CDA en PVV, die onderhandelen over de vorming van een kabinet hebben met elkaar gemeen dat ze een streep willen zetten door het typisch Nederlandse gedoogbeleid. Als het doel is overlast voor burgers bestrijden, valt dit te prijzen. Maar er zijn vast andere middelen te bedenken. Want sluiting van coffeeshops betekent niet dat het gebruik van softdrugs ineens stopt. Het leidt tot een situatie van ver voor de min of meer geregelde verkoop toen de handel illegaal was. Verkoop door koeriers op sinistere plekken is geen goed alternatief.”

Coffeeshop De Apotheker in Eindhoven (© Gonzo media)

Volledige legalisering is volgens de krant ‘gezien het beleid in andere Europese landen een stap te ver’, maar heeft tal van voordelen: “Er is controle op kwaliteit en sterkte. Ook wordt het kweken uit de illegaliteit gehaald, zodat ook daar toezicht mogelijk is. En de politie wordt niet belast met de opsporing van iets dat we aan de andere kant door de vingers zien.” Conclusie: het onderwerp zal altijd controversieel blijven, ‘maar de deuren sluiten lijkt op dit moment niet de verstandigste maatregel.’

Verderop in de krant schrijven verslaggevers Paul van der Zanden en Hans van Soest:
Coffeeshops gaan barre tijden tegemoet. De rechtse partijen die onderhandelen over een nieuw kabinet willen alledrie afrekenen met het huidige gedoogbeleid voor soft drugs. “Stoere praat, maar het lost de problemen niet op,” vinden tegenstanders.
Liefhebbers van een joint houden hun hart vast nu VVD en CDA een minderheidskabinet willen smeden met gedoogsteun van de PVV. “Dit is voor ons de slechtst denkbare combinatie,” zegt Derrick Bergman van de VOC, een belangenclub voor coffeeshops en gebruikers van softdrugs. “Deze partijen willen het succes van het Nederlandse gedoogbeleid bij het grofvuil zetten.”

Klik hier voor een PDF van het hoofdcommentaar en het artikel ‘Coffeeshops krijgen het zwaar’

In 2003 verscheen ‘A hell of a job, de verzamelde columns van Pim Fortuyn’, een baksteen van 800 pagina’s. Omdat het boek is uitgegeven door de Speakers Academy -het bureau waar Fortuyn geboekt kon worden- is het in de reguliere handel nauwelijks verkrijgbaar. Op pagina’s 220 en 221 geeft Fortuyn zijn visie op het Nederlandse drugsbeleid: een tekst die weinig aan actualiteit en pregnantie heeft ingeboet, ook al dateert hij uit het tijdperk-Kok. Hieronder de volledige tekst; klik hier voor een makkelijk print- en verstuurbare PDF-versie.

Drugsbeleid

Er wordt op Europees niveau een ware zenuwoorlog gevoerd tegen ons land en, zie ik het goed, dan ontbreekt in dezen de steun van de Verenigde Staten niet. De Verenigde Nederlanden kunnen zich aangorden voor de strijd. Waren we nog maar die eigenzinnige koopliedenrepubliek met de Oranjes aan het regententouwtje, dan zouden we ze wel eens mores leren. Met Kok aan het roer onder het toeziend oog van de Majesteit, ben ik daar minder zeker van. Het zou mij niet verbazen als onze koene stuurman kiest voor de zeephelling, daarin met onzichtbare maar daarom niet minder vaste hand gestuurd door ons niet gekozen staatshoofd.

En wat is nu wel de inzet van deze verbitterde strijd? Niet meer en niet minder dan het Nederlandse drugsbeleid. Toegegeven, een beleid dat qua juridische vormgeving de schoonheidsprijs niet verdient. Er wordt hier gedoogd dat het een lieve lust is. Aan de positieve zijde van de balans kan worden genoteerd dat het beleid voor de drugsgebruikers uitermate positief is. Zij krijgen hier een menswaardige behandeling, een uitkering en zo mogelijk een dak boven het hoofd. Willen ze zich van hun verslaving af laten helpen, dan staat een hele bedrijfstak tot hun beschikking. Daarnaast is de kwaliteit van de aangeboden drugs over het algemeen redelijk tot uitstekend. Het aantal dodelijke slachtoffers van verkeerd gebruik of onvoldoende kwaliteit van drugs is minimaal.

Daarenboven gaat van het gedoogbeleid binnenlands geen aanzuigende werking uit. De gebruikersgroep groeit niet bovenmatig. Dit alles is niet mijn mening, maar de uitkomst van onderzoek. Geen land waar op kosten van de belastingbetaler zoveel onderzoek is gedaan naar de effecten van het gebruik van drugs en het gedoogbeleid als in Nederland. Dat onderzoek heeft steeds weer impulsen gehad door de druk van het buitenland op de Nederlandse regering om het gedoogbeleid uit te bannen. Datzelfde onderzoek heeft buitendien uitgewezen dat ons beleid in vergelijking met het buitenland gunstig uitwerkt op de gebruiker. Hoe repressiever het overheidsbeleid inzake drugs in een land is, hoe slechter dit uitpakt voor de gebruikers en, last but  not least, het terugdringen van drugs.

Aan de negatieve zijde van de balans mogen worden genoteerd: toenemende isolatie van ons land in het verkeer tussen regeringen en aanzuigende werking op de internationale handel. Hoewel, ook bij repressief beleid zou Nederland distributieland zijn en blijft de grootste haven ter wereld, Rotterdam, de gateway to Europe. De drugsbedrijfstak zou dit fantastische logistieke netwerk ook dan niet links laten liggen. Ook negatief is de wettelijke halfslachtigheid. Officieel verboden én toegelaten, in onnavolgbaar Nederland: gedogen. Deze hybride constructie heeft ons een IRT-affaire opgeleverd, die de rechtsstaat op zijn grondvesten heeft doen schudden. Het is dus wel duidelijk dat we hiermee niet tot in lengte van dagen door kunnen gaan.

Tot nu toe heb ik het gebruik en de handel in soft drugs buiten bespreking gelaten. Het verstandige gebruik daarvan is minder schadelijk dan roken en drinken. Onverstandig gebruik is even schadelijk als veel roken en drinken. De handel moet dus worden vrijgegeven en de keuringsdienst van waren dient regelmatig de kwaliteit te onderzoeken, opdat de consument waar krijgt voor zijn geld. Het buitenland denkt hier anders over en maakt al helemaal geen onderscheid in hard en soft drugs. Dat heeft alles te maken met de politieke hysterie die nu al jaren woedt rond drugs. Een politieke hysterie gebaseerd op en veroorzaakt door heel andere zaken dan drugs. Ik noem de toenemende angst en onveiligheid, gevoed door het casinokapitalisme dat slechts uit is op steeds hogere winsten en geen enkele verantwoordelijkheid aanvaardt voor de maatschappelijke gevolgen van zijn ongebreidelde winsthonger: toenemende werkloosheid en het ontstaan van een omvangrijke onderklasse in de hoogontwikkelde landen.

Pim Fortuyn (Foto: Wikimedia)

Het antwoord van de regeringen daarop is meer repressie, meer cellen, en segregatie en criminalisering van sociaal duidelijk herkenbare delen van de samenleving. Dat het algemeen belang meer inhoudt dan het behartigen van de belangen van bepaalde maatschappelijke klassen, verdwijnt door deze hysterische kijk op de werkelijkheid achter de horizon. Het leidt tot de totale oorlog tegen alle drugs, hard of soft. Hoewel, een totale oorlog is het niet en zal het ook nooit worden. Er gaan honderden miljarden guldens om in de handel in drugs op wereldschaal. Dat kan gewoon niet zonder medewerking van vitale staatsapparaten.

De Europese ambtenaar Van den Broek, door niets en niemand gecontroleerd, heeft nu, na Chirac, ook zijn duit in het zakje gedaan. Nederland moet zich aanpassen aan het buitenland. Dat moet Nederland helemaal niet. Kok moet Chirac maar in rond Hollands vertellen dat-ie de pot op kan en dat we voornemens zijn onder strikte voorwaarden en van overheidswege gereguleerd het gebruik van en de handel in soft en hard drugs vrij te geven en voor het overige keihard te zullen werken aan het wegnemen van maatschappelijke misstanden die mensen aanzetten tot een onverstandig gebruik ervan. Ik vrees echter het ergste, de zeephelling.

9 maart

Zie ook: Pim Fortuyn over cannabis en coffeeshops (VOC-Blog, 27 januari 2010)

Eerder drukte de Volkskrant al een brief van VOC-er Derrick Bergman af (klik hier voor PDF-versie). Hieronder de tekst van de brief van arts en auteur Peter Warnaar, verschenen in de Volkskrant van 17 juli 2010. Uit beide brieven verwijderde de redactie een aantal zinnen; scroll naar beneden voor de oorspronkelijke versie.

Bram Bakker (Foto Wikimedia)

Genotmiddelen
Op de U-pagina van 3 juli betoogt collega Bram Bakker dat cannabis de gevaarlijkste drug is en verboden moet blijven. Dat een commissie van deskundigen cannabis als minder gevaarlijk heeft bevonden dan bijvoorbeeld alcohol ‘zegt hem niet zoveel’. Dat vind ik toch wel een wat wonderlijk standpunt en hij onderbouwt dat al even wonderlijk, namelijk door te wijzen op ‘het toenemend aandeel van cannabis’. Hij bedoelt waarschijnlijk het procentueel toenemen van het aandeel in de oorzaken van psychosen. Dat heeft echter niets te maken met de rangorde van gevaarlijkheid in de thans bekende psychotrope stoffen.

Verder beweert Bakker dat als het verbod wordt opgeheven de problemen zullen toenemen. Dat is pure speculatie en bovendien niet waarschijnlijk. Dat cannabis een gevaarlijke stof bevat, vooral voor jonge mensen en hen die aanleg hebben voor schizofrenie en borderline stoornissen ben ik geheel met Bakker eens. Dat een verbod hiervoor de oplossing zou zijn, lijkt mij een onjuiste en ongewenste conclusie.

▪ Ten eerste is een dergelijke maatregel onethisch. De Staat is er (onder andere) voor om de burgers tegen elkaar te beschermen, niet de burgers tegen zichzelf.
▪ Ten tweede is de maatregel ineffectief, strenge vervolging zoals in de Verenigde Staten heeft niet geleid tot afnemend gebruik.
▪ Ten derde werkt het verbieden van genotmiddelen de misdaad in de hand; ten gevolge van het verbod gaan er grote bedragen in om zodat omkoping aan de orde van de dag is. Corruptie neemt toe, alsmede gewapende overvallen. Ook de kleine misdaad zal toenemen alsmede overbelasting van politie- en gevangenispersoneel.
▪ Ten vierde neemt ook de minachting voor de wet toe. Een wet die burgers vervolgt wegens het gebruik van alcohol of zelfs onschuldiger middelen, wordt terecht geminacht en ontdoken. Dit werkt ontwrichtend en bevordert de volksgezondheid niet. De enigen die blij zullen zijn met Bakkers mening zijn de grote drugshandelaren.

Cannabis werkt door het losmaken van associatieve netwerken in de hersenen en de psyche. Vanzelfsprekende opvattingen en (voor-)oordelen worden als futiel en lachwekkend ervaren. Dat kan heel schadelijk zijn voor een jong brein dat nog geen vaste persoonlijkheid heeft ontwikkeld of genetisch slecht is toegerust. Het kan echter heel gezond zijn voor een wat vastgeroeste persoonlijkheid die het eigen associatieve netwerk van normen en opvattingen te zeer heeft vastgezet in niet geheel reële overtuigingen. Zo gezien zou ik collega Bakker willen aanraden er eens eentje op te steken. Het zou, denk ik, zijn werk nog meer inhoud geven.

Edith Ringnalda tijdens op Cannabis Bevrijdingsdag 2010 in het Amsterdamse Westerpark (© Gonzo media)

P. Warnaar, Ansen
arts, auteur

Op de website van Edith Ringnalda verscheen al op 12 juli de volledige, niet ingekorte tekst van Warnaar’s brief: de verwijderde woorden en zinnen zijn in onderstaande versie vet gemaakt:

From: P. Warnaar
To: volkskrant
Sent: Tuesday, July 06, 2010 8:14 PM
Subject: t.a.v. opinie en debat

In de Volkskrant van zaterdag 3 juli betoogt collega B. Bakker opnieuw dat cannabis de gevaarlijkste drug is en verboden moet blijven. Dat een commissie van deskundigen cannabis als minder gevaarlijk heeft bevonden dan bv alcohol “zegt hem niet zoveel”. Dat vind ik toch wel een wat wonderlijk standpunt en hij onderbouwt dat al even wonderlijk, nl door te wijzen op “het toenemend aandeel van cannabis”. Hij bedoelt waarschijnlijk het procentueel toenemen van het aandeel in de oorzaken van psychosen. Dat heeft echter niets te maken met de rangorde van gevaarlijkheid in de thans bekende psychotrope stoffen.
Verder beweert Bakker dat als het verbod wordt opgeheven de problemen zullen toenemen. Dat is pure speculatie en bovendien niet waarschijnlijk.
Dat cannabis een gevaarlijke stof bevat, vooral voor jonge mensen en hen die aanleg hebben voor schizofrenie en borderline stoornissen ben ik geheel met Bakker eens. Dat een verbod hiervoor de oplossing zou zijn lijkt mij een onjuiste en ongewenste conclusie.
Ten eerste is een dergelijke maatregel onethisch. De Staat is er (o.a.) voor om de burgers tegen elkaar te beschermen, niet de burgers tegen zichzelf. Ten tweede is de maatregel ineffectief, strenge vervolging zoals in de USA heeft niet geleid tot afnemen van het gebruik. Ten derde werkt het verbieden van genotmiddelen de misdaad in de hand; er gaan ten gevolge van het verbod zulke grote bedragen om in de handel ervan dat omkoping aan de orde van de dag is. Corruptie bij ambtenaren van douane, politie en burgerlijk bestuur neemt toe, alsmede gewapende overvallen. Ook de “kleine” misdaad neemt toe en overbelasting van opsporing en gevangeniswezen. Ten vierde neemt ook de minachting voor de wet toe. Een wet die burgers doet vervolgen wegens het gebruik van alcohol of zelfs onschuldiger middelen wordt terecht geminacht en ontdoken.
Dit alles werkt ontwrichtend op de maatschappij en bevordert de volksgezondheid niet. Het is mij een raadsel hoe collega Bakker zich zo heeft laten meeslepen in een ideeënstroom waarbij het verbieden van een genotmiddel als oplossing wordt gezien voor de schadelijke effecten op sommige kwetsbare gebruikers.
Dat heeft toch nog nooit gewerkt?
De enigen die blij zullen zijn met Bakkers mening zijn de grote drugshandelaren. Hiermee wil ik uiteraard niet suggereren dat zij hem financieel tegemoet zijn gekomen, maar ik hoop dat deze gedachte hem tot enige voorzichtigheid maant in zijn opvattingen.
Cannabis werkt door het losmaken van associatieve netwerken in de hersenen en de psyche. Vanzelfsprekende opvattingen en (voor)oordelen worden als futiel en lachwekkend ervaren. Dat kan heel schadelijk zijn voor een jong brein dat nog geen vaste persoonlijkheid heeft ontwikkeld of genetisch slecht is toegerust voor de synthese daarvan. Het kan echter ook heel gezond zijn voor een wat vastgeroeste persoonlijkheid die het eigen associatieve netwerk van normen en opvattingen te zeer heeft vastgezet in niet geheel reële overtuigingen. Zo gezien zou ik collega Bakker willen aanraden er eens eentje op te steken. Het zou, denk ik, zijn werk nog meer inhoud geven.

P.Warnaar, arts, auteur
Ansen

Klik hier voor de volledige brief van VOC-er Derrick Bergman over Bram Bakker op de website van DC Lama
Klik hier voor een PDF van de ingekorte versie, gepubliceerd in de Volkskrant van 26 juni 2010

Klik hier voor het artikel ‘Het geval Bram Bakker’ uit HP/De Tijd #8, januari 2005  (inclusief reacties)

Fuck de lamtakken

door D.C. Lama

D.C. Lama presenteert Cannabis Bevrijdingsdag, Westerpark, Amsterdam, 3 mei 2010 (© Gonzo media)

Wie na 9 juni nog een enigszins fatsoenlijk drugsbeleid in dit land wil hebben, zal die dag toch echt even de moeite moeten nemen om op een linkse partij te stemmen, zo is de strekking van verschillende initiatieven uit de coffeeshopbranche. En omdat ik de laatste tijd van verrassend veel, doorgaan weldenkende mensen heb gehoord dat zij “niet aan die verkiezingsflauwekul willen meedoen”, draag ik hier graag mijn steentje aan bij: Ga godverdomme stemmen, stelletje lamtakken! En als je niet weet op welke partij, moet je voor de zekerheid maar zoveel links aanhouden.

Fred Teeven, nummer 2 van de VVD bij het Cannabis Tribunaal 2010 (© Gonzo media)

We zullen toch zeker niet meemaken dat we straks onder een door de Mossad gesteunde racist moeten leven omdat de blowers te lam waren om even naar het stemhok te lopen? Of -en dat zou volgens Arno Adelaars nog akeliger zijn- nog steeds niet af zijn van die heksenjagerspartij van JP de MP, die gluiperig vreemdgaande normen- en waardenpartij met al die kindermisbruikers? Dikke kans dat bij te veel rechtse stemmen stormram Dikke Teeven minister van Justitie wordt in naam van de partij van markt-extremisten, beschermheiligen van vrijwel alle crisisveroorzakers sinds de milleniumbugflauwekul, nog voor de hele war on terror-industrie met overheidssubsidie op gang werd gebracht. En dan bent u zeker te lui om naar dat soort tuig de middelvinger op te steken door een vakje aan te kruisen van een net iets minder ergere kandidaat-beslisser? Ik zou het maar verrekte links doen, met of zonder dierenbescherming erbij.

D.C. Lama (© Gonzo media)

Want nog los van het drugsbeleid: als we dat conservatieve tuig niet wegstemmen schaffen we straks weer voor miljarden allerlei JSF-massa-vernietigingswapens aan, steunen we waarschijnlijk weer een of andere foute oorlog en laten we de speculatiemaffia in het bank- en verzekeringswezen weer gewoon hun gang gaan, terwijl we vet bezuinigen op dingen die er echt toe doen.

Hulde aan Nol van Schaik en alle deelnemers aan de coffeeshopstaking op 9 juni aanstaande. Ik hoop dat ze met een stok voor de shop gaan staan om al die ‘Huh, wat is er dan vandaag?’-lamtakken naar huis te meppen om hun stemkaart op te halen en die school of kerk of whatever op te zoeken om hun stem uit te brengen. Hoeveel moeite is dat nou?

www.coffeeshopstaking.nl

Kijk godverdomme eens naar een land als Liberia. Hoeveel mensen daar kapot zijn gehakt en geschoten voordat het besluitvormingsproces ook maar enigszins ordentelijk en democratisch verliep! Moet het hier ook eerst zo uit de hand lopen voor je tijdens je gekanker op alles wat er fout is wat tijd inruimt voor een daadwerkelijke keuze, namelijk: wie je de beslissingen dan wilt laten maken! Voor je de gok durft te nemen dat de ene persoon of partij wellicht toch een net iets beter alternatief is dan een stem op de PVV, CDA, VVD of Rita ‘iedereen in Amsterdam moet Nederlandse spreken op straat/Trots op Nederland’ Verdonk. Moet er eerst een gewapend ondergronds verzet noodzakelijk worden voor democratie weer interessant is? Wat is dat voor zelfkastijding wanneer repressie blijkbaar zo voelbaar moet worden eer mensen beseffen dat ze er wel zelf iets tegen moeten doen? Fuck dat geromantiseerde idee van geweld; ga gewoon stemmen!

Misschien heb ik mijn columns de laatste tijd iets te vaak gebruikt voor humor in plaats van u de huid vol te schelden, maar dan weet u deze maand tenminste hoe ik erover denk: Ga stemmen lamtakken! En bij twijfel zoveel mogelijk links aanhouden.

[deze column is verschenen in maandblad EssensiE 156, juni 2010]

Meer DC Lama op www.dclama.nl

Vlak voor de uitzending: links Rowena Huijbregts, voorzitter van de Vereniging Voor Cannabis Consumenten (Foto © Gonzo media)

Gasten Cisca Joldersma (CDA) en Max Daniel (Taskforce Aanpak Georganiseerde Hennepteelt) lepelden vrij futloos hun bekende standpunt op. Kort samengevat: die drugs zijn harstikke slecht, hard aanpakken dus. Meer indruk maakten Cohen en ook Roel Kerssemakers (Jellinek Kliniek), die benadrukte dat je niet kunt zeggen dat een hoog THC-gehalte meer risico’s oplevert en dat de groep mensen die in de problemen komt door cannabisgebruik buitengewoon klein is. Hij sprak in dit verband over 200 mensen per jaar. Vergelijk dat eens met de 800.000 probleemgebruikers van alcohol, iets dat in de uitzending helaas niet aan bod kwam.

Interessanter dan het hele softdrugsdebat is de Gastenblog-bijdrage van Cohen op de website van Pauw & Witteman. De tekst bewijst dat er in Nederland best politici zijn die weten hoe de vork in de steel zit als het om cannabis en coffeeshops gaat. Moedige politici die durven te zeggen wat heel veel mensen al weten: door de teelt van cannabis aan criminelen over te laten, veroorzaakt de overheid de problemen die ze zegt te willen bestrijden. Niet de plant is het probleem, maar het verbod.

Max Daniel, aanvoerder van de oorlog tegen cannabis in Nederland

De volledige tekst van Cohen’s Gastenblog:

"De ontwikkelingen in de VS en Latijns-Amerika zijn een steun in de rug om nu een stap vooruit te zetten in ons softdrugsbeleid."

‘Minderjarigen moeten zo min mogelijk in aanraking komen met softdrugs’. Daarover ben ik het snel eens met het CDA, minister Rouvoet en alle anderen die zich zorgen maken over de gevolgen van softdruggebruik onder jongeren. Want die zijn op jonge leeftijd schadelijk, net als alcohol. Toch zie ik niets in het voorstel om bij wet te regelen dat er geen coffeeshops binnen een straal van 250 meter van een school mogen staan. Het is het verkeerde middel voor een op zichzelf goed doel. Intussen blijft de spagaat van een legale voordeur (coffeeshops mogen softdrugs verkopen) en een illegale achterdeur (maar geen softdrugs inkopen). Dat probleem moet worden opgelost door de achterdeur te reguleren. Dat vraagt een internationaal offensief.

Recent onderzoek onder Amsterdamse jongeren en docenten in het middelbaar onderwijs wijst uit wat we allemaal allang weten. Jongeren onder de 18 jaar mogen coffeeshops niet in en komen daar ook niet binnen: daar wordt streng op gecontroleerd. Als jongeren aan softdrugs willen komen, dan krijgen zij dit via via. Ook docenten zien daarom niets in het afstandscriterium. Zij geven aan dat alcoholgebruik onder jongeren voor veel grotere problemen zorgt. Daarbij, wat is 250 meter als je een fiets of een scooter hebt?

Cisca Joldersma, CDA drugswoordvoerder in de Tweede Kamer

Ik stel een drieluik voor van preventie, overlastbestrijding en regulering. In alle gevallen hoort daar een stevige aanpak van de georganiseerde misdaad bij. Die is, helaas, nauw verbonden met softdrugs.

Preventie is nodig door jongeren, leerkrachten en ouders op indringende wijze te vertellen wat de gezondheidsrisico’s zijn van softdruggebruik en de negatieve invloed op de schoolprestaties. In Amsterdam en andere gemeenten hebben we hier goede ervaringen mee die uitgebreid kunnen worden.

Jeroen Pauw warmt het publiek op (foto © Gonzo media)

Het echte probleem met het gedoogbeleid is dat productie en aanvoer van softdrugs verboden zijn en daarmee per definitie de criminaliteit bevorderen. Dat los je niet op door coffeeshops te sluiten. Dat heeft de “drooglegging” (alcoholverbod) in de Verenigde Staten in de jaren 20 wel aangetoond: de misdaad nam de handel razendsnel over.

Ik ben er daarom voor om te komen tot een internationaal offensief om “de achterdeur” te reguleren. Op die manier kun je als overheid toezicht houden op kwaliteit en omvang van de hennepteelt. Bovendien ontlast dat op den duur het justitiële apparaat en de politie enorm. Dat is mooi meegenomen in een tijd waarin van die organisaties zo veel wordt gevraagd.

Max Daniel na het debat in gesprek met Jackie Woerlee, medicinaal cannabisgebruiker en actief VOC-er (foto © Gonzo media)

Het belang van een goed softdrugsbeleid, zeker voor jongeren, is volgens mij zo belangrijk dat ik vind dat het kabinet hier de komende tijd op moet in zetten. De ontwikkelingen in de Verenigde Staten en Latijns-Amerika zijn een steun in de rug om nu een stap vooruit te zetten in ons softdrugsbeleid.

De uitzending (24 februari 2010) is in zijn geheel en in stukjes terug te zien via de website van Pauw & Witteman.

Bekijk hieronder het internet-debat na de tv-uitzending met o.a. Lea Bouwmeester (PvdA), leden en bestuursleden van de Verenging Voor Cannabis Consumenten, Willem Panders (Platform Cannabis Nederland), Roel Kerssemakers (Jellinek Kliniek) en VOC-er Derrick Bergman:

Via de VOC-mailinglist kwam onderstaande reactie op het debat binnen van coffeeshophouder Nol van Schaik, die grote vraagtekens zet bij de cijfers van Max Daniel:

Max Daniel in Napoleon-houding, na afloop van het debat (foto © Gonzo media)

Beste collega’s en medestanders,

Ik heb net oprecht genoten van de discussie over softdrugs en cannabis tijdens het programma P&W. Mij vielen echter een paar dingen op, met name enkele gegeven cijfers over het aantal blowende medelanders en de percentages van de in Nederland gekweekte wiet en de bestemmingen van deze producten.

De heer Daniel beweerde verschillende malen dat er slechts 400.000 blowende Nederlanders zouden zijn, waar hij geen aandacht aan wenst te besteden. Hiermee zegt de heer Daniel dus eigenlijk dat slechts 2.5% van de Nederlandse bevolking cannabis koopt en consumeert. Waar haalt hij deze aantallen vandaan? Ik lees hieronder dat EU onderzoek uitwijst dat 5.4% van de Nederlandse bevolking een jointje rookt, dat is meer dan twee keer zoveel als het gegeven cijfer van de heer Daniel….

“Nederland behoort tot de Europese landen waar het minste cannabis wordt gerookt, ondanks het liberale drugsbeleid. Dat stelt het EU-drugsagentschap (EMCDDA) in zijn jaarverslag. In Nederland heeft 5,4 procent van de volwassenen het afgelopen jaar hasj of wiet gerookt, tegen een Europees gemiddelde van 6,8. Onder meer in Spanje, Frankrijk en Tsjechië wordt veel meer geblowd, en de absolute koploper is Italië: bijna 15 procent van alle Italianen heeft in het afgelopen jaar een joint gerookt. (…).” Gepubliceerd 5 november 2009 – 2:07 pm Bron: Radio Nederland Wereldomroep.

Nol van Schaik, Cannabis Bevrijdingsdag 2009, Museumplein, Amsterdam

Aan de hand van deze cijfers zijn er dus al 864.000 cannabisconsumenten in Nederland, al zal het ware cijfer m.i. nog hoger liggen. De heer Daniel mag mij uitleggen waar hij zijn gegevens vandaan heeft. Al eerder (1999) werd het aantal cannabisconsumenten gebagatelliseerd, ik heb destijds contact gezocht met de Telegraaf en daarna met Aram Halle van Rizla, de mensen van de vloei. Door een paar telefoontjes wist ik destijds het aantal blowers te “verdubbelen” ( zie hier en hier). Het wordt tijd dat de heer Daniel en zijn bazen in Den Haag rekening gaan houden met de cannabis consumenten, want het zouden er wel eens meer kunnen zijn dan zij beweren.

Daarna ging het steeds over de in Nederland geproduceerde hennep (pfff..) c.q. nederwiet en haar bestemmingen, zoals genoemd de export naar het buitenland (80%) en de coffeeshops (20%). Ook hier heb ik grote twijfels over de juistheid van de door de heer Daniel gegeven cijfers. Ik miste namelijk het percentage in Nederland gekweekte wiet die bestemd is voor de straathandel in ons land. Nederland heeft 700 coffeeshops, en niet verspreid over heel Nederland. Het Trimbos geeft aan dat slechts 40% van de Nederlands cannabis consumenten bediend worden via geregistreerde, belastingplichtige coffeeshops.

Een deel van het publiek en sprekers, uiterst rechts Wernard Bruining, oprichter van Mellow Yellow, Amsterdam's eerste coffeeshop (foto © Gonzo media)

De rest van de Nederlands cannabis consumenten (60%!) koopt dus van een straat- , huis- , schoolplein- of plaatselijke bezorgdealer, die zonder enige beperking door bv. de AHOJG, de Bibob en het Zwaard van Damocles hun klanten kunnen bedienen. Dat daarbij grootschalig belasting wordt ontdoken gaat al 30 jaar ongemerkt voorbij.

Waar halen deze illegale aanbieders hun waar, heer Daniel, of was deze groep grootafnemers U ontschoten? En gaat Minister de Jager nu ook eens op jacht naar deze belastingontduikers? Of zou het openen van coffeeshops in geheel Nederland dit probleem kunnen oplossen? Jammer dat er niet in de uitzending gereageerd werd/kon worden op de nattevinger-statistieken van de heer Daniel, verder niets dan lof voor de bijdrage van de collega’s Veling en Panders, Job Cohen en Roel Kerssemakers, en een dikke zoen voor Lea Bouwmeester. Ik vond zelfs de heer Daniel niet onredelijk, maar zijn cijferwerk leek nergens op.

Nol van Schaik.
Cannabisshop Willie Wortel, Haarlem.

Job Cohen (foto © Gonzo media)

Volgens de ChristenUnie ’saboteert’ Job Cohen het regeerakkoord door het zogenaamde ‘afstandscriterium’ voor coffeeshops niet in te voeren in zijn stad. Cohen’s reactie in NRC/Handelsblad van 10 februari:

Coffeeshops sluiten? Dat werkt niet in mijn stad

„Onbegrijpelijk” vindt Pieter van Geel (CDA) het dat Amsterdam de coffeeshops die op 250 meter afstand van een middelbare school liggen, niet sluit. Ed Anker (ChristenUnie) spreekt zelfs van sabotage van het regeerakkoord. Het tegendeel is het geval: ik saboteer niet, ik werk en denk mee.

Daarbij staat mij hetzelfde doel voor ogen als het kabinet: jongeren moeten beschermd worden tegen de risico’s van softdrugs. In het regeerakkoord is hiervoor een zogenoemd afstandscriterium voorgesteld, of, en hier citeer ik uit de beantwoording van het kabinet van vragen bij de begrotingsbehandeling Justitie voor 2009: „Afgesproken is dat alle gemeenten in 2011 een afstandscriterium van minimaal 250 meter met betrekking tot scholen hanteren dan wel andere drempelverhogende maatregelen treffen.” Deze afspraak is vastgelegd na overleg met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Daarin wordt dus ook ruimte gelaten om te komen met andere drempelverhogende maatregelen waar het afstandscriterium niet mogelijk is. De problematiek met coffeeshops is niet overal hetzelfde. Het is dan ook verstandig dat het kabinet deze ruimte heeft geboden aan de steden.

Cartoon © Fresh & DC Lama

Amsterdam heeft vraagtekens bij het afstandscriterium. De stad kent een hoge concentratie coffeeshops, meer dan een kwart van alle coffeeshops in Nederland bevindt zich hier. Invoering van het afstandscriterium betekent dat 43 coffeeshops gesloten moeten worden. Maar jongeren die naar een coffeeshop willen, laten zich niet tegenhouden door een paar meter meer of minder. Onderzoek onder Amsterdamse scholieren en docenten laat zien dat het afstandscriterium geen effectief middel is. Jongeren mogen coffeeshops namelijk niet in en dat verbod wordt streng gehandhaafd. Nieuw onderzoek bevestigt wat we al wisten: jongeren komen via via aan softdrugs en gaan hiervoor niet direct naar een coffeeshop.

Binnenkort kom ik met een voorstel voor drempelverhogende maatregelen om het gebruik van softdrugs onder jongeren verder terug te dringen. Het onderzoek biedt daar ook concrete aanknopingspunten voor. Het afstandscriterium is geen doel, maar een middel. Het doel is tegengaan van softdrugsgebruik onder jongeren. Ik help zowel de heer Van Geel als de heer Anker juist door met voorstellen te komen die werkelijk effectief zijn voor de situatie in Amsterdam.

Job Cohen, burgemeester van Amsterdam (PvdA)

August de Loor, Cannabis Bevrijdingsdag 2009 (foto © Gonzo media)

August de Loor (Adviesburo Drugs en actief VOC-er) stuurde de volgende open brief aan de redactie van de Volkskrant:

CU: Job Cohen saboteert regeerakkoord

In hun kruistocht tegen de verwording van de maatschappij, met cannabis en coffeeshops als één van de speerpunten, kent de CU blijkbaar niet eens haar eigen regeerakkoord, welk de gemeentes de mogelijkheid biedt alternatieven te ontwikkelen voor het afstandscriterium van coffeeshops nabij scholen. Burgemeester Cohen getroost zich veel tijd en moeite om hier invulling aan te geven. Kortom, er is absoluut geen sprake dat Cohen het regeerakkoord saboteert, hij voert het akkoord gewoon uit!

En nu toch het woord sabotage is gevallen wil ik in herinnering brengen hoe dit regeerakkoord tot stand is gekomen.

Het was tijdens de coalitiebesprekingen van deze regering dat Minister President Balkenende op een CDA-bijeenkomst opriep tot een landelijke actie tegen coffeeshops omdat “de gevaren van cannabis jarenlang onderschat worden”, “cannabis tot aanzienlijke gezondheidsschade, verslaving en psychische stoornissen leidt”, “coffeeshops zich specifiek richten op de verkoop van drugs (dus blijkbaar niet alleen cannabis! AdL) aan scholieren”, “coffeeshops het dealen op schoolpleinen bevordert” enz.
Bij dit, in tegenspraak met welke rapportage over lokaal coffeeshopbeleid dan ook en onderzoek naar het gebruik van cannabis met name die onder jongeren, spervuur aan ongenuanceerde one-liners kondigde de Minister President de oprichting aan van de landelijke website WIETVRIJ.NL waar buurtbewoners anoniem hun beklag kunnen doen over coffeeshops (en wat anonieme sites vermag, moge duidelijk zijn).

Op zich geeft onze democratie de vrijheid voor zulke partijpolitieke initiatieven, maar het roept vraagtekens op als dit tot een regeerakkoord verheven wordt, wat geschiedde.
Van de 74 regeerakkoorden stond op nummer 54 de invoering van het afstandscriterium (lees verbod) van coffeeshops nabij scholen waarbij de maatschappelijke verantwoording (de 100 dagen van Balkenende) van dit regeerakkoord verdedigd werd op 80 anonieme reacties op WIETVRIJ.NL.
Is met deze onderbouwing van dit regeerakkoord niet onze parlementaire democratie gesaboteerd?
Het is aan de inzet van de PvdA ministers te danken dat dit regeerakkoord in een later stadium afgezwakt is tot waar nu burgemeester Cohen van gebruik maakt.
En dat is ook democratie!

August de Loor
www.adviesburodrugs.nl

——-

Klik hier voor de ‘expertdiscussie’ over Cohen’s coffeeshopbeleid op de website van NRC/Handelsblad.

‘Geef fiscus deel van winst op softdrugs’ luidt de kop boven het artikel dat Fortuyn op 14 september 1994 in het Leids Dagblad publiceerde.  De ‘goddelijke kale’ signaleert dan al een verharding in het coffeeshopbeleid. ‘Die lijn is ingezet door fatsoenridder Hirsch Ballin die ooit als minister, gelijk een stout jongetje, heel voorzichtig zijn hoofd om de hoek van de deur van een coffeeshop stak om daarna, gossie gossie roepend, de aftocht te blazen.’ Uit het artikel blijkt zonneklaar dat Fortuyn zelf graag van een stickie genoot en dat de coffeeshop geen onbekend terrein voor hem was.

Geef fiscus deel van winst op softdrugs

Iedere Nederlander kent die berichten uit de krant. Grote hasjvangst door Kustwacht in samenwerking met marine op het strand bij Bergen aan Zee. Of grote hennepvangst in klandestiene kwekerij bij tuinder in Westland. De betrokken tuinder wist van niets. Agenten in burger, nijver rukkend aan de goddeloze planten om ze op te stoken in een groot vreugdevuur op het erf van de zondige tuinder.

Iedere grote-stadbewoner kent het beeld. Een coffeeshop is geen plek waar je koffie drinkt, maar waar je geestverruimende middelen aanschaft. De verkoop van die produkten is weliswaar officieel verboden, maar in onnavolgbaar Nederlands toch te verkrijgen. Dat noemen wij in dat prachtige verhullende ambtenarenjargon gedoogbeleid. De burger denkt ondertussen dat het dus is toegestaan om zo af en toe een stickie op te steken en gelukzalig weg te dromen.

LPF verkiezingsposters (foto © Gonzo media)

In dit land is het beleid om het gebruik van geestverruimende middelen geen strobreed in de weg te leggen, maar om die produktie en aanvoer van die middelen streng te verbieden. Een deel van de politionele capaciteit wordt voor een dergelijk idioot beleid vrijgehouden en ingezet. De zelf af en toe een stickie rokende overheidsdienaar wordt ingezet voor de achtervolging van transporteurs, producenten en groothandelaren. Dat kost ons een hoop geld, afgezien van het feit dat een belangrijke bron van belastinginkomsten achteloos terzijde wordt geschoven. De rokers en drinkers onder ons weten daarover mee te praten. Zij betalen zich blauw aan accijns om aan hun gerief te komen, de stickie rokende medemens kan het zonder stellen.

Mediapark Hilversum, 7 mei 2002 (foto © Gonzo media)

Momenteel valt een verharding waar te nemen op beleidsniveau bij de centrale overheid en bij sommige gemeentelijke overheden. Die lijn is ingezet door fatsoenridder Hirsch Ballin die ooit als minister, gelijk een stout jongetje, heel voorzichtig zijn hoofd om de hoek van de deur van een coffeeshop stak om daarna, gossie gossie roepend, de aftocht te blazen. Op het departement van justitie circuleert nu een rapport waarin staat dat een stickie wel degelijk de gezondheid kan schaden, och heden, en waarin wordt betoogd dat de produktie, het vervoer en de groothandel in hennepprodukten in handen is van het criminele circuit.

Mediapark Hilversum, 7 mei 2002 (foto © Gonzo media)

Dat laatste moet een hele ontdekking geweest zijn voor onze nijvere speurders. Eerst al deze activiteiten ten strengste verbieden en bij ontdekking behoorlijk zwaar bestraffen, en dan verbaasd zijn dat zich criminelen over deze activiteiten ontfermen. Daar zijn criminelen nu juist voor. Als het zou mogen, dan zou het ordentelijke Nederlandse zakenleven, dat immer een centje wil verdienen, zich er wel over ontfermen. Deze ontdekking kunnen we dus bijschrijven in het register van tautologieën, die vooral door domme mensen worden gebezigd.

Ondertussen tekent zich wel een verharding af van het beleid dat ertoe moet leiden om het aantal coffeeshops drastisch terug te dringen, en is er bij sommigen zelfs de ambitie om dat aantal op den duur tot nul te reduceren. Je vraagt je af in welke werkelijkheid deze beambten leven. Denkt men nu werkelijk dat onze jonge mensen en die van de generatie der oudere jongeren zich door Justitie op dit punt de wet laten voorschrijven? Een stickie is maatschappelijk gezien net zo geaccepteerd als het drinken van alcoholhoudende dranken en het opsteken van een overheerlijke sigaret, sigaar of pijp. Alle anti-reclame, die ons duidelijk moet maken dat het leven eindig is, verandert daar weinig aan. De jeugd begint er zelfs weer aardig op los te paffen. Het verbieden van de coffeeshops zal dus de verstrekking van het stickie volledig in de illegaliteit drukken.

The Grass Company, Tilburg (foto © Gonzo media)

Dat heeft zo zijn charme. Ik herinner me nog uit eind van de jaren zestig leuke bijeenkomsten waar men, met gevaar van ontdekking en onderwijl verbroederend, gelijk de oude indianen, het stickie als vredespijp zijn rondgang liet maken. Van die sfeer is nog wel iets blijven hangen. Een sigaret steek je rustig alleen op, een glaasje alcohol behoeft ook niet te worden gedeeld, maar een stickie maakt vrijwel altijd een rondgang, ook langs mensen die je vreemd zijn.
Uitroeien is dus utopisch en daarmee bestrijding absurd.

Beter is om de hele handel in één keer te legaliseren, zodat de godvrezende tuinder in alle vroegte zijn hennepcultuur kan verzorgen, de degelijke groothandelaar de waar kan verhandelen, en onze nationale trots, het vrachtvervoer, de klus van de distributie kan klaren. Achter dit geheel hobbelt dan onze fiscus aan, die op elk punt in het traject even zijn hand ophoudt. Aardig voor minister Zalm van financiën en behulpzaam bij het oplossen van de begrotingsperikelen van het kabinet-Kok. Als tegenprestatie zie ik dan graag een actievere Keuringsdienst van Waren die erop toeziet dat de geleverde produkten van onberispelijke kwaliteit zijn.

PIM FORTUYN
medewerker

(Bron: Leids Dagblad, 14 september 1994) Klik hier voor een PDF van het originele artikel.

]]> http://www.voc-nederland.org/2010/01/pim-fortuyn-over-cannabis-en-coffeeshops/feed/ 1 http://www.voc-nederland.org/2009/12/hans-van-duijn-hoe-burgers-en-politici-voor-de-gek-worden-gehouden/ http://www.voc-nederland.org/2009/12/hans-van-duijn-hoe-burgers-en-politici-voor-de-gek-worden-gehouden/#comments Mon, 07 Dec 2009 15:31:23 +0000 webmaster http://www.voc-nederland.org/?p=1079 Hans van Duijn was jarenlang voorzitter van de Nederlandse Politiebond. Sinds zijn pensionering zet hij zich in voor afschaffing van het verbod op cannabis en andere drugs. Als geen ander weet Van Duijn hoe contraproductief en destructief de war on drugs is. Zijn oordeel over de nieuwshype rond de harde aanpak van wietteelt: politie en justitie houden burgers en politici voor de gek.

Justitie en politie houden burger en politici voor de gek

door Hans van Duijn / www.lesscrime.nl

Vorige week kwam het bericht dat justitie en politie meer werk gaan maken van de criminele productie van cannabis in Nederland. Hoe zo meer? Wat wordt er eigenlijk nu aan gedaan? Verreweg de meeste plantages die worden opgerold worden aangeleverd op basis van tips uit de bevolking. Er wordt helemaal niet zoveel politie op gezet.

Hans van Duijn, Cannabis Tribunaal 2008 (foto: Job Joris Arnold)

Zo meteen veel meer politie dan? Natuurlijk niet. Waar moeten ze die dan vandaan halen. Niet uit het blauw op straat. Dat zit al op krepeersterkte. En sinds de korpsen bezuinigen door het beperken van de instroom op de politiescholen wordt het nog veel nijpender in het blauw op straat. Die collega’s in opleiding werden al als Haarlemmerolie ingezet om de krapte in ervaren blauw te verdoezelen.

Bij de recherche dan misschien? Ik dacht het niet. Daar is het aantal plankzaken (zaken die liggen te wachten en alleen bij toeval aan de beurt komen) al torenhoog. Rechercheurs hebben gemiddeld genomen nauwelijks tijd voor dit soort zaken. Zou dan geweld met alles dat daar onder valt en nu de hoogste prioriteit heeft, worden ingeruild voor cannabis? Echt niet!

Max Daniel met zijn landelijke team dan misschien?

Max is een zeer enthousiaste man die helder kan vertellen. Hij weet hoe het in elkaar zit, maar dat lost niets op. Die mini helikopter die met veel tam tam is gelanceerd zet ook al geen zoden aan de dijk.

Hans van Duijn en dagvoorzitter Frans Weisglas, Cannabis Tribunaal 2008 (foto: Whazzup)

Nee, het is vooral een praatje voor de Bühne, om de burger weer een beetje goed gevoel te geven en de politici die deze maand over het nieuwe kabinetsplan op hoofdlijnen moeten spreken, weer even in de ‘goede’ richting van meer en meer repressie te duwen. De lijn die is ingezet door de commissie Van de Donk onder aansturing van CDA-criminoloog Cyriel Fijnaut, die al langer de weg kwijt is.

In Nova van vrijdag 4 december deden ze nog een duit in het zakje met een mooi verhaal dat de Nederlandse criminele teler zijn productie verlegt naar het buitenland door de druk die de Nederlandse politie steeds maar verhoogt. En dat het grof verdiende criminele geld weer wordt geïnvesteerd in de bovenwereld. Het eerste is onzin en het tweede is al jaren het geval. Vertel eens iets echt nieuws zou ik zeggen. Karel Ornstein en Guido van Ophoven, de twee redacteurs van NOVA, die dit item maakten, weten ook wel beter. Maar ja, je hebt wel weer een leuk item voor heel veel kijkers. Dat er onzin wordt verkocht, … ach wat maakt het uit!

Water stroomt altijd al naar het laagste punt. Dat geldt ook bij criminelen. Al jaren wordt de in NL ontwikkelde deskundigheid geëxporteerd naar andere landen. Dat is helemaal niet nieuw. Cannabis wordt inmiddels in veel landen flink geteeld. Dat zal toenemen op locaties waar de pakkans kleiner is. Er wordt tenslotte ook flink aan verdiend. Dat kan doordat de overheden in al die landen de productie hebben verboden en zodoende de criminelen en ‘onzichtbaren’ een gouden kans bieden.

© ThoughtPolicy

Dat vervolgens die cannabis weer wordt teruggebracht naar Nederland, zoals werd gemeld is helemaal niet logisch. Het is een leuk verhaal om je eigen dienst te promoten, maar meer ook niet.

De politie loopt per definitie achter de feiten aan. Afijn een week met veel bla bla dus van mensen die weten dat de huidige aanpak niets oplost, ook niet als die aanpak verder zou worden verhevigd (kijk maar naar de USA), maar het echte verhaal zal nooit over hun lippen komen omdat ze nu hun dikke boterham verdienen aan deze domme benadering. Op deze manier blijven we te maken houden met de ernstige negatieve gevolgen van de illegale drugsproductie en illegale handel.

Zullen we eens in kaart brengen welke lieden, die zeggen dat ze intelligent zijn, een onzinnig verhaal over drugs vertellen omdat ze er persoonlijk belang bij hebben? En dus bij voortduring de burgers van dit land benadelen!

‘We zijn er bijna’, gepost op Anarchiel.com op 29 november 2009:

Nou lieve mensen, we zijn er nu echt bijna. “Waar precies”, vraagt u zich af? Bij het einde van ons gedoogbeleid wat cannabis betreft.
Hoe verklaart u anders het volgende?

“Om gaat hennepteelt keihard aanpakken”

De top van de georganiseerde misdaad achter de hennepteelt wordt de komende jaren keihard aangepakt. Het landelijk parket van het Openbaar Ministerie (OM) maakte zondag bekend de koers drastisch te wijzigen. Uit het Nationaal Dreigingsbeeld van vorig jaar blijkt volgens het OM dat de hennepteelt, waarin de Nederlandse onderwereld vaste voet heeft gekregen, het onschuldige karakter ver achter zich heeft gelaten.

Ik zal mijn standaardherhaling vandaag kort houden maar hoe denkt een overheid dat coffeeshops aan voldoende cannabis moeten geraken als die cannabis van kleine thuiskwekertjes met maximaal vijf plantjes moet komen? Je kunt niet aan één kant het gebruik van cannabis legaliseren en aan de andere kant de productie ervan criminaliseren. Dat is krankzinnig. Dat is vragen om de ellende waar men nu zo over tekeer gaat.

Maar al zou je stellen dat je zo’n tweeslachtig beleid nooit kunt goedpraten, laat staan uitvoeren, Nederland probeert het uiteraard toch. Onbegrijpelijk. Wat is er niet duidelijk aan het volgende: omdat het grootschalig verbouwen van cannabis crimineel verklaard is door Zij Die Alles Beter Weten, is het daarom juist extreem aantrekkelijk voor zogenaamde criminelen om cannabis te gaan kweken. Eén plus één is twee, beste onderdrukkers. Zo moeilijk is het allemaal niet. Op jullie verwrongen manier zorg je dus juist voor meer criminaliteit.

Zoals ik al vaker aangegeven heb is men daarom ook helemaal niet logisch bezig. Daar gaat het absoluut niet om. Het gaat er naar mijn mening om dat cannabis in een dusdanig slecht daglicht gezet wordt zodat de politiek uiteindelijk – geheel volgens EU wensen – ons beleid volledig kan uitfaseren.

© ThoughtPolicy

En hoe zet je cannabis in een nog slechter daglicht? Onder andere door je artikel te beëindigen met:

Naar schatting gaat er jaarlijks 2,5 tot 5 miljard euro om in de hennepteelt, die volgens het OM steeds meer verweven is geraakt met de handel in hard drugs en vuurwapens, fraude, mensenhandel en mensensmokkel.

Voor de NLP-geïnteresseerden onder u, hier hebben we weer een uitstekend voorbeeld van hoe je mensen met een bepaald gewenst gevoel achterlaat. Hard drugs, vuurwapens, fraude, mensenhandel en mensensmokkel zijn stuk voor stuk zeer negatieve associaties die aan het eind van het stuk aan hennepteelt verbonden worden. En dus blijft dat negatieve gevoel hangen. Mindcontrol in a nutshell.

Daarom is de kans ook vrij groot dat de media in Nederland de komende tijd nog veel meer kwaad gaan spreken over dit plantje, waarna de Nederlandse bevolking zich waarschijnlijk – tot grote vreugde van onze overheersers – zonder noemenswaardig morren neerlegt bij een totaalverbod van cannabis. We weten tenslotte hoe dat tegenwoordig werkt. En dan wordt het dus alleen maar erger met de criminaliteit. Want mensen willen drugs. Mensen hebben altijd drugs gewild en zullen altijd drugs blijven willen. Wanneer valt het de dictators die onze levens verneuken nou ook eens op?