Opstelten in gesprek met de NOS, 7 oktober 2011

Tijdens de wekelijkse ministerraad stemde het kabinet op 7 oktober in met het voorstel om cannabis met een THC-gehalte van meer dan vijftien procent ‘tot hard drugs te verklaren’. In een interview met NOS Nieuws (zie video onderaan de pagina) meldde minister van veiligheid en justitie Ivo Opstelten (VVD) dat coffeeshops op dit moment al het THC-gehalte van cannabis vermelden op menukaarten.

Dit is een aperte leugen: geen enkele coffeeshop in Nederland vermeldt THC-percentages, omdat het voor een coffeeshopondernemer onmogelijk is zijn of haar cannabis deugdelijk te testen of te laten testen. Wat zei Opstelten precies?

“Ik weet niet of u wel eens in een coffeeshop geweest bent, ik heb me dat laten vertellen uiteraard. Als je daar binnen komt heb je gewoon menukaarten en daar staat het gewoon op: cannabis met dat percentage THC. Nou dat is eh… Dus wat dat betreft is er een gewone normale ontwikkeling. Die coffeeshophouders zijn hier al lang aan gewend. En verder zal de markt zich daar aan aanpassen.”

Vice-premier Maxim Verhagen (CDA), Gesprek met de minister-president 7 oktober 2011

Heel strategisch vermeldt Opstelten dat hij zich dit heeft ‘laten vertellen’. Dat geeft op zijn minst aan hoe slecht de minister geïnformeerd wordt. Temeer omdat vice-premier Maxime Verhagen (CDA) dezelfde onwaarheid verspreidt. Omdat minister-president Rutte afgelopen vrijdag in Berlijn was, nam Verhagen diens plaats in tijdens het wekelijkse gesprek met de minister-president (zie video onderaan de pagina). Interviewer Pieter Jan Hagens stelde Verhagen een aantal vragen over het omstreden THC plan:

Hagens: ‘Er is in de ministerraad gesproken over nederwiet en er komt een maatregel om te voorkomen dat mensen steeds vaker psychoses en dergelijke zouden krijgen van nederwiet. Dan gaat het om het stofje THC dat er in zit, dat mag niet meer dan vijftien procent zijn. Dat verbod is kennelijk nodig, vindt u, op dit moment?’

Vice-premier Maxim Verhagen (CDA), Gesprek met de minister-president 7 oktober 2011

Verhagen: “Ja, er wordt altijd een beetje lacherig vaak gedaan over de nederwiet, hè, een beetje een jointje, ja, wat maakt dat allemaal uit? En je ziet dus dat de ontwikkeling van cannabis in Nederland zo is dat het THC-gehalte inderdaad zo hoog wordt dat het gewoon een hard drug is. En dat je dus ernstige gezondheidsrisico’s krijgt, zeker bij jeugdig gebruik. Vandaar dat wij ook in navolging van een commissie die dit onderzocht heeft, de commissie Garretsen, gezegd hebben: dit is een hard drug, dan moet je het ook als een hard drug behandelen. En dan moet je niet doen of het gewoon even een jointje is, nee dan is het een hard drug en die is verboden.”

Hagens: “Nou zeggen die coffeeshophouders: dat is niet te controleren, vijftien procent, daar heb je laboratoria voor nodig om dat precies vast te stellen en die hebben we niet.”

Verhagen: “Ja, ik weet niet of u wel eens in zo’n coffeeshop geweest bent, maar daar hebben ze hele…”

Hagens: “Ik wou die vraag eigenlijk aan u stellen.”

Verhagen: “Ja, op werkbezoek wel, ja, niet als gebruiker. Maar daar zie je keurig juist dat ze er reclame mee maken, dat ze lijstjes hebben van ‘dit is cannabis met dit en dit percentage’, dus blijkbaar zijn zij zelf daar ook toe in staat. Maar dat is ook niet rele…”

Hagens: “Even toch, want dat is toch wel belangrijk, ook het Trimbos Instituut zegt: als je dat echt wil vaststellen, of die vijftien procent die u als norm hanteert, of dat er is, dan heb je daar heel veel geld en mankracht voor nodig. En het Trimbos Instituut, gerespecteerd op dit gebied, zegt: dat is er niet nu.”

Verhagen: “Nou het is zo dat juist de coffeeshophouder zelf verantwoordelijk is om zeker te stellen dat de cannabis die hij verkoopt, dat dat gewoon een softdrug is en dus minder dan vijftien procent THC-gehalte heeft.”

Hagens: “Maar hoe moet de coffeeshophouder dat onderzoeken?”

Verhagen: “Die is daarvoor verantwoordelijk, ik bedoel, ik…”

Hagens: “Maar hoe?”

Verhagen: “Eh, hij kan dat zelf eh, kan hij dat testen. Hij kan dat ook nu aangeven, want hij doet dat nu al. En als hij dat risico niet wil lopen, dan geef ik hem één raad en dat is gewoon: verkoop geen Nederlandse cannabis meer. Dan ben je ook klaar.”

Al met al voldoende stof voor een aantal pittige Kamervragen. Kan de minister vertellen welke coffeeshops het THC-gehalte van de aangeboden cannabis op de menukaart vermelden, of er zelfs ‘reclame mee maken’, zoals Verhagen beweert? Blijft Verhagen bij zijn raad aan coffeeshophouders om geen Nederlandse cannabis meer te verkopen en dus alleen nog geïmporteerde cannabisproducten aan te bieden? Is het behoorlijk bestuur om van ondernemers iets te eisen dat zij juridisch en praktisch niet kunnen uitvoeren en hun ondernemingen te sluiten als zij niet aan deze onuitvoerbare eisen voldoen?

Nog belangrijker is de vraag of cannabis met meer dan vijftien procent THC inderdaad ‘ernstige gezondheidsrisico’s’ met zich mee brengt of veel grotere risico’s dan cannabis met minder THC. Wetenschappelijk doortimmerd bewijs voor die stelling ontbreekt. De commissie Garretsen erkent dat ook met zoveel woorden in haar advies ‘Drugs in lijsten’. Drugsexpert Peter Cohen toont in zijn artikel ‘Minder THC, meer volksgezondheid?’ overtuigend aan dat de hele redenering achter het verbod op ‘zware wiet’ niet klopt en geen positief effect zal sorteren. Klik hier voor Cohen’s artikel.

Net als de wietpas, de growshopwet en het afstandscriterium is ook dit plan niets dan symboolpolitiek om de aandacht af te leiden van het echte probleem: het ontbreken van een normaal gereguleerde aanvoer van de coffeeshops. Zoals NRC-columnist Bas Heijne het verwoordt in de krant van 8 oktober: ‘Gevraagd wordt een doordacht drugsbeleid. Regel de aanvoer nou eens. Schippers besluit is het zoveelste slot op de voordeur. Aan de achterdeur gaan we onze gang.’

Ivo Opstelten in gesprek met NOS Nieuws, 7 oktober 2011:

Maxime Verhagen, gesprek met de minister-president 7 oktober 2011 (vanaf 5.03 minuten over THC-plan):

© Gonzo media

De teksten die te zien zijn in deze video:

Nederland is de afgelopen tijd opgeschrokken door enkele zeer ernstige geweldsincidenten.

Er zou sprake zijn van een oorlog in de wereld van de soft-drugs.

…En opmerkelijke gang van zaken.

Wiet is niet dodelijk!

Toch zijn er de laatste tijd meerdere doden gevallen.

Ondanks alle maatregelen van de overheid…

…Blijft het probleem bestaan.

Het geweld is niet afkomstig van de gebruikers.

De planten zelf zijn ook niet gewelddadig.

Geweldsincidenten in coffeeshops zijn zeer zeldzaam!

Het geweld wordt veroorzaakt door de leden van de 2e kamer en het kabinet.

© Gonzo media

Door dit laffe kabinetsbeleid te steunen, hebben criminele organisaties zich kunnen uitbouwen.

Met alle gevolgen die daar bij horen.

Er worden hoge kosten en vele manuren gemaakt om een onderzoek succesvol af te kunnen ronden.

Ondertussen gaat het geweld gewoon door!

De middelen die hierbij gebruikt worden zijn steeds zwaarder.

Volgens een politiewoordvoerder hoeven burgers zich geen zorgen te maken, aangezien het geweld niet op hen gericht is.

Voelt u zich al veilig?

Er is maar één juiste oplossing!

Legalize pot now!

Want dit beleid is schijnheilig en werkt niet!

Klik voor grote versie

De overheid verdient vele miljoenen aan de wietteelt door belastinginkomsten uit coffeeshops en toerisme.

Door de jacht opwiettelers gaat voor de normale gebruiker de prijs omhoog, terwijl de kwaliteit daalt.

Er wordt niet gekeken naar de andere kwaliteiten van deze plant.

In 1619 word in Jamestown een wet aangenomen die alle kolonisten verplicht stelde hennep te kweken.

George Washington teelde hennep voor de productie van vezels.

Dit is de meest nuttige en “groene” plant die er bestaat.

Alles aan deze plant kan gebruikt worden.

Alleen al het afvalprobleem zou enorm verminderen, als er gebruik gemaakt zou worden van hennep i.p.v. plastic.

Ook Nederland kent de kracht van hennep uit het verleden. Zo was o.a. het touw op de VOC schepen van hennep gemaakt.

Nederland verdiende dankzij de VOC goed aan de handel in cocaïne.

In 1900 werd in Amsterdam de Nederlandsche Cocaïne Fabriek (NCF) opgericht.

Cocaplanten werden door het koloniale Nederland verbouwd op plantages in Indië. Tijdens de eerste wereldoorlog draaide de fabriek toptijden.

De soldaten voerden veldslagen met een flinke dosis cocaïne achter de kiezen. De NCF groeide uit tot grootste cocaïnefabriek ter wereld.

De legalisatie van hennep zou niet alleen leiden tot innovatie, maar ook tot zeer grote opbrengsten voor de staat.

En daar moeten we met zo’n enorme staatsschuld wel aan denken…

…toch?

Jacob Miller: Healing of the Nation

Please Mr Minister, a word with you
Only take a minute, sir, so don’t you screw

You no fight ‘gainst the rum head
You no fight ‘gainst the wine head
You no fight ‘gainst the cigarette smoking

Yet you know, yet you know
These things give cancer
Yet you know, yet you know
These things give cancer

Rastaman know the truth
So you can’t fool the youth
Rastaman know the truth
So you can’t fool the youth

What was hidden from the wise and prudent
Shall reveal to the babe and suckling
What was hidden from the wise and prudent
Shall reveal to the babe and suckling

© Gonzo Media

Tell me why do you fight against the collie man?
Tell me why do you fight against the collie man?

Yet you know, yet you know
It’s the healing of the nation
Yet you know, yet you know
It’s the healing of the nation

Tell me why do you fight against the collie man?
Tell me why do you fight against the collie man?

Yet you know, yet you know
It’s the healing of the nation
Yet you know, yet you know
It’s the healing of the nation, you know

Too much partialism inna dis business y’all
God knows all of these things give cancer
The herb will cure cancer and asthma

Liar man, doctor man, Indian chief
Babylon Kingdom know the truth
Liar man, doctor man, Indian chief

Yet them know, yet them know
It’s the healing of the nation
Yet them know, yet them know
They know it’s the truth

Tell me why do you fight against the collie man?
Tell me why do you fight against the collie man?

Yet you know, yet you know
It’s the healing of the nation
Yet them know, yet them know
It’s the curing of cancer, asthma, razman

Rastaman know the truth
So you can’t fool the youth
Natty dreadlocks know it’s the truth
So you can’t fool the youth

Yet them know, yet them know
It’s the healing of the nation
Yet them know, yet them know
These things give asthma, razma, chrasma

Natty dreadlocks know, natty dreadlocks know
Natty dreadlocks know, natty dreadlocks know
Knowing the truth, the truth that collie will cure cancer, yeah
Natty dreadlocks, natty dreadlocks knowing the truth
Babylon too much partialism

Arno Hazekamp

Hazekamp is farmaceutisch onderzoeker aan de Universiteit Leiden, waar hij promoveerde op het medicinaal gebruik van cannabis. Tegenwoordig is hij hoofd research bij Bedrocan, de enige legale cannabiskwekerij van ons land, die medicinale cannabis levert aan apotheken in Nederland en een aantal landen in en buiten Europa.

Hazekamp was te gast bij het programma Casa Luna, gepresenteerd door Frank Dumosch en uitgezonden tussen middernacht en twee uur ’s nachts. Het gesprek laat mooi zien hoe de spookverhalen over cannabis in de media hebben geleid tot een self fulfilling prohecy die door diezelfde media steeds weer wordt herhaald.

Medicinale cannabis van Bedrocan

Het meest explosieve gedeelte van het gesprek zit aan het einde. Hieronder een letterlijk transcript van deze passage. Klik hier om het hele interview terug te luisteren.

-Hoe kijk jij tegen het politieke klimaat en de toonhoogte in het politieke klimaat als het gaat om cannabis?
Hazekamp: “Ik ben natuurlijk als wetenschapper opgevoed aan de universiteit en ik zou graag deze discussie op een wat rationelere manier willen voeren. Maar dat blijkt toch heel erg moeilijk te zijn. In de politiek zie je toch veel meer emoties en culturele ideeën over wat cannabis is en wat het met je kan doen. Ik zie mijn rol als wetenschapper vooral als een soort scheidsrechter als mensen echt over de schreef gaan en dingen zeggen die echt niet kloppen. Dan haal ik een rapport uit de kast, van mezelf of van een ander, sla daar iemand mee om zijn oren en zeg: hier is mijn publicatie of mijn studie, waar is de jouwe? Waar komt deze informatie vandaan?”

VWS-folder over medicinale cannabis (2003)

-Geef eens een voorbeeld?
Hazekamp: “Bijvoorbeeld artsen die zeggen: ik schrijf geen cannabis voor, want er zijn geen studies mee gedaan, ik wacht op de klinische studies. Vervolgens kan ik natuurlijk een uur lang een stapel klinische studies uitprinten en die op zijn bureau leggen. Maar vervolgens kan het voorkomen dat ik van diezelfde arts hoor: ja, dat is leuk, maar ik kies er voor om dit niet te weten, ik wil dit niet lezen. Dan heb ik hem dus eigenlijk klem gezet en op dat moment komt de ware aard naar boven.”

-Maar dat is een vrij onwetenschappelijk antwoord van een arts, toch, van een academicus?
Hazekamp: “Het komt voor, absoluut.”

-Ik bedoel: je kunt zeggen, ik doe het niet op ethische gronden of morele gronden, dat kan. Artsen maken ook die afweging. Maar niet op inhoudelijke gronden lijkt mij…
Hazekamp: “Toch gebeurt het heel veel. Ik heb ook met onderzoekers in Rotterdam samengewerkt, die bijvoorbeeld een stof die verwant is aan THC aan het onderzoeken waren en vonden dat dat fantastisch werkte op kankercellen, om te remmen, als zuivere stof. En vervolgens zei diezelfde professor dat hij absoluut niet gelooft in medicinale cannabis. Toen heb ik hem moeten vertellen dat die stof die hij net aan het analyseren was in grote hoeveelheden voorkomt in de bloemtoppen van de cannabisplant. Dus waarom dat dan niet zou kunnen werken in een bloemtop maar wel in zijn reageerbuisjes, daar had hij helaas ook geen antwoord op.”

© Gonzo media

-Die snap ik niet helemaal, het punt is dat een hoogleraar, zodra er een vermoeden is dat op een bepaald moment cannabis bestanddelen wel eens tegen kanker zou kunnen werken, hoe zeg je dat, tegen de woeker van kankercellen, van tumoren zou kunnen werken, dan zegt de hoogleraar: dat wil ik niet weten?

Hazekamp: “Nee, dit was een ander voorbeeld, waarbij een onderzoeker in zijn reageerbuis-studies vond dat bepaalde geïsoleerde, zuivere stoffen uit de cannabisplant prima werkten om kankercellen te remmen, maar vervolgens niet gelooft dat als iemand bijvoorbeeld een glas cannabisthee neemt, waar diezelfde stof in grote hoeveelheden in voorkomt -wat ik dan toevallig weet vanuit mijn achtergrond- daar gelooft hij dan niet in. Er is dus een soort disconnectie tussen wat hij vindt in het laboratorium en wat hij wenst te aanvaarden in de werkelijke situatie. Dan komen we weer terug op het feit dat patiënten soms wel degelijk heel slimme dingen doen, door een soort van trial and error, die later worden bevestigd in het laboratorium. Maar helaas wil een professor graag de eerste zijn die iets vindt, en dan wordt het een medicijn. En in dit geval is het vaak andersom. Dat botst weleens met een bepaalde soort van autoriteit.”

Zie ook: VOC deelt 250 dvd’s uit op Binnenhof: ‘What if cannabis cured cancer’, VOC-Blog, 19 maart 2011

Zie ook: The growing evidence of cannabis’ cancer curing properties, CannaCentral, 17 augustus 2010

Garretsen, Schippers en Opstelten bij de presentatie van het advies 'Drugs in lijsten', 24 juni 2011 (Foto: Justitie)

De commissie Garretsen vindt dat wiet en hasj met een THC-gehalte van meer dan 15% voortaan als hard drugs moeten gelden. Klik hier voor een PDF van het rapport ‘Drugs in lijsten’.
De eerste reacties op deze opmerkelijke conclusie zijn weinig positief, al spraken opdrachtgevers Edith Schippers en Ivo Opstelten, ministers van volksgezondheid en justitie van de VVD, over ‘een goed rapport’. Professor Wim van den Brink, hoogleraar verslavingszorg AMC/UvA, denkt daar anders over. In een interview met het Eindhovens Dagblad van 25 juni 2011 zegt van den Brink over het advies:

Wim van den Brink

“De vraag is: hoe ga je het controleren? Van elke joint een monster nemen? Bovendien loop je het gevaar dat producenten het THC-gehalte gaan terugbrengen tot 14,9 procent. Essentieel is dat de algemene samenstelling van wiet bestaat uit THC en cannabinol. Wellicht is het juist de combinatie van beide die bijvoorbeeld een psychose bij de gebruiker kan veroorzaken. Daarnaast is uit onderzoek gebleken dat door de toename van het THC-gehalte een grote groep er minder van gebruikt en dat wietrokers minder diep inhaleren. Gewoon, omdat ze het niet meer lekker vinden. De populariteit van die zware wiet daalt, anders zou het THC-percentage nog wel hoger zijn. Het THC-gehalte van wiet is sinds 2000 gestegen, maar de wal heeft het schip gekeerd: de laatste drie jaar hebben wietproducenten het gehalte al aanzienlijk verlaagd.”

“Er wordt beweerd dat gebruik van zware wiet kan leiden tot het ontstaan van psychoses en in het ergste geval tot schizofrenie. Daarnaast zou het sneller verslavend zijn. Maar geen van beide veronderstellingen is ooit wetenschappelijk bewezen. Dat er meer jongeren bij de verslavingszorg aankloppen, kan ook te maken hebben met het feit dat die steeds meer bekendheid geniet. Het varieert ook per persoon. De een kan nu eenmaal prima met alcohol omgaan, terwijl een ander er zwaar aan verslaafd raakt. Maar het helpt niet het THC-gehalte te verlagen. Want dan blowen ze gewoon meer en inhaleren ze dieper.”

Beeld: VOC

“Als je cannabis plaatst in de categorie harddrugs, wil dat niet zeggen dat de markt ervoor direct verdwijnt. Met andere woorden: de wietkweek zal, nog meer dan nu al het geval is, in de illegaliteit worden getrokken, met alle criminaliteit er omheen van dien. Ironisch genoeg volgen de ons omringende landen steeds meer het Nederlandse gedoogbeleid, maar lijkt Nederland nu weer de omgekeerde beweging te maken.”

“De maatregel, zo hij er komt, maakt deel uit van een algemeen harder beleid tegen coffeeshops. Met name CDA en gedoogpartner PVV lijken een koers te varen van ‘drugs zijn gewoon fout’. En ze slaan daarbij navenant stoere taal uit. Alleen gebeurt dat met veel ideologie, maar met weinig kennis van zaken.”

Nog een paar reacties op het advies van de commissie Garretsen, dat op internet vooralsnog onvindbaar is:

Michael Veling, Bond van Cannabis Detaillisten, Het Parool, 25 juni: “Het is een te zware maatregel voor een te gering probleem. Wiet is de enige drug waar je niet dood aan kunt gaan. Het is een storm in een glas water.”

Hans van Duijn tijdens het tweede Cannabis Tribunaal (© Gonzo media)

Hans van Duijn, ex-voorzitter Nederlandse Politiebond, Nederlandse vertegenwoordiger van Law Enforcement Against Prohibition (LEAP), via de VOC-mailinglijst: “We hebben in Nederland maar één echt probleem en dat is het verbod op cannabis. Daardoor hebben criminelen vrij spel en kan de kwaliteit van cannabis -hoe dan ook uitgedrukt- niet worden beheerst. Het indelen van cannabis met een hogere THC dan 15% bij de harddrugs is niets meer dan een afleidingsmanoeuvre zonder dat daarmee enig zinnig doel wordt gediend.”

Nicole Maalsté, sociologe, publiciste en onderzoeker van de cannabismarkt, NOS Nieuws 24 juni: ” Uit onderzoek is gebleken dat er niet zo heel veel verschil is in effect tussen cannabis die sterker is, die een hoog THC-gehalte heeft en cannabis die een minder hoog THC-gehalte heeft. Ik beschouw dit als een stap naar regulering. De winst die hier mee te behalen valt is dat we cannabis weer vanuit gezondheidsstandpunt gaan bekijken. En dat is nodig. Op een illegale markt heb je geen controle op de kwaliteit van een product.”

Willem Panders, Platform Cannabisondernemingen Nederland, Eindhovens Dagblad, 25 juni:
“Aan wiet en hasj is nog nooit iemand overleden. Het heeft een lage giftigheid, iets wat we niet kunnen zeggen van alcohol. Whisky of andere sterke drank komt toch ook niet op de lijst van harddrugs te staan?”

‘Brusselmans’, Geenstijl 24 juni 2011:

Bron: The Lancet (klik voor vergroting)

“En alweer een zogenaamde liberale VVD-minister die in ganzenpas achter het verbodfundamentalisme van engrechts, domlinks en achterlijke gristenen aan doet huppelen. (…) Schippers baseert zich op de bevindingen van de commissie-Garretsen, die in opdracht van het vorige VU-kabinet een manier zocht om nog meer Nederlanders te criminaliseren. Want als dit plan er door komt, is veel wiet net zo illegaal al cocaïne en heroïne. Een kind weet dat – ondanks ieder verbod – deze shit overal te krijgen is. Iedere studie toont aan dat verbieden averechts werkt. Maar dit kabinet wil nu eenmaal graag een bruin armpje scoren in Europa. Terwijl nota bene in verbiedland Amerika steeds meer politici het licht gaan zien en juist legalisatie bepleiten, probeert de Nederlandse politiek het blowen steeds meer de illegaliteit in te duwen. Met als voornaamste reden: de hoeveelheid THC in de softdrugs zou de afgelopen jaren flink zijn gestegen. Dit mantra wordt altijd & eeuwig afgedraaid. Maar het is een leugen. Volgens het Trimbos Instituut zijn de concentraties THC in nederwiet juist gestabiliseerd. En waarom altijd die domme focus op THC. Lees je goedver eens in. Er zitten ruim zestig cannabinoïden in cannabis. Wel eens een gristenpoliticus over cannabidiol (CBD) horen spreken? En zullen we eens een boompje op gaan zetten over de verwoestende werking die de volstrekte legale drug alcohol (he toevallig: daar zit tax op) heeft op onze mensheid. Geweld, agressie, verkrachting, mishandeling, moord & doodslag.”

Tot slot: we weten nu in elk geval dat onze minister van volksgezondheid Edith Schippers en onze minister van financiën Jan Kees de Jager (CDA) vroeger cannabis hebben geconsumeerd. Heel lang geleden, dus het zal waarschijnlijk om hasj gaan en niet om wiet. Hasj heeft doorgaans een hoger THC-gehalte dan wiet, dus ze zijn door het oog van de naald gekropen…

Bekijk de uitzending hieronder, het cannabisdebatje volgt na ongeveer twintig minuten:

Een aantal fragmenten uit de uitzending:

Tijs van den Brink: “Vandaag werd aan het kabinet een advies aangeboden om nederwiet op de lijst met hard drugs te zetten. We gaan daar over discussiëren vanavond met Derrick Bergman, goedenavond. U bent gebruiker hè, van de cannabis?”
Derrick Bergman: “Consument, zeg ik zelf liever.”
Tijs van den Brink: “Consument ja. Gebruikt u veel?”
Derrick Bergman: “Wat is veel? Ik rook iedere dag wiet ja, dat kan ik zeggen.”
Tijs van den Brink: “En bent u verslaafd, vind u zelf?”
Derrick Bergman: “Nou, ik denk dat ik verslaafd ben aan een hoop dingen en dat wiet daar misschien wel bijhoort. Maar ik ben misschien verslaafder aan dingen als koffie en andere dingen.”

Tijs van den Brink: “Yoram Stein, u bent wietverslaafd geweest, bent daar vrij radicaal mee gestopt: denkt u dat hij verslaafd is?”
Yoram Stein: “Daar kan ik niet over oordelen.”
Tijs van den Brink: “Nee, echt niet? Als je dagelijks gebruikt kan je toch niét verslaafd zijn?”

Yoram Stein: “Kijk, een definitie die ik van verslaving gebruik in het boek is er een van: als je van jezelf zegt dat je verslaafd bent, dan betekent dat, dat je nooit meer kunt gebruiken. En dat weet je gewoon doordat je herhaaldelijk…”
Tijs van den Brink: “Dat je nooit meer kunt gebruiken?”

Yoram Stein: “Nooit meer kunt gebruiken. En dat weet je omdat je zeg maar tienduizend keer hebt geprobeerd om te stoppen en het lukte niet. En dat je dus in een spiraal terecht gekomen bent van willen stoppen, niet lukken, steeds meer zelfhaat ontwikkelen. En dan weet je dus dat je verslaafd bent. En als je dus, als hij, als Derrick Bergman gelukkig is met elke dag gebruiken, en het gaat goed, hij functioneert normaal en het gaat goed, ja, dan is dat voor mij geen probleem.”
Tijs van den Brink: “Goed, we gaan straks debatteren.”
(…)
Tijs van den Brink: “We gaan het hebben over een ander onderwerp. Vandaag is er een rapport gepresenteerd waarin staat dat wiet waar teveel THC in zit, dat is een werkzame stof in wiet, dat die eigenlijk een hard drug is en dat die verboden zou moeten worden. Meneer Bergman, u zei net aan het begin van de uitzending al, u blowt, hoe lang doet u dat al?”
Derrick Bergman (VOC): “Ik ga volgend jaar mijn zilveren jubileum vieren.”
Tijs van den Brink: “Dat is 25 jaar.”
Derrick Bergman (VOC): “25 jaar.”

Tijs van den Brink: “En waarom doet u het?”
Derrick Bergman (VOC): “Ik vind het lekker. En ik vind het vooral veel fijner dan alcohol. Ik kan me herinneren, op de middelbare school heb ik een tijd gehad, een korte tijd, omdat alcohol daar toen nóg veel normaler was op de middelbare school dan nu. Bij schoolfeesten was het inderdaad zuipen totdat je kotst of op de grond ligt, dat was eigenlijk het ding. Dus dat heb ik een tijdje gedaan en met wiet merkte ik: dat is een heel ander verhaal. Want het gaat er niet om zoveel mogelijk wiet te roken. En je hebt de volgende dag nergens last van, niks kater.”

Tijs van den Brink: “En u bent 39 als ik het goed heb, dus als u uw 25-jarig jubileum viert, bent u op uw veertiende of vijftiende begonnen?”
Derrick Bergman (VOC): “Op mijn zestiende.”
Dion Graus: “Dan ziet u er nog goed uit.”
Derrick Bergman (VOC): “Ja, ongelofelijk is dat, hè?”

Tijs van den Brink: “U heeft drie zonen, hoe oud zijn die?”
Derrick Bergman (VOC): “De jongste is negen, de oudste is negentien en nog eentje van zeventien.”
Tijs van den Brink: “Blowen die ook?”
Derrick Bergman (VOC): “Eentje, de oudste, heeft het denk ik in totaal vier keer in zijn leven gedaan. En allevier de keren was ik daarbij, toevallig. Die anderen nog niks nee, die roken ook niet, drinken vrijwel geen alcohol.”
Tijs van den Brink: “En mogen ze het van u?”
Derrick Bergman (VOC): “Ja.”
Tijs van den Brink: “Ook die van negen?”
Derrick Bergman (VOC): “Nou als hij een slokje alcohol wil, dan mag hij dat van mij, ja. Ik laat hem niet roken, als u dat bedoelt.”
Tijs van den Brink: “En u doet het ook gewoon thuis, u blowt gewoon thuis in de huiskamer?”
Derrick Bergman (VOC): “Ja.”

Tijs van den Brink: “Meneer Stein, u bent wietverslaafd geweest, kunt u in het kort vertellen hoe dat is gegaan?”
Yoram Stein: “Nou, ik begon gewoon een keertje proberen.”

Tijs van den Brink: “Op welke leeftijd ongeveer?”
Yoram Stein: “Toen was ik zestien. Nou, dan wil je het nog een keertje proberen en op een gegeven moment dan ga je blowen op feestjes. En dan in het weekend. En op een gegeven moment, ja, ’s avonds of zo, als je klaar bent met iets, als het rustig is en nou ja, op een gegeven moment dagelijks. Dan merk je dus zeg maar dat je tot rust komt en dat je je problemen van je af kan zetten die er zijn. En dan bedoel ik gewoon heel normale problemen, dus gewoon problemen die een puber heeft, wel eens ruzie thuis of je zorgen maken over een vriendinnetje of eh… gewoon: wat moet ik eigenlijk doen met mijn leven? Je bent zestien, wat moet er van je worden? Al die zorgen vallen van je weg.”

Tijs van den Brink: “En dat vond u prettig?”
Yoram Stein: “Heel prettig.”

Tijs van den Brink: “Hoe heeft zich dat ontwikkeld?”
Yoram Stein: “Ja, op een gegeven moment eh… merkte ik van, ja, op een gegeven moment was ik dus dagelijks aan het blowen. En eh… ik, ik merkte…. dat van… dat de weken, de maanden en op een gegeven moment ook de jaren, die gleden voorbij, zonder dat ik het gevoel dat ik nou echt opschoot. Met mijn studie ook bijvoorbeeld.”

Tijs van den Brink: “En dat was feitelijk ook het geval?”
Yoram Stein: “Ja, dus ik dacht van: ik moet stoppen.”

Tijs van den Brink: “Er kwam niks meer uit uw handen?”
Yoram Stein: “Nou ja, af en toe dacht ik: het is genoeg geweest en dan met heel inspanning stoppen, dan ging ik wat doen, haalde ik wat tentamens of zo. En dan zei iemand weer van: ah joh, wil je een jointje? En dan dacht ik weer: waarom ook niet, het is immers maar een jointje. Dat is zeg maar het heersende idee: het is maar een jointje, het stelt niets voor, het is een softdrug, het is onschuldig.”

Tijs van den Brink: “En dat is niet uw ervaring uiteindelijk?”
Yoram Stein: “Dat is absoluut niet mijn ervaring, ik ben dus bij de Jellinek terecht gekomen. En elk jaar melden zich dus meer mensen voor cannabisverslaving bij de verslavingsinstellingen, vorig jaar waren het bijna elfduizend mensen die zich gemeld hebben. Vaak zijn dat heel jonge mensen, die soms tot niks meer komen, hun school mislukt, ze komen in depressies terecht, psychoses. Toen die wet bedacht is, waarmee het als softdrug is betiteld, in 1976, toen was het idee dat het niet verslavend was, toen was het idee dat je er geen psychoses van kon krijgen, geen depressies, een volkomen onschuldig middel…”

Derrick Bergman (VOC): “Dit is niet waar, hoor…”
Yoram Stein: “Nu hebben we zeg maar voortschrijdend inzicht, weten we dat het niet zo is…”

Tijs van den Brink: “We gaan zo meteen in debat, even nog naar u: hoeveel moeite heeft u moeten doen om er vanaf te komen?”
Yoram Stein: “Ik zei al, ik heb uiteindelijk dus twee jaar lang, dus elke week ben ik bij de Jellinek geweest, ik heb van drie keer in de week ook moeten plassen, urinecontrole, omdat ik vastbesloten was van: ik wil dit niet meer.”

Tijs van den Brink: “En binnen twee jaar was dat gelukt?”
Yoram Stein: “Na één jaar was het gelukt, toen ben ik drie jaar gestopt geweest. En na drie jaar, het was de verjaardag van mijn vriendin, kwam er een oude vriend, een hippie uit Spanje kwam langs en die zei van: joh, draai jij een jointje. Dat deed ik en ik dacht ach, ik steek hem ook op…”

Derrick Bergman (VOC): “Maar als je zo lang bezig bent geweest, met zoveel moeite om er mee te stoppen en iemand zegt: rol een jointje, dan zou ík in ieder geval zeggen: nou, met die wiet, dat wil ik niet meer, dat doe ik niet. Jij mag het doen, het is voor mij niet goed. Waarom zeg je dan: oh, okee, ik draai een jointje?”

Yoram Stein: “Dat was natuurlijk ook heel stom, maar die verslaving is ontzettend hardnekkig.”
Tijs van den Brink: “U zegt: ik kon er geen weerstand aan bieden?”
Yoram Stein: “Nee, het was zeg maar op het moment dat ik dus, mijn persoonlijke omstandigeden waren dusdanig, het was gewoon een moeilijke periode in mijn leven. En ik had ook gewoon de fout gemaakt, naar mijn eigen idee, om gewoon toch weer in de coffeeshop te gaan zitten en in dezelfde scene te blijven hangen, Ruigoord eh… een beetje in de coffeeshop gaan zitten schaken.”

Tijs van den Brink: “En dan blijf je kwetsbaar natuurlijk.”
Yoram Stein: “Dan blijf je kwetsbaar. En in plaats van dat ik, op een gegeven moment toen ik voor de tweede keer stopte, definitief, ja, ik vaar een andere koers, ik ga ook echt niet meer naar die coffeeshop, ik zoek de mensen ook niet meer op.”

Tijs van den Brink: “En dat bleek uiteindelijk te werken?”
Yoram Stein: “Ja.”

(…)

Andries Knevel: “Meneer Stein, kunt u tegen meneer Bergman zeggen hoe gevaarlijk deze wiet is?”
Yoram Stein: “Ja, kijk, ik zelf vind dus dat die sterkte van THC, dat is voor mij niet een issue. Het issue is dat we moeten ophouden met het een softdrug noemen. Want dat maakt het voor jongeren makkelijk om te beginnen en voor verslaafden moeilijk om te stoppen. Omdat jongeren denken: het is soft.”

Derrick Bergman (VOC): “Maar als je het een andere naam geeft, dan is het makkelijk om mee te stoppen?”
Yoram Stein: “Nee, je moet het niet alleen maar een andere naam geven, we moeten het er anders over gaan denken.”

Derrick Bergman (VOC): “Ik denk dat we dat al tien jaar aan het doen zijn in Nederland. Sowieso ben ik nog nooit iemand tegen gekomen die tegen mij heeft gezegd: cannabis is onschadelijk, cannabis heeft geen risico. Ik heb jou dat heel vaak horen zeggen: ‘iedereen zegt maar dat cannabis onschadelijk is’. Dan denk ik: wie heeft dat gezegd?”
Yoram Stein: “Op de universiteit was het zo dat als je dus aankruiste bij de studie psychologie dat bij multiple choice examen van cannabis is verslavend, dat werd fout gerekend.”

Derrick Bergman (VOC): “Maar zijn er mensen geweest die tegen jou hebben gezegd: Yoram, cannabis heeft geen enkel risico, je kan het nemen zoveel je wil, ga maar je gang? Dat is toch een beetje een karikatuur? Het woord drugs impliceert toch ook al iets, ook al staat er soft voor?”
Yoram Stein: “Ja, dat is waar. Maar het had zeg maar toch dat imago en dat heeft het tot op zekere hoogte nog steeds. Als ik dus zeg: ik ben voor mijn cannabisverslaving naar de Jellinek geweest, dan denken mensen dat je een aansteller bent.”
(…)

Andries Knevel: “Maar gaat u nou tegen meneer Stein zeggen dat die wiet niet gevaarlijk is?”
Derrick Bergman (VOC): “Kijk, wat belangrijk is om te weten met wiet, dat weet jij denk ik net zo goed als ik: iedere persoon reageert anders op wiet. Iedereen heeft een andere genetische make-up waardoor hij sowieso anders reageert op dingen. Waarom zit iemand onder de brug die alcohol drinkt en drink ik graag, net zoals meneer Knevel een glaasje wijn, ik dan bij het eten…”
Andries Knevel: “Is niet van mij, hoor…”
Tijs van den Brink: “Die is van mij.”

Derrick Bergman (VOC): “Oké, sorry, sorry. Maar snap je dat verschil? Mensen zitten anders in elkaar en kunnen er anders op reageren. Dus de een wordt een alcoholist en de ander is gewoon een keurige sociale gebruiker. En met cannabis is het hetzelfde, alleen wat zie je: het percentage mensen dat echt in de problemen komt tot aan hulpverlening toe is veel kleiner dan bij alcohol. Want jij noemt een getal van elfduizend en vooral jongeren, dat is niet waar, ik heb het nog even nagezocht voor de uitzending. Het gaat om 2400 jongeren per jaar in Nederland, op zeventien miljoen mensen die we hebben, die naar de hulpverlening gaan. En als je het over alcohol hebt, dan heb je het over achthonderdduizend alcoholisten. En dan denk ik: altijd in de Kamer en altijd ook op TV, ook in dit soort programma’s, wéér op die coffeeshops, wéér op die wiet. Dat vind ik een beetje buiten proportie.”

Yoram Stein: “Maar over alcohol, er is ook een nieuw wetsvoorstel om de leeftijd te verhogen.”
Derrick Bergman (VOC): “Maar dat komt er niet. Dat komt er niet, want de alcohol-lobby wint altijd, joh.”
Yoram Stein: “Dat geloof ik niet, want…”

Andries Knevel: “We gaan het niet over alcohol hebben, ik wil het over wiet hebben. Ik wil deze vraag stellen, want die zat er natuurlijk een klein beetje aan te komen in de aanbieding van dit rapport, minister Opstelten gaat er nog over nadenken of bepaalde softdrugs verboden moeten worden.”
Yoram Stein: “Het zijn dus geen softdrugs. Dus ja… dat betekent, soft drugs betekent dat het een middel is waarvan gesteld wordt dat het een aanvaardbaar risico met zich meedraagt voor de volksgezondheid. Dat was dus het oordeel in 1976.”
Derrick Bergman (VOC): “Dat is ook zo.”
Yoram Stein: “We zijn nu enige decennia verder en we weten dat het dus niet… dat het beeld enorm is veranderd.”

Andries Knevel: “En u zegt dus dat het, het moet verboden worden volgens u?”
Yoram Stein: “Ik denk dat je zeg maar van en dat heeft dus niet alleen maar met cannabis, want ik wil toch even alcohol erbij halen, omdat we in een context leven met jongeren, ook wat het bureau Motivaction heeft onderzocht, dat onderzoeksbureau, van een soort generatie die opgroeit zonder grenzen. Dus comazuipen, blowen, het is zeg maar… en dat vind ik een mooie titel van dat rapport, dat heet ‘De grenzeloze generatie en de eeuwige jeugd van hun opvoeders’. Die opvoerders, die hebben die grenzen niet durven stellen. Dus het is zeg maar van je kunt die opvoerders de hand reiken…”
Derrick Bergman (VOC): “Spreek voor jezelf, Yoram.”
Yoram Stein: “… door te zeggen van hè, wij stellen een verbod in, je mag niet drinken voor je achttiende, misschien wel liever nog voor je 21e zoals het in de Verenigde Staten is. Daarmee help je dus om een soort van helderheid te verkrijgen bij jongeren ook van: je moet af en toe nee zeggen.”

Andries Knevel: “Meneer Bergman, de helderheid moet er komen, ouders durven niet meer grenzen te stellen, zegt meneer Stein, zegt ook dat rapport, dus help nou de ouders door grenzen te stellen.”
Derrick Bergman (VOC): “Ik stel heel duidelijk grenzen aan mijn kinderen. Ik zeg tegen mijn kinderen: als je naar de middelbare school gaat, dan neem je geen fles bier mee naar school. En je gaat ook niet in de pauze naar een café lopen of naar een supermarkt. Het is ontzettend goedkoop, want een halve liter bier kost 35 cent in de supermarkten. Dat zeg ik tegen hen en natuurlijk ga je niet blowen als je op school zit. Waar ik dan nog bij wil zeggen dat ik weleens geblowd had toen ik op school zat. Natuurlijk, dat heb ik wel eens gedaan, ja. Maar niet iedere dag. Ik kan ook tevreden zijn met wat mijn ouders daarover zeggen, je moet helderheid geven. Maar als jij nou serieus voorstelt dat we de alcoholleeftijd zoals in Amerika naar 21 doen, dan denk ik: wat zie je in Amerika? Die mensen hebben het comazuipen uitgevonden. Wat doen kinderen daar? Alleen maar bij elkaar kruipen thuis en zoveel mogelijk drinken. Wat je hier ook met dat comazuipen hebt.”

Andries Knevel: “Meneer Vonhögen?”
Roderick Vonhögen: “Is het niet een cliché om te zeggen: hoe meer je gaat reguleren, hoe meer mensen uit de band springen? Is het niet dat je als samenleving op een gegeven moment constateert: we hebben het niet eens meer over hetzelfde beestje, ik bedoel, die cannabis is inmiddels zo geperfectioneerd, zo krachtig geworden, dat laten we zeggen de houding die je je vroeger nog kon veroorloven, dat geldt nou niet meer. Het is gewoon gevaarlijk spul geworden.”

Derrick Bergman (VOC): “Ik zal proberen het zo kort mogelijk uit te leggen. Kijk, het THC-percentage wordt nu genoemd, in die cannabis, in die plant zitten 600 verbindingen, waarvan 100 verschillende soorten cannabinoïden. THC is één van die cannabinoïden. Om de discussie te versmallen en te zeggen: één van de 500 werkzame stoffen, daarbij gaan we de grens trekken: het is bijna te kinderachtig voor woorden.”

Roderick Vonhögen: “Maar is het niet het moment om toch een beetje tot herbezinning te komen op onze hele houding en op de manier waarop we dat toch op een gegeven moment los hebben gelaten…”
Derrick Bergman (VOC): “Ja, dat lijkt mij een goed punt. En dan denk ik: alcoholreclame op televisie, alcoholreclame op billboards in elke straat…”

Roderick Vonhögen: “Dat ben ik met u eens, natuurlijk.”
Derrick Bergman (VOC): “Maar dat gebeurt niet, dat gebeurt niet.”

Roderick Vonhögen: “Al die verslavingen hebben dezelf symptomen en er zit natuurlijk ook een verhaal achter, waarom ben je verslaafd?”
Derrick Bergman (VOC): “Eerwaarde, in Nederland zijn zeventigduizend verkooppunten voor alcohol, in iedere supermarkt, overal. En er zijn nog 660 coffeeshops…”

Andries Knevel: “Nu het woord eerwaarde is gevallen vind ik dat een heel mooi moment om deze discussie af te gaan ronden want we gaan nog verder met de eerwaarde, moeten we praten en wij willen ook een keer het woord eerwaarde gebruiken en deze discussie wordt nog wel…”

Bert Voskuil: “Klaas Bruinsma zou er erg blij mee zijn, hoor, met een verbod.”

Andries Knevel: “Meneer Voskuil, ja, ik ga met u praten namelijk over een van de grootste drugshandelaren van Nederland, nou we het toch over drugs hebben…”

Bert Voskuil: “Dat heeft de geschiedenis wel bewezen ook, onder meer bij het drankverbod in de Verenigde Staten toentertijd. Toen werd de drank barstens duur…”

Derrick Bergman (VOC): “En sterker, puurder: wat je nu ziet met wiet.”

(…)

Reportage Stuurbaard.nl

Reportage Radio Nederland Wereldomroep

Reportage AT5

Compilatie Savethecoffeeshops.com

Def P & Howling Coyotes: Steek em op!

Def P vs Pownews

Ziggi Recado & Renaissance: Mary

Rootical Transformation: Slogans

Compilatie (Def P, Rootical Transformation, Ziggi Recado)

Ubuntu Sound Project: Part 1

King Shiloh Soundsystem

Op de video-pagina staan 25 video’s, films en televisie-fragmenten. De vijf nieuwe video’s op een rijtje:

NOS-correspondent Rop Zoutberg bezoekt Cannabis Social Club Pannagh in Bilbao (17 maart 2011):

Trailer van de Teledoc ‘Nederwiet‘ die op 25 april 2011 wordt uitgezonden op Nederland 2:

What if cannabis cured cancer (trailer van documentaire Len Richmond, VS, 2010):

Google Tech Talk: The war on drugs has failed (17 augustus 2010):

The War on Drugs: What a Joke! (ruim 170.000 views sinds september 2008):

Marja van Bijsterveldt ontvangt de dvd 'What if cannabis cured cancer' (© Gonzo Media)

De dag begon vroeg voor de VOC-delegatie, bestaande uit Rick Brand, Freek Polak, Bart Vollenberg, Darpan van Kuik en Derrick Bergman. Voorafgaand aan de wekelijkse ministerraad om 10.00 uur probeerden de VOC-ers de dvd-pakketjes te overhandigen aan de arriverende ministers en staatssecretarissen. Dit tot consternatie van de aanwezige beveiligers en politiefunctionarissen die duidelijk maakten dat ook het overhandigen van een dvd een ‘manifestatie’ is, waarvoor een vergunning vereist is. Uiteindelijk lukte het nog net om Marja van Bijsterveldt (CDA), minister van onderwijs, cultuur en wetenschappen, een dvd te overhandigen.

www.lendrichmondfilms.com

Hierna spoedde de VOC-delegatie zich naar de Griffie, waar de post voor de Tweede Kamer binnenkomt. De 150 pakketjes, voor elk Tweede Kamerlid één, werden bezorgd bij de postkamer. Even later vond hetzelfde ritueel plaats bij de postkamer van de Eerste Kamer aan de overkant. Elk pakketje bevat een dvd, een brief namens de VOC en een toelichting van Freek Polak.

De tekst van beide brieven staat hieronder, de geprinte versies zijn ook als PDF te downloaden:

Klik hier voor een PDF van de brief van de VOC.
Klik hier voor een PDF van de brief van Freek Polak.

Onderaan deze pagina kun je een trailer van ‘What if cannabis cured cancer’ bekijken. De documentaire wordt op 8 mei vertoond tijdens het Cannabis Filmfestival op Cannabis Bevrijdingsdag in het Westerpark in Amsterdam.

De begeleidende brief van de VOC:

Geacht Kamerlid,

Rick, Freek en Darpan bij de Griffie op het Binnenhof (© Gonzo Media)

Binnenkort bespreekt uw Kamer het beleid rond cannabis en coffeeshops. Niet elke politicus beschikt over een gedegen kennis van de geschiedenis, toepassingen en vermeende risico’s van cannabis. De documentaire What if cannabis cured cancer biedt een schat aan informatie over de historische, medische en politieke aspecten van de plant. Graag bieden wij u een dvd aan van deze film.

What if cannabis cured cancer verscheen in 2010 in de VS en is geregisseerd door Len Richmond. Aan het woord komt een reeks internationale topwetenschappers, onder wie Raphael Mechoulam, die in 1964 als eerste THC isoleerde. Hij legt uit dat tot midden jaren tachtig onbekend was hoe THC en de andere actieve stoffen in cannabis precies werken. Inmiddels is die kennis er wel en is hard bewijs geleverd voor de heilzame werking van cannabis bij o.a. depressie, Multiple Sclerose, glaucoom, migraine, misselijkheid, posttraumatische stress-stoornis en chronische pijn. En dat zonder de belastende bijwerkingen van ‘gewone’ medicijnen.

Hoe is het mogelijk dat een plant die de mens zoveel goeds te bieden heeft al een eeuw verboden is? Richmond’s documentaire geeft het ontluisterende antwoord op deze vraag.

Rick, Derrick en Freek bij de Eerste Kamer (Foto: Canna Embassy)

Dr. Andrew Weil, aan Harvard opgeleid als arts en botanicus, zegt over de film: “Most medical doctors are not aware of this information and its implications for prevention and treatment. If we need more evidence that our current policy on cannabis is counterproductive and foolish, here it is.”

Sinds 1996 is in de VS een cannabis-revolutie op gang gekomen. Ruim de helft van de bevolking heeft nu toegang tot legale cannabis, via duizenden ‘dispensaries’ in vijftien staten. De stad Los Angeles telt er meer dan duizend, ruim meer dan het totale aantal coffeeshops in Nederland (666). Ook in Europa wordt steeds duidelijker dat de ‘oorlog tegen cannabis’ op haar laatste benen loopt. In Spanje opereren honderden ‘Cannabis Social Clubs’, waarvan de leden op gereguleerde wijze cannabis kunnen kopen.

De Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod is in 2009 opgericht om het debat over nut en noodzaak van het verbod op cannabis te stimuleren. Wij beschouwen dit wereldwijde verbod als een historische vergissing, die geen problemen oplost maar die juist versterkt of zelfs veroorzaakt.

VOC-ers en politieman (Foto: Canna Embassy)

Wij hopen dat u een uurtje uit wil trekken voor deze belangrijke film, om u op de hoogte te stellen van de laatste stand van zaken in het wetenschappelijk onderzoek naar cannabis en uw achtergrondkennis over dit onderwerp te vergroten. Meer informatie over de VOC vind u op www.voc-nederland.org.

Een hartelijke groet, namens de VOC,

Derrick Bergman

Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod
—————————————————————–

‘What if Cannabis Cured Cancer’
door Len Richmond
Toelichting bij dvd

Ben Knapen (staatssecretaris buitenlandse zaken, CDA) en Rick Brand (© Gonzo media)

door Freek Polak (Stichting Drugsbeleid, Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod)

De dvd ‘What if Cannabis Cured Cancer‘ gaat over therapeutische effecten van cannabis die grotendeels niet of te weinig benut worden, en vaak helemaal niet onderzocht. Dit is een direkt gevolg van het wereldwijde drugsverbod, ook al staan de internationale drugsverdragen wetenschappelijke en medische toepassing toe. Deze dvd illustreert op overtuigende wijze drie punten van kritiek, die elk op zich al ernstig genoeg zijn.

1. Er wordt te weinig onderzoek gedaan naar een reeks van mogelijke therapeutische effecten van cannabis, en het heeft er de schijn van dat zulk onderzoek wordt tegengehouden onder invloed van de farmaceutische lobby.

2. Een aantal therapeutische effecten van cannabis zijn inmiddels voldoende vastgesteld, maar artsen zijn daarvan te weinig op de hoogte. Zij passen de geneeskrachtige werking van cannabis bij talrijke aandoeningen te weinig toe.

3. Het verbod van cannabis voor recreatief gebruik berust op bedrog. Het eerste van de 5 delen van de dvd gaat over de geschiedenis van cannabis, en laat zien hoe in de Verenigde Staten na het einde van de Drooglegging in 1933 op basis van bedrog het verbod van cannabis werd ingevoerd. Zo kon de bestrijdingsbureaucratie gewoon kon blijven doorwerken.

Veel andere verboden roesmiddelen (o.a. MDMA, ibogaïne, ayahuasca en psilocybine) hebben ook therapeutische effecten die te weinig worden toegepast. Onderzoek hiernaar vindt zelden en slechts op kleine schaal plaats, waardoor aan miljoenen mensen effectieve – en bovendien relatief goedkope – behandeling van hun ziekte of klachten wordt onthouden.

De VOC, Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod, en de SDB, Stichting Drugsbeleid, en andere organisaties die pleiten voor vervanging van het drugsverbod door wettelijke regulering, protesteren tegen de beperking van het onderzoek naar deze therapeutische toepassingen. Door het drugsverbod worden zowel het onderzoek naar zulke therapeutische effecten, als de toepassing van middelen met vastgestelde therapeutische waarde in ernstige mate belemmerd.

Het toonaangevende Amerikaanse NIDA, National Institute on Drug Abuse (de naam geeft al aan dat ze alleen in misbruik en schadelijke effecten van drugs geїnteresseerd zijn) heeft een budget van ongeveer 1 miljard dollar per jaar, en betaalt daarmee wereldwijd 80 % van de research. Het NIDA houdt vol dat cannabis geen therapeutische effecten heeft.

Eén van de bijzondere eigenschappen van cannabis is het grote aantal verschillende aandoeningen waarbij aanwijzingen bestaan voor therapeutische effecten, naast een aantal ziekten waarbij deze werking al voldoende is aangetoond. Door deze grote verscheidenheid aan therapeutische effecten wordt het pleidooi voor cannabis als geneesmiddel voor sommige mensen minder geloofwaardig. Verslavingsarts Jeffrey Hergenrather zegt hierover:

“People have a hard time believing that cannabis can have all of these fantastic effects that are described. But what we’re doing is just stimulating a natural system that is already there.”

Hij doelt op het natuurlijke systeem van menselijke cannabinoïden. Zijn theorie is dat dit systeem tot ver in de 19e eeuw de mens nog beschermde tegen al die ziekten, maar dat dit inmiddels door de grote veranderingen in menselijke voeding en leefwijze niet meer voldoende werkt. Hier komt de plant cannabis ons natuurlijke, inwendige cannabinoïden-systeem te hulp. Dit kan de brede therapeutische werking van cannabis verklaren.

In Nederland en een aantal andere landen, en ook in een toenemend aantal Amerikaanse staten is cannabis officieel erkend als geneesmiddel. Met een recept van huisarts of specialist kan iedereen medicinale cannabis bij de apotheek verkrijgen. Men moet dit dan wel zelf betalen, omdat mediwiet niet in het basispakket zit, reden voor de meeste zorgverzekeringen het niet te vergoeden. Bovendien aarzelen veel artsen dit kruid voor te schrijven.

Op recept zijn op dit moment slechts drie varianten verkrijgbaar, met verschillende gehaltes aan THC en CBD, terwijl in de natuur talrijke varianten bestaan. Deze zouden door veel mensen thuis gekweekt worden, als dit was toegestaan. Ook deze voor de hand liggende oplossing voor de gebrekkige beschikbaarheid van cannabis voor medicinale toepassing kan door de beperkende wetgeving niet toegepast worden.

Veel mensen hebben gemerkt dat cannabis voor hun ziekte of aandoening een goed middel is, maar dat de procedure te moeizaam is en de medische verstrekking te duur of onvoldoende werkzaam. Zij zijn dus op de coffeeshop aangewezen. Daar is de precieze aard van de wiet echter niet bekend. De kwaliteit is wisselend en er kan tijdens de kweek van alles zijn toegevoegd. Dit is niet de schuld van de coffeeshops, maar van het halfslachtige gedoogbeleid waardoor de teelt en aanvoer nog altijd gecriminaliseerd zijn.

Bij adequate regulering zouden al deze problemen niet bestaan.

Freek Polak, psychiater, Amsterdam

bestuurslid Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod i.o. (www.voc-nederland.org)
bestuurslid Stichting Drugsbeleid (www.drugsbeleid.nl)

De VOC ontving onderstaand persbericht van Drug Lords International:

Drug Lords Celebrate the 50th Anniversary of Global Prohibition

For immediate release!

Exactly 50 years ago, in 1961, the United Nations adopted the Single Convention on Narcotic Drugs, an international treaty to prohibit the production and supply of drugs such as cannabis, cocaine and heroin.

Drug Lords International (DLI) would like to highlight the major success stories of global drug prohibition:

-       Thanks to the United Nations, we, the drug lords of the world, operate one of the most profitable businesses on earth, yielding over 400 billion dollars profit each year

-       Afghanistan produces 90% of the world’s heroin supply and this makes it possible for our Afghan brothers, the Taliban, to buy weapons to fight their holy war

-       Despite the fact that 1.5 million people are living with HIV/AIDS in Russia, our Russian comrades still resist implementing harm reduction measures and continue to keep the prices of illegal drugs high for us

-       Despite having the largest prison population in the world (2.3 million people behind bars), and ruining countless families and lives as a consequence, the US government resists legalization efforts which allow us to benefit from the lucrative black market of drugs

-       60% of the profit of our Mexican cartels comes from marijuana trade to the US – thank you Presidente Obama for not abandoning the war on drugs!

Without the international drug conventions it would not be possible to get these enormous extra-profits without paying taxes and bothering with useless consumer protection rules.

The Drug Lords International (DLI) would like to thank the United Nations for the 50 years of global drug prohibition; therefore it invites government representatives and media workers to celebrate the anniversary together!

We are organizing an open air reception and an international press conference on the opening day of the Commission on Narcotic Drugs (CND) in Vienna.

Place: The entrance of the Vienna International Centre (Wagramer Strasse 5.)
Date: 8:30 AM March 21. 2011.

All media workers are welcome!

For more information please email us: druglordsinternational@gmail.com

—————————————————————————————————————————————

Zie ook: ‘Na 50 jaar is het Enkelvoudig Verdrag dood‘, ENCOD-website, 16 maart 2011

Uit een steekproef van RTL Nieuws bleek vorige week dat een ruime meerderheid van de ondervraagde gemeenten -14 van de 22- niets voelt voor de wietpas. Zij verwachten juist extra overlast, door toename van straathandel. Gisteren stemde de gemeenteraad van Eindhoven tegen de wietpas, vandaag is Breda aan de beurt. Het NOS-Journaal berichtte gisteren uitgebreid over het groeiende verzet van de gemeenten. Volgens verslaggever Sebastiaan Meijer lijkt minister Opstelten ‘vastbesloten om de wietpas in heel Nederland in te voeren’.

Meijer: “Coffeeshops moeten besloten clubs worden, alleen toegankelijk voor bewoners uit de buurt. De ambtenaren hier op het ministerie van justitie zijn druk bezig met de wietpas. Ze zijn aan het nadenken over hoe het systeem er precies moet gaan uit zien. Maar de kritische gemeenten willen niet eens wachten op een uitgewerkt plan, ze zijn op voorhand tegen. De pas is belangrijk voor het kabinet, maar het is maar de vraag of hij er ook echt komt.”

De oppositie in de Tweede Kamer verwacht dat in elk geval niet. Lea Bouwmeester (PvdA): “De gemeenten zetten Opstelten nu flink onder druk en ik neem aan dat hij naar de gemeenten gaat luisteren.” Boris van der Ham (D66): “Opstelten moet rond de drugs zijn verstand gebruiken. En het is verstandig om coffeeshops zoals ze nu bestaan te handhaven omdat daar eigenlijk niet zoveel overlast van komt.”

Zie ook: Gemeenten voelen niets voor wietpas, RTL Journaal, 2 februari 2011

Zie ook: Eindhoven tegen komst wietpas, Eindhovens Dagblad TV, 9 februari 2011