Coffeeshop Checkpoint Terneuzen (© G0NZ0 Media)

Met dit vonnis maakt het Hof gehakt van de omstreden redenering dat de personeelsleden van de coffeeshop lid waren van een criminele organisatie met als doel export van cannabis naar het buitenland. Volgens deze redenering is elk personeelslid van elke coffeeshop die wel eens een zakje aan een niet-Nederlander verkoopt lid van een criminele organisatie. De Telegraaf van vandaag meldt: ‘Volgens het hof waren de gemeente Terneuzen en het OM er al jaren van op de hoogte dat Checkpoint een grotere hoeveelheid softdrugs in voorraad had dan gedoogd werd. Al die jaren hebben ze niet ingegrepen.’

De Provinciaal Zeeuwse Courant schrijft: ‘Het OM heeft het vertrouwensbeginsel geschonden, oordeelt het gerechtshof. Justitie had van tevoren tegen Checkpoint moeten zeggen dat het zou stoppen met gedogen en zou overgaan tot vervolging. Dat heeft het OM niet gedaan. De leveranciers van Checkpoint zijn wel veroordeeld. Het Hof liet zich ook heel kritisch uit over het softdrugsbeleid, dat ‘innerlijk tegenstrijdig’ is.’

Onder de video op deze pagina vind je een aantal cruciale citaten uit het vonnis.
Voor het volledige vonnis: klik hier.

Zie ook: Hof: politie en justitie gedoogden Checkpoint, Omroep Zeeland, 2 februari 2012

Zie ook: Verdachten zaak Checkpoint onterecht vervolgd, PZC, 2 februari 2012

Zie ook: Verdachten in zaak Checkpoint vrijuit, De Telegraaf, 2 februari 2012

Zie ook: Hoofdrolspelers doen boekje open over Checkpoint zaak, VOC Blog, 23 juli 2010

Omroep Zeeland, 2 februari 2012:

Citaten uit het vonnis van het hof Den Haag:

Uit de hier weergegeven, vaststaande en door niemand betwiste feiten – kenbaar voor alle betrokkenen – trekt het hof de conclusie, dat feitelijk jarenlang is gedoogd dat de gedoogvoorwaarden, zoals gesteld door de gemeente (in overleg en met instemming van het openbaar ministerie in een gedoogverklaring opgesteld), werden overtreden. Bijkomende omstandigheden – zoals rondleidingen van buitenlandse gasten in de coffeeshop en het meebetalen aan drugspreventieprojecten door [coffeeshop X] – ondersteunen die kwalificatie. Er blijkt uit, dat de lokale overheid zelf de grenzen van wat wel en niet door de beugel kon sterk had verlegd en zich ook niet zag als deelnemer aan strafbare feiten. Dat moet wel betekenen dat men niet alleen van het expliciete gedoogkader uitging, maar ook van een feitelijk veel ruimer gedogen. Dat was kenbaar, ook voor de verdachte.
(…)
Niet alleen was in samenspraak tussen gemeente en justitie een gedoogverklaring opgesteld, ook het overig beleid en de aanpak van coffeeshops was een aangelegenheid die de driehoek direct aanging. De betrokken bestuursorganen, dat wil zeggen: openbaar ministerie en burgemeester, en in hun kielzog de politie, trokken samen op inzake het coffeeshopbeleid en de aanpak van problemen met betrekking tot de coffeeshops.
(…)
Vast staat wel, dat het in elk geval de bedoeling was beleid af te stemmen in de driehoek en zo werd het ook naar buiten gebracht, bijvoorbeeld in het door de gemeente gevoerde ‘Damoclesbeleid’. Vanuit het gezichtspunt van burgers – zeker van burgers die zich op dit punt informeerden, zoals de verdachte – was die pretentie kenbaar. Daarom mocht de verdachte dan ook aannemen, dat hetgeen hij met de gemeente besprak ten aanzien van zijn coffeeshop, ook het openbaar ministerie bereikte (of op zijn minst ter ore kwam). Het jarenlang gemeenschappelijk optrekken in de driehoek, dat werd voortgezet ook na 1 juni 2007, is een belangrijk gegeven.
(…)
Het openbaar ministerie heeft gesteld, dat op het vertrouwensbeginsel in elk geval geen beroep meer kan worden gedaan voor wat betreft de periode na 1 juni 2007. Toen is immers een inval gedaan in de coffeeshop en in de woning van de verdachte en is een aanzienlijke hoeveelheid softdrugs in beslag genomen. Dat was een stevige waarschuwing aan het adres van de wetsovertreders. Die gedachte ligt voor de hand als men uitgaat van een plotse confrontatie van verdachten met het strafrecht. Het hof komt, uitgaande van de bijzonderheden van dit geval, echter tot een ander oordeel.

Ten eerste was kenmerkend voor de al meer dan een decennium bestaande situatie het gegeven dat er – hoe dan ook – strafbare feiten werden gepleegd samenhangend met de achterdeurproblematiek en dat die tot op grote hoogte ook werden gedoogd. Het landelijk beleid – als gezegd, door de Algemene Rekenkamer gekwalificeerd als ‘inconsistent en niet handhaafbaar’ – bood weinig concrete aanknopingspunten voor de lokale bestuurders, maar dat gold evenzeer voor de lokale coffeeshophouder, die van begin af aan heeft moeten opereren in de ’schaduw van het strafrecht’. Wat dit betreft was er, ook na de inval, niets nieuws onder de zon.

Ten tweede heeft de verdachte, zich wel bewust van de nieuwe wind die er ook landelijk woei ten aanzien van het gedogen van softdrugs en de problematiek van het drugstoerisme, zelf zijn zaken goed willen regelen (zoals het een ondernemer betaamt: vooruitziend met oog op de belangen van hemzelf en een winstoogmerk, maar ook met oog voor de werknemersbelangen en de overlastproblematiek en gespitst op damage control). Hij heeft voor, maar ook na de inval contact gezocht met vertegenwoordigers van de overheid. Burgemeester noch officier van justitie hebben echter in dat kader kenbaar gemaakt dat er nieuwe inzichten waren of dat er beleidswijzigingen waren ten aanzien van hetgeen feitelijk werd gedoogd. Het belangrijkste punt van zorg was dat [coffeeshop X] te groot was geworden. Dat was echter geen nieuw punt en verandert weinig aan de situatie ná 1 juni 2007.

In feite was het zo, dat [coffeeshop X] direct na de inval weer open mocht en nog een jaar heeft gedraaid in een feitelijke gedoogsituatie. De verdachte werd op 4 juni 2007 uit de bewaring geschorst; het schorsingsverzoek bevatte als grond het bedrijfsbelang dat speelde en is (kennelijk daarom) ingewilligd door de rechter-commissaris. De verdachte heeft getracht tegemoet te komen aan hetgeen – naar zijn beste inschatting – vanuit de overheid gewenst werd, namelijk het terugdringen van de (grote) bezoekersaantallen en heeft daar ook in geïnvesteerd.
(…)
Gelet op alles wat hierboven is gesteld, mocht de verdachte er, ook na 1 juni 2007, op vertrouwen dat de officier van justitie bij de afweging om al dan niet te vervolgen zijn concrete belangen op redelijke en billijke wijze zou meewegen en mocht hij hopen, dat de officier van justitie zou kiezen voor terughoudendheid teneinde ruimte te scheppen voor de bestuursrechtelijke handhaving (op grond van artikel 13b van de Opiumwet).
(…)
Nu uit het dossier en het verhandelde ter zitting in eerste aanleg en in hoger beroep niet blijkt dat op kenbare wijze is gemotiveerd op welke wijze het openbaar ministerie is gekomen tot een behoorlijk afgewogen vervolgingsbeslissing, moet het ervoor worden gehouden dat die beslissing tot stand is gekomen met enkel een strafvorderlijk doel voor ogen: de strafrechtelijke handhaving van de Opiumwet.
Het vertrouwen van de verdachte, dat zijn concrete belangen bij het nemen van de vervolgingsbeslissing op redelijke en billijke wijze zouden worden meegewogen, is geschonden.

Slotconclusie
Toetsend aan het vertrouwensbeginsel en het beginsel van de redelijke en billijke afweging komt het hof, gelet op al het hierboven overwogene, tot het oordeel dat die beginselen zijn geschonden op zodanige wijze dat geconcludeerd moet worden tot een niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging ter zake van de aan de verdachte ten laste gelegde feiten.
(…)
BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart het openbaar ministerie ter zake van het onder 1, 2, 3 primair en subsidiair, 4, 5 primair en subsidiair, 6, 7, 8 en 9 ten laste gelegde niet-ontvankelijk in de strafvervolging.

Gelast de teruggave aan de verdachte van de in beslag genomen voorwerpen als vermeld onder de nummers 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 en 19 op de in kopie aan dit arrest gehechte lijst van in beslag genomen voorwerpen.

Dit arrest is gewezen door S.K. Welbedacht,
mr. T.E. van der Spoel en mr. H.C. Wiersinga, in bijzijn van de griffier mr. G. Schmidt-Fries.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 2 februari 2012.

Het Logboek VOC verschijnt elke maand in de tijdschriften EssensiE en Highlife. Klik hier voor een overzicht van alle tot nu toe verschenen afleveringen.

Logboek VOC februari 2012

Een aangekondigd fiasco

Logboek VOC februari 2012 (EssensiE)

ONDANKS BREED VERZET HOUDT HET KABINET HALSSTARRIG VAST AAN DE VERPLICHTE OMVORMING VAN COFFEESHOPS TOT BESLOTEN CLUBS. DE ENIGE PARTIJ DIE ZAL PROFITEREN VAN DIT PLAN IS HET ILLEGALE CIRCUIT. DE VOLKSGEZONDHEID, DE VEILIGHEID EN DE BELASTINGBETALER ZIJN DE GROOTSTE VERLIEZERS..

Het is maar een kort zinnetje in het regeerakkoord: ‘Coffeeshops worden besloten clubs die alleen voor meerderjarige inwoners van Nederland toegankelijk zijn op vertoon van een clubpas.’ Per 1 januari 2012 is de Aanwijzing Opiumwet veranderd om deze omvorming af te dwingen. Het is opmerkelijk dat de Aanwijzing nog voor het langverwachte drugsdebat in de Tweede Kamer is aangepast. De publicatie in de Staatscourant van 27 december 2011 kreeg geen enkele aandacht in de media. Toch gaat het hier om de feitelijke afschaffing van een wereldberoemd Nederlands fenomeen: de openlijk toegankelijke coffeeshop, die de markten voor cannabis en andere drugs van elkaar gescheiden houdt.

Beeld: VOC

Het kabinet is Oost-Indisch doof gebleken voor het brede verzet tegen haar plannen. In 2011 nam de ene na de andere gemeenteraad moties aan tegen de wietpas en de besloten club. Ook die van Maastricht, waar het “buitenlanderverbod” ooit is bedacht. Gemeenteraden, burgemeesters, wetenschappers en hulpverleners hebben dezelfde angst: een explosie van het illegale circuit. Dat circuit is nu al vrij groot, vooral in gemeenten zonder coffeeshops. Op lokaal niveau weet men al een tijdje dat niet de coffeeshops het probleem zijn, maar de illegale verkoop en het uitblijven van gereguleerde teelt. Vergeleken met cafés veroorzaken coffeeshops nauwelijks overlast. Ook in grenssteden is hooguit sprake van parkeer-problemen. Die zijn eenvoudig oplosbaar door spreiding van coffeeshops, zoals in Venlo.

Maastricht heeft inmiddels enige ervaring met het weigeren van niet-Nederlanders. Op eigen initiatief laten de coffeeshops sinds 1 oktober 2011 alleen ingezetenen van Nederland, België en Duitsland toe. Binnen een maand klaagden negen buurtplatforms over de sterk gestegen overlast door straatverkoop.

Beeld: PvdA Venlo

De ellende van een verbod voor alle niet-ingezetenen zal uiteraard nog veel groter zijn. Behalve buitenlanders worden ook grote aantallen Nederlandse consumenten de straat op gestuurd: omdat het maximale ledenaantal is bereikt of omdat zij hun persoonsgegevens niet willen laten registreren. Onderzoek van het Bonger Instituut in Amsterdam laat zien dat slechts 32 procent van de Nederlandse coffeeshopbezoekers bereid is tot registratie. De rest kiest voor het illegale circuit of thuisteelt. Met het doordrukken van het clubplan creëert het kabinet dus een gigantisch gat in de markt voor illegale dealers en stimuleert zo overlast en criminaliteit.

Beeld: VOC

Ondertussen is het zeer twijfelachtig of het College Bescherming Persoonsgegevens de vereiste registratie van gegevens toestaat. Zeker als coffeeshops hun bestanden koppelen om lidmaatschap van meerdere clubs uit te sluiten, schenden zij de privacy regels. Een “controleerbaar ledenbestand” is verplicht, maar onduidelijk is wie mag controleren en hoe misbruik wordt voorkomen. Ook hier schoffeert het kabinet de Tweede Kamer, die eind november verzocht om het CBP advies te vragen. Dat advies is er nog niet, maar de Aanwijzing Opiumwet is alvast gewijzigd. Het kabinet voert dus ingrijpende maatregelen door zonder parlementair debat en zonder deugdelijke juridische onderbouwing, maar legt de verantwoordelijkheid voor de uitvoering bij de gemeenten. Zij draaien dus ook op voor eventuele schadeclaims van coffeeshops die de maatregelen juridisch laten toetsen.

Beeld: UniMuenster

Interessante vraag voor zo’n proefproces: kan de overheid een ondernemer verplichten een club te beginnen voor mensen die structureel de wet overtreden? Verkoop en bezit van cannabis zijn immers nog steeds formeel verboden, net als elke vorm van teelt. En daar zit het échte probleem van het coffeeshopbeleid. Als het kabinet de veiligheid en volksgezondheid wil bevorderen en de criminaliteit bestrijden, moet zij de teelt fatsoenlijk reguleren. Het ontbreken van een degelijke regeling voor de aanvoer van de coffeeshop is de olifant in de kamer waar het kabinet omheen blijft draaien, te midden van een rookgordijn vol overbodige, onuitvoerbare en contraproductieve regels. In plaats van criminelen de pas af te snijden door de cannabisteelt te reguleren en belasten, stimuleert het kabinet criminaliteit en verspilt belastinggeld aan een zinloze “oorlog tegen cannabis”. De besloten club is een aangekondigd fiasco.

Het is nog niet te laat om deze waanzin te stoppen. In Spanje, Tsjechië, België, Portugal en de VS zijn sinds 2000 stevige stappen gezet richting decriminalisering en regulering van cannabis. Nederland was met de invoering van het coffeeshopmodel ooit gidsland in het drugsbeleid. Door nu afscheid te nemen van dit model maken we ons onsterfelijk belachelijk. Het cannabisverbod is zo ineffectief en heeft zoveel negatieve effecten dat afschaffing op termijn onvermijdelijk is. Niet de plant is het probleem, maar het verbod.

Alle VOC Logboeken in PDF: KLIK HIER

Omslag van het THC-model (juli 2011)

De Taskforce Handhaving Cannabis is een werkgroep met vertegenwoordigers van de Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod en de coffeeshopbranche. In 2011 publiceerde de werkgroep de brochure ‘Van gedogen naar handhaven: model voor een transparant en rationeel cannabisbeleid‘. De noten, inclusief links, staan onderaan de tekst. Klik hier om het hele THC-model te lezen of de PDF te downloaden.

Kanttekeningen bij het afstandscriterium

Het afstandscriterium is een schoolvoorbeeld van contraproductieve symboolpolitiek. Ten eerste omdat minderjarigen nu al niet in coffeeshops mogen komen. In 2009 bedroeg het aantal geregistreerde overtredingen van het zogenaamde J-criterium (toegangsverbod jeugdigen) in alle Nederlandse coffeeshops samen zes [10]. Ten tweede is het zeer de vraag of cannabisgebruik onder jongeren samenhangt met de nabijheid van een coffeeshop. Uit onderzoek in Rotterdam blijkt dat sinds invoering van het 250 meter afstandscriterium in 2009 het cannabisgebruik noch het normbesef onder minderjarigen is veranderd [11].

Logo Taskforce Handhaving Cannabis

Het cannabisgebruik onder Nederlandse jongeren ligt al jaren lager dan in andere EU-landen, waar geen coffeeshops bestaan. Van alle Nederlanders tussen 15 en 24 jaar heeft 11,4 procent in het laatste jaar cannabis gebruikt, in Frankrijk is dat 21,7 procent [12]. Daar komt bij dat slechts 23 procent van de Nederlandse gemeenten coffeeshops heeft, de overige 77 procent dus niet. Toch verschilt het cannabisgebruik van jongeren in gemeenten met en zonder coffeeshops nauwelijks. Een afstandscriterium is dus onnodig en zal meer kwaad dan goed doen. Een coffeeshop in de buurt van een school zal eerder voor meer controle (scooterdealers bij scholen worden weggehouden) zorgen.

Harde handhaving van een afstandscriterium van 350 meter betekent sluiting van zeker de helft van het huidige aantal coffeeshops [13]. Daarmee zullen de resterende shops alleen maar vaker worden bezocht en wordt grootschaligheid bevorderd, precies het tegenovergestelde van wat het kabinet beoogt.

Kanttekeningen bij de ‘wietpas’

De langverwachte uitspraak van de Raad van State van 29 juni jl. heeft niet de duidelijkheid gebracht waarop was gehoopt. De Raad van State gedoogt het discrimineren van niet-ingezetenen alleen als er aantoonbare overlast is door drugstoerisme, voor de duur van die overlast en alleen als die overlast met andere, minder zware maatregelen niet te bestrijden is. Duidelijk is in ieder geval dat dit vonnis geen juridische vrijbrief is voor landelijke invoering van een wietpas.

Beeld: VOC

Een verplicht pasjessysteem zal voor de meeste coffeeshopbezoekers een onacceptabele drempel betekenen [14]. Zij vragen zich terecht af waarom zij zich voor de aankoop van cannabis moeten registreren, terwijl alcohol en tabak -middelen die veel hoger scoren op de wetenschappelijke rangschikking naar schadelijkheid [15]- vrijelijk verkrijgbaar zijn. Permanente registratie zal veel consumenten het gevoel geven dat zij geen consumenten zijn, maar patiënten of delinquenten.

Verwacht mag worden dat een aanzienlijk deel van de huidige coffeeshopbezoekers zal kiezen voor het illegale circuit om het pasjessysteem te omzeilen. Dat circuit zal dus groeien, met alle gevolgen van dien: ongecontroleerde productie, overlast van drugsrunners, scooter- en huisdealers, vermenging van de markten voor hard en soft drugs, ruimere beschikbaarheid van drugs voor jongeren etc.

Met de gecombineerde invoering van een ruimer afstandscriterium en een wietpas speelt de overheid criminelen in de kaart. De gewone burger betaalt de prijs: meer overlast in de buurt, meer criminaliteit, grotere risico’s voor de volksgezondheid en honderden miljoenen belastinggeld voor de falende handhaving van het onnodige en onhoudbare cannabisverbod.

(© Gonzo media)

Kanttekeningen bij de beeldvorming rond cannabis en coffeeshops

De vermeende risico’s van een hoog THC-gehalte in Nederlandse wiet hebben de laatste jaren ruime aandacht gekregen. De beeldvorming als zou dit THC-gehalte leiden tot schooluitval, onhandelbaar gedrag van jongeren en psychische problemen bij gebruikers, heeft geleid tot een ronduit vijandig klimaat jegens coffeeshops en cannabis. Sommige politici pleiten inmiddels voor afschaffing van het wettelijk onderscheid tussen soft en hard drugs en daarmee liquidatie van het coffeeshopbeleid. De uitdrukking ‘het kind met het badwater weggooien’ is hier van toepassing.

Het is ronduit voorbarig om cannabis of THC aan te duiden als oorzaak van psychische problemen bij jongeren, bijvoorbeeld gezien de recente wetenschappelijke inzichten over de rol van cannabidiol (CBD) bij het effect van cannabis. CBD, een van de ruim zestig verschillende cannabinoïden die de plant naast THC bevat, blijkt de ontwikkeling van psychoses juist af te remmen [16]. Helaas lijkt elke nuance te zijn verdwenen uit de discussie over de gezondheidsrisico’s van cannabis en het maatschappelijke nut van coffeeshops. Feiten spelen een ondergeschikte rol in het cannabisdebat dat -zowel in de media als in de politiek- wordt beheerst door emotie en niet onderbouwde aannames.

De repressieve zero tolerance koers van het kabinet is des te opmerkelijker nu de internationale steun voor decriminalisering van cannabis en beëindiging van de war on drugs  groter is dan ooit tevoren. In een essay in het Nederlands Juristen Blad [17] schreef criminoloog en drugsdeskundige Tim Boekhout van Solinge over deze paradox:

“Welbeschouwd is het gek dat uitgerekend Nederland met zijn coffeeshops de juridische mogelijkheden tot minder illegale wietteelt niet bestudeert. Dit kan worden verklaard door de wet van de remmende voorsprong. Nederland liep voorop met zijn niet-punitieve drugsbeleid maar is daar na buitenlandse kritiek en conservatieve politiek van teruggekrabbeld, met als gevolg dat het nauwelijks nog nadenkt over hoe het beleid verder en beter kan.
(…)
De politieke onwil om pragmatisch -en dus niet ideologisch- na te denken over de wijze waarop de overheid kan interveniëren in deze vooralsnog volledige illegale markt, al dan niet via een regulering van het cannabisaanbod, is de belangrijkste reden dat er nog zo veel cannabiscriminaliteit is. Het standpunt drugs te verbieden ter bescherming van volk en vooral jeugd is in feite criminogeen. Het voedt criminaliteit en houdt georganiseerde misdaad in stand.”

Noten:

10] ‘Coffeeshops in Nederland 2009′, Intraval, Bureau voor Onderzoek & Advies, oktober 2010.

11] ‘Monitor Coffeeshopbeleid Rotterdam’, Intraval, Bureau voor Onderzoek & Advies, september 2010.

12] Jaarverslag 2009 Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving, Tabel GPS-8.

13] Ward Wijndelts: ‘Zo verdwijnen de meeste coffeeshops’, NRC/Handelsblad, 4 januari 2011. Uit eigen onderzoek van de krant bleek dat in Amsterdam 187 van de 223 coffeeshops zouden moeten sluiten bij invoering van een afstandscriterium van 350 meter. Landelijk zou 57,9 % van alle coffeeshops dicht moeten.

14] Op 22 juni 2011 verscheen een onderzoek over de wietpas i.o.v. de gemeente Amsterdam, waarvoor 1214 coffeeshopbezoekers en 66 exploitanten werden geïnterviewd. Slechts 30 procent van de geïnterviewden bleek van plan een wietpas aan te schaffen; een kwart gaat zelf kweken of kopen bij een kweker, een kwart kiest voor dealers of thuisbezorging. www.amsterdam.nl/gemeente/college/burgemeester/persberichten/resultaten/

15] Van Amsterdam, Opperhuizen, Koeter, Van Aerts en Van den Brink: ‘Ranking van drugs. Een vergelijking van de schadelijkheid van drugs’, RIVM, 2009. In deze ranking staat alcohol op de derde plaats, tabak op de vierde en cannabis op plaats elf.

16] Zie bijvoorbeeld: Morgan, Gráinne Schafer, Freeman, Curran: ‘Impact of cannabidiol on the acute memory and psychotomimetic effects of smoked cannabis: naturalistic study’, British Journal of Psychiatry (2010) 197: 285-290.

17] Tim Boekhout van Solinge: ‘Het Nederlands drugsbeleid en de wet van de remmende voorsprong’, Nederlands Juristen Blad nummer 40, 22 november 2010.

Zie ook: Cannabis: feit & fictie

Beeld: Coffeeshopnieuws.nl

Click here for English info & other languages.
De volledige tekst van het persbericht dat vandaag is gepubliceerd:

Op 20 april 2012 komen cannabis liefhebbers van over de hele wereld naar Amsterdam.
Zij komen om te laten zien dat ze zich niet zullen laten discrimineren door de Nederlandse overheid.

Het ‘wietpas’ beleid discrimineert Nederlanders tegenover gelijke andere Nederlanders door deze niet toe te laten in andere coffeeshops dan die waar de persoon zich officieel als lid aanmeld.

Hiermee jaagt dit beleid de Nederlandse cannabisgebruiker de illegaliteit in omdat deze dan buiten de eigen woongemeente aangewezen is op de straathandel.

Beeld: Coffeeshopnieuws.nl

De buitenlanders worden gediscrimineerd op basis van afkomst met een ongeldige reden daarachter, namelijk dat de overlast rond coffeeshops expliciet door buitenlanders veroorzaakt zou worden.
Zij worden geweigerd op basis van het zogenaamde ‘buurlandbeginsel’.

De tourist komt dus de coffeeshop dan niet meer in maar mag wel gewoon nog blowen en tot 5 gram wiet bij zich hebben in Nederland zonder daarmee tegen juridische problemen aan te lopen.

Logisch gevolg: de tourist keert zich ook tot de straathandel.

De basis en hoofdpilaar van het Nederlandse gedoogbeleid is de bescherming van de volksgezondheid, met als doel een scheiding der markten aan te brengen tussen hard- en softdrugs.

De coffeeshops waren daarvoor het uitgekozen middel werd toen besloten.
Daar konden diegenen die graag van het plantje genieten in alle veiligheid een blowtje of pijpje roken waarvan ze zeker wisten dat het een schone en goede kwaliteit had.
Zonder voor hun wietje naar de straathandelaren te hoeven gaan die behoudens een selectie van echte harddrugs vaak ook nog zeer onbetrouwbare wiet verkopen.

Eerst kon iemand (boven de 18) die eens cannabis zou willen proberen daarvoor dus terecht in de coffeeshop waar zij niet met harddrugs in aanraking kwamen.
Nu zal diegene JUIST aangewezen zijn op de straathandel.

Beeld: Druguserpeaceinitiative.org

Sporadische blowers die slechts een paar keer per jaar een jointje willen roken zullen zich niet registreren voor coffeeshop clubs.
Tuurlijk stoppen sommigen, maar een groot deel zal zich ook weer tot de illegale straathandelaren keren.

Het ‘wietpas’-beleid jaagt zowel de Nederlandse cannabisliefhebber als de buitenlandse canna-tourist de straat op.

Dit staat dus in volledig contrast met de basisbeginselen van het Nederlandse gedoogbeleid.

De handhaving van het nieuwe ‘wietpas’-beleid gaat pas per 1 mei 2012 in!

En daarom zullen blowers vanuit heel Nederland en uit veel Europese en internationale landen op 20 april 2012 naar Amsterdam komen.
Om nog 1 maal te kunnen genieten van de vrijheid om cannabis te gebruiken in de Nederlandse coffeeshops. En te laten horen dat zij zich niet zullen neerleggen bij de gestelde eisen.

Waarom 20 april 2012?

420 of 4-20 of 4:20 zijn getallen data en tijden die in de cannabis cultuur bekend zijn als het onderlinge ‘codewoord’ om een blowtje te roken. Dit stamt oorspronkelijk van een groepje studenten in de USA die na schooltijd dagelijks om 4:20 PM afspraken om samen dan een jointje te roken. Langzaamaan is dit verhaal zich onder de andere blowers van die school gaan verspreiden en uiteindelijk kregen de cannabis media hier lucht van en gingen dit ook gebruiken…

Zo is 4-20 de datum dus 20 April en 4:20PM de tijd geworden waarop vele cannabis gebruikers in groepen tezamen komen in parken en bij universiteiten om vreedzaam een joint te roken. Dit soort gelegenheden worden ‘Smoke-Out’ genoemd.

Dergelijke Smoke-Out’s worden ook gehouden op plaatsen waar cannabisgebruik verboden is zoals o.a. vele universiteiten in de USA. De politie treedt bij dergelijke gelegenheden meestal helemaal niet op, tenzij er gehandeld wordt. Iedereen brengt dan ook zijn eigen joint mee.
Dit fenomeen verplaatst zich de laatste jaren langzaam naar Nederland.

Met het komende nieuwe ‘Wietpas’-beleid zijn velen van plan om dit jaar op 20 april, dus voor de handhaving van deze regels, nog 1 maal te laten horen en zien in Amsterdam dat zij hierheen komen om te genieten van de Nederlandse vrijheid op het gebied van cannabisgebruik.

Er zullen zich die dag hoogst waarschijnlijk verschillende Smoke-Out’s vormen uit protest tegen de Discriminerende ‘Wietpas’ regels.

Voor meer informatie:
http://www.coffeeshopnieuws.nl

Peter Lunk, Cannabis Activist
Coffeeshop FAN! en medicinaal gebruiker.

Beeld: VOC

In plaats van met een pas moeten coffeeshopbezoekers zich in de toekomst legitimeren met een paspoort of rijbewijs. De coffeeshopondernemer moet zelf een ledenlijst opstellen. Citaat uit het artikel in BN/De Stem: “Binnen eigen land kunnen Nederlanders in principe lid worden van elke coffeeshop. Het ministerie verwacht in de praktijk niet dat iemand uit Den Haag een Bredase coffeeshop uitkiest en andersom. De meeste Nederlanders blijven binnen de lokale markt.”

Gisteren citeerde het Eindhovens Dagblad een niet met name genoemde woordvoerder van minister Opstelten in een kort voorpagina-bericht onder de kop ‘Opstelten laat wietpas stille dood sterven’. Citaat: “Het maakt handhaving eenvoudiger. Lidmaatschap van een club blijft verplicht, maar identificatie kan met een paspoort of ID-kaart.”
Op de regiopagina’s verscheen een uitgebreide reportage over de wietpas, waarin burgemeester Rob van Gijzel een aantal opmerkelijke uitspraken doet. Van het artikel, geschreven door Max Steenberghe, verscheen slechts een korte samenvatting op internet. Hieronder staan een aantal lange fragmenten.

Van Gijzel vreest tekort coffeeshops

De Maastrichtse burgemeester is in alle staten over het coffeeshopplan van minister Ivo Opstelten. Breda en Venlo volgen hem. Eindhoven bleef stil. Tot nu.

Vooral de laatste weken is er veel gekrakeel over de wietpas. Dat pasje zelf is al van de baan, de regelgeving blijft. Maar of het helpt is voor burgemeester Rob van Gijzel nog steeds een vraag.

Rob van Gijzel, burgemeester van Eindhoven (foto © Gonzo media)

Regelgeving kan mooi zijn, beaamt de burgemeester. Maar soms hebben regels ongewenste effecten. “Ik ben bang dat deze regels illegale wiethandel de straat opjaagt, terwijl we onze straten redelijk schoon hadden. Vraag is wat we er mee opschieten.” Het is niet de enige vraag die de Eindhovense burgemeester Rob van Gijzel heeft bij de haast wekelijks veranderende plannen rondom de coffeeshops. Sinds minister Opstelten het zuiden aanwees als proeftuin, wordt diens deur platgelopen door burgemeesters. Van Gijzel, één van de aanjagers van de discussie rondom de coffeeshops, bleef opvallend stil. “Het gaat Maastricht en Venlo vooral om overlast door buitenlanders, en in de wijken. Maar dat speelt hier niet zo, eerlijk is eerlijk: onze shops hebben wat dat betreft hun zaken redelijk goed voor elkaar.”

Van Gijzel maakt zich wel ernstig zorgen om wat in Den Haag het beslotenheidscriterium heet: de shops moeten clubs worden met, over enige tijd, maximaal tweeduizend leden. “Dat gaat dus niet lukken”, zegt hij eenvoudig. “We hebben nu vijftien shops. Een paar zullen nog verdwijnen omdat ze te dicht bij scholen staan. Maar ze bedienen zo’n veertigduizend gebruikers. Straks, als ze met die tweeduizend leden zitten, vist dus bijna de helft van die gebruikers achter het net. Het ware me liever als ze zouden stoppen, maar dat zal het niet worden.”

Coffeeshop Eurogarden, Eindhoven (© Gonzo media)

Meer shops is voor Eindhoven echter geen optie. Hij loopt naar een kaart van de stad. “Vanaf 2014 moeten ze minimaal 350 meter van middelbare scholen afliggen. Trek hier cirkels om al die scholen en er is geen enkel plekje over. Ja: Landgoed De Wielewaal.”

De enige mogelijkheid ligt buiten zijn macht: shops in de regio. Daar wordt inmiddels over gesproken. Van Gijzel: “Dat zou ook vanuit gezondheidskundig oogpunt mooi zijn. Bijna alle Eindhovense gebruikers, 95 procent, kopen hun spul in de shops. In de regio is dat maar de helft. De rest koopt het dus op straat, in de illegaliteit. Er is aangetoond dat daar ook pillen en cocaïne worden aangeboden. Zorgwekkend.”

Waar hij zich vooral zorgen over blijft maken, is de achterkant van de shops. (…) Zelf heeft hij voorzetten gedaan om de teelt te reguleren, shops toe te staan vijf plantjes per klant te telen. Dat is afgeschoten door Den Haag. “Maar daarmee kreeg ik de achterdeur wel goeddeels dicht. Die blijft nu open staan.” (…)

Van Gijzel heeft meer zorgen. Straks moet er gecontroleerd worden of bezoekers van een shop op de ledenlijst staan. “De minister heeft met zijn hand op zijn hart beloofd dat op te lossen en daar vertrouw ik dan maar op.” Dan zijn er nog vele privacyvragen, bijvoorbeeld: als een gemeente een shop moet sluiten omdat hij te dicht bij een school ligt, moet ze dat bedrijf een alternatief bieden. Anders kan de shophouder schade claimen. Maar als een gemeente meewerkt aan verplaatsing faciliteert ze als overheid mogelijke criminaliteit en dat mag niet. Ook ernstig: gemeenten hebben nu een belangrijk wapen in handen met de wet Bibob, maar die is niet van toepassing op besloten clubs. “De minister heeft nog werk genoeg”, concludeert de burgemeester.

Zie ook: Wietpas ‘niet nodig’ voor nieuw beleid shops, BN/De Stem, 22 december 2011

Zie ook: Van Gijzel ziet tekort coffeeshops, Eindhovens Dagblad, 21 december 2011

Klik hier om de petitie STOP DE WIETPAS te tekenen

.

Gisteren heeft de VOC onderstaand persbericht verspreid, naar aanleiding van de brief. Klik hier voor PDF.

Persbericht – 15 december 2011

Brief Opstelten over wietpas is lapwerk

Wietpas-controle op Cannabis Bevrijdingsdag, Amsterdam, 8 mei 2011 (© Gonzo media)

”Juridisch lapwerk”, zo karakteriseert VOC-woordvoerder Joep Oomen de brief van minister Opstelten van veiligheid en justitie over de invoering van de wietpas.

Vandaag stuurde Opstelten een brief aan de Tweede Kamer over de geplande aanscherping van de gedoogcriteria voor coffeeshops. De Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod is fel tegenstander van deze aanscherping, die de uitgangspunten van het succesvolle Nederlandse cannabisbeleid op losse schroeven zet: bescherming van de volksgezondheid en decriminalisering van de cannabisconsument.

VOC-woordvoerder Joep Oomen: “De brief behelst geen enkel concreet antwoord op de vele vragen die de afgelopen maanden gesteld zijn door ambtenaren van de Zuid-Nederlandse gemeenten, die het eerst met de wietpas te maken zullen krijgen. De minister heeft juridisch lapwerk geleverd; zo worden in de brief twee verschillende data genoemd waarop de maatregel zou worden ingevoerd: 1 januari en 1 mei 2012.” De “controleerbare ledenlijst” die coffeeshops verplicht aan zouden moeten leggen is bovendien in strijd met de privacywetgeving. Daarmee lijkt de maatregel nu al juridisch aanvechtbaar.

Beeld: PvdA Venlo

Oomen: “De wietpas is vooral bedoeld als een stokpaardje van deze minister, die zich hardnekkig vastklampt aan de illusie dat hij daarmee overlast en criminaliteit kan  terugdringen. Het tegendeel is waar, en daar raken ook steeds meer gemeenteambtenaren van overtuigd. Voor het echte probleem, de nog altijd volledig illegale en ongecontroleerde aanvoer van de coffeeshops, bieden de plannen nog niet het begin van een oplossing.” Het beperken van de toegang tot coffeeshops door de omvorming tot besloten clubs zal leiden tot een toename van het aanbod via het illegale circuit. Dit betekent ruimere verkrijgbaarheid van álle drugs, zeker ook voor minderjarigen. Buitenlandse consumenten en Nederlanders die zich niet wensen te registeren zullen hun toevlucht zoeken tot straat- en huisdealers of eigen teelt.

Beeld: Revu

Ook het afstandscriterium voor coffeeshops is onnodig en contraproductief; minderjarigen mogen nu al onder geen beding in coffeeshops komen. Onderzoek van Bureau Intraval naar de effecten van het 250 meter afstandscriterium in Rotterdam laat ook zien dat deze maatregel geen invloed heeft op het gebruik onder jongeren, noch op hun normbesef over cannabis. Oomen: “Voor dealers is de wietpas een geschenk uit de hemel; zij laten vandaag de champagnekurken knallen.”

Klik hier voor een PDF van de brief van Opstelten van 15 december 2011

Klik hier om petitie STOP DE WIETPAS te tekenen

.

In een persbericht stelt de PvdA Venlo dat de petitie de landelijke politiek op andere gedachten moet brengen. “Binnen twee weken zullen er 10.000 flyers worden verspreid. Ook zal er een spotje te zien zijn op Omroep Venlo en zal de PvdA mensen oproepen om een petitie te ondertekenen tegen de invoering van de wietpas. De actie duurt nog tot 20 februari 2012: de internationale Dag van de Sociale Rechtvaardigheid. Hierna zal de petitie in Den Haag worden aangeboden aan Tweede Kamerleden. Ondertekenaars van de petitie worden tegen die tijd benaderd met de vraag om daarbij aanwezig te zijn.”

De Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod ondersteunt de actie van harte. Bij de VOC postercampagne tegen de wietpas die binnenkort in Zeeland start, zal worden verwezen naar de campagne en de bijbehorende website www.stopdewietpas.nl.

De VOC deelt de zorgen die de PvdA Venlo heeft over de wietpas. De analyse in het persbericht is glashelder: “De PvdA vreest dat er door de invoering van de wietpas een enorme markt ontstaat voor illegale drugshandel, omdat dan alleen Nederlanders nog welkom zijn in de gedoogde coffeeshops. Ruim 60 procent van de 90.000 regelmatige softdrugconsumenten is echter afkomstig uit het buitenland. Door deze bezoekers resoluut de toegang te weigeren verdwijnt de vraag naar softdrugs niet. Criminelen zullen in het gat in de markt springen. De voltallige gemeenteraad van Venlo heeft daarom, op initiatief van de PvdA-fractie, onlangs een motie aangenomen om de invoering van de wietpas te voorkomen. De PvdA wil nu ook inwoners een stem geven en roept daarom iedereen op om het signaal van de gemeenteraad kracht bij te zetten door de petitie te ondertekenen. Alleen op die manier denkt de partij de invoering nog te kunnen voorkomen.”

De campagne is inmiddels overgenomen door de PvdA in Tilburg en Eindhoven. Naar verwachting zullen nog meer gemeenten volgen: op lokaal niveau is er nauwelijks steun voor de wietpas. De meeste gemeenteraden hebben zich met een duidelijke meerderheid uitgesproken tegen invoering.

Klik hier om direct naar de petitie te gaan en deze te ondertekenen

Hans van Duijn, Cannabis Tribunaal 2010, Den Haag (© Gonzo media)

Hans van Duijn nam in mei 2008 afscheid als voorzitter van de Nederlandse Politiebond. Sindsdien ijvert hij voor een wettelijke regulering van de markt voor cannabis en andere drugs in Nederland, o.a. met de website Lesscrime.nl en als vertegenwoordiger van de Amerikaanse organisatie Law Enforcement Against Prohibition (LEAP). Hans is actief binnen de VOC en trad als getuige-deskundige op tijdens de Cannabis Tribunalen 2008 en 2010.

NRC/Handelsblad 26 november 2011 (Opinie & Debat):

Politieman: laat die drugs toch zitten

Het drugsbeleid van dit kabinet helpt slechts criminelen aan nieuwe klanten. Richt liever méér coffeeshops op en verspreid deze beter over het land, schrijft ex-politievoorman Hans van Duijn.

Wie wordt er beter van als het voorgenomen kabinetsbeleid inzake aanscherping van het drugsbeleid wordt uitgevoerd? De ouders en de kinderen? Kinderen die 100 meter verder moeten fietsen om een coffeeshop te kunnen zien en er dan niet in mogen? We weten uit Rotterdams onderzoek dat het zien van een coffeeshop geen effect heeft op de drugsmoraal. Buitenlandse consumenten die geen wietpas kunnen krijgen omdat ze niet in Nederland wonen en aangewezen zijn op de criminele illegale handel? De buurtbewoners rondom een coffeeshop? Zij zullen weliswaar geen buitenlanders meer de coffeeshop in zien gaan, maar krijgen te maken met meer criminele handelaren die de buurt onveilig maken om hun klandizie te behouden of te vergroten.

Hans van Duijn in gesprek met Henk Poncin (Cannabis College, VOC), Rotterdam, 11 november 2011 (© Gonzo media)

De in Nederland wonende wietgebruikers dan? Zij kunnen geen wietpas krijgen, omdat ze niet in een verzorgingsgebied wonen. Ze hebben straks geen andere keus dan stoppen met wiet of het illegale circuit in.

Misschien dan de volksgezondheid, omdat een THC-gehalte lager dan 15 procent beter zou zijn dan 15 procent of hoger? Welk onafhankelijk instituut controleert dat voor de coffeeshophouder? Welk instituut is daartoe gerechtigd of begeeft zich daarmee op een pad dat ook voor dat instituut problemen zal geven? Of laten we de coffeeshophouder als een slager zijn eigen vlees keuren? En wie zal hem dan geloven?

(© Gonzo media)

Waarom is minder dan 15 procent THC echt veiliger dan meer dan 15 procent THC? Als je nu verhoudingsgewijs meer THC gebruikt in de categorie ‘lager dan 15 procent’ of minder verhoudingsgewijs minder gebruikt van de ‘hoger dan 15 procent’, wat is dan beter of verstandiger? Kortom gaat het niet veel meer om de vraag hoe je met die stoffen omgaat, in plaats van de vraag of het in lijst 1 of 2 staat?

Als deze maatregelen elk afzonderlijk en in relatie met elkaar Nederland in alle opzichten minder veilig maken, waarom doet dit kabinet dit dan? Het gaat toch niet om de vraag of je voor of tegen het gebruik van drugs bent omdat zoiets schadelijk is of kan zijn voor je gezondheid? Het gaat toch om de vraag of beleid helpt het drugsgebruik te verminderen en bijdraagt aan een veiliger samenleving?

En helaas, we weten dat deze maatregelen dit doel niet dichterbij brengen: criminelen zullen feest vieren omdat zij in de illegale handel een sterkere economische positie gaan krijgen. Heeft het kabinet het rapport van de Global Commission niet gelezen, samengesteld door Kofi Annan, voormalig secretaris-generaal van de VN? Heeft dit kabinet geen kennis genomen van het rapport Reuter-Trautmann? Heeft dit kabinet geen kennisgenomen van de uitspraken van Carel Edwards, voormalig hoofd van de Drugscoördinatie Unit van de Europese Commissie, die stelt dat een repressief drugsbeleid niet werkt?

Hoe zou het toch komen dat men in andere landen de richting op gaat van liberalisering en in Nederland precies andersom? Heeft dat te maken met de ‘mislukking van het gedoogbeleid’? En zo ja, wat is er dan mislukt? Wietgebruikers stappen sinds het gedoogbeleid niet of nauwelijks over naar heroïne of cocaïne. Ze geven ook weinig overlast. Ze vallen niet in de categorie maatschappelijk disfunctionerende verslaafden. Overlast rond coffeeshops heeft vaak niets te maken met het gebruik van wiet, maar met de infrastructuur. Dat los je niet op door een coffeeshop te sluiten, maar door deze te verplaatsen.

© Jason Love

Met dit kabinetsbeleid worden criminelen aan nieuwe klanten geholpen, terwijl het veel verstandiger zou zijn om meer coffeeshops te genereren, beter verdeeld over het land en beter rekening houdend met omwonenden. Waarom laat Nederland zich keer op keer door politici angst aanjagen over illegale drugs, terwijl de problemen met legale drugs als alcohol en tabak, zeker zo groot zijn?

Achtereenvolgende kabinetten doen net of internationale verdragen verhinderen dat het gedoogbeleid wordt gecontinueerd. We weten toch dat je een verdrag kunt aangaan, maar ook kunt stoppen? Dat doet Bolivia toch per 1 januari 2012? Om gelijk daarna dat verdrag opnieuw te willen ondertekenen met bijbehorende uitzonderingsbepalingen om zodoende de veiligheid van de bevolking beter te kunnen dienen.

Er zijn veel vragen te stellen bij het drugsbeleid van dit kabinet. Voor degenen die zich met een open mind in het onderwerp verdiepen, zijn de antwoorden makkelijk te vinden.

Hans van Duijn is expert op het gebied van drugsbeleid en oud-voorzitter van de Nederlandse Politiebond.

De massale inval begon vanmiddag rond half vijf. Dana Larsen, directeur van de Vancouver Cannabis Dispensary Society en aanwezig op de Expo in sporthal Borchland in Amsterdam, twitterde achtereenvolgens:

Dutch cops have raided the #hightimes #cannabiscup – everyone is being searched but we’re mostly waiting our turn. Happy 420!

Police officer told me they investigated yesterday, saw some booths giving out weed & breaking other rules. So now the event is shut down.

Everyone will have their buds confiscated but no-one will be charged or fined. This is the first time this has happened in 24 years.

Poster van de 24e editie van de High Times Cup

Volg het nieuws live op Twitter: klik hier

De website Alibongo.co.uk publiceerde zojuist een eerste geschreven verslag; de tekst staat hieronder. De VOC spreekt haar afschuw uit over deze onzinnige en ongepaste actie. Al 24 jaar lang is de High Times Cup een probleemloos, besloten evenement, waarvoor cannabisliefhebbers uit de hele wereld naar Amsterdam komen om de cannabiscultuur in al haar facetten te beleven en te vieren.

Nederland en Amsterdam zouden trots moeten zijn op ons unieke cannabisbeleid, dat miljoenen buitenlandse bezoekers naar ons land doet komen. Het spierballenvertoon van vandaag is helaas symptomatisch voor een politiek klimaat waarin cannabis en coffeeshops structureel gedemoniseerd worden. De ‘war on cannabis’ is ook in Nederland een realiteit geworden en daarmee de criminalisering van de cannabisconsument. De VOC zal zich tegen deze desastreuze koerswijziging blijven verzetten.

Police Raid Shock At 2011 High Times Cannabis Cup!!

High Times hoofdredacteur Dan Skye spreekt de bezoekers van de Cannabis Cup toe, 22 november 2011 (© Gonzo media)

Our crew inside, Ali Bongo’s company directors and manager, jetted off to the Cup at the start of this week, intent on rooting out the hottest new strains on the market and bringing back the best new smoking materials and accessories back to our store. After several days of exploring, smoking, circulating, smoking, networking and smoking, they returned to the Cup this morning for more intrepid head-shop work. And some smoking.

The frantic telephone report I just received from the boss himself was that as they were leaving the Cup, 150 or more uniformed police advanced upon the venue and entered. Our crew managed to leave the venue, but report that people behind them were being stopped and searched.

Whilst a large amount of the police were in full uniform, our source says that many were also plain-clothes officers. The police were all carrying evidence bags.

The cup changed venue this year to the Leidseplein area of Amsterdam, and perhaps this may be linked in to police action, we’re unsure.

And that’s the word of the moment right now: we don’t know. The Cannabis Cup was in full swing with a full crowd there when numerous members of the Dutch police force decened upon the venue. We shall update as we know more.

Politiebusjes bij de ingang van sporthal Borchland (Foto: Strainhunters)

This just in from the boss:

At the very least, it won’t be going on tonight. Who knows when or if it will be able to start back up. We could be witnessing the end of the Cannabis Cup; the end of an era.

“Amersterdam is changing.” Is the word from the boss, who’s out there now, relaying this news by telephone, “the Red-Light district has all changed and the whole feel of the ‘Dam is very different from previous years. It’s sad times.”

So sad times at the High Times cup.

Another contact INSIDE the venue just contacted us with this update:

Politieman verzamelt bewijsmateriaal (Foto: Dana Larsen)

The police are advancing under the pretense of some kind of Opium law. The Cup is usually not subject to police action, but they are stopping and searching everyone here.

The police are confiscating, bagging and impounding everything from everyone, but are taking no names or hauling no one into custody so far, at least that I’ve seen.

Our source believes that it is the that fact the Cup has moved location that could be the catalyst for the police raid. He has indicated that the local authority (The Mayor?) of this particular area is unhappy with The Cup’s presence in his duristiction and has sent police in.

Politieagent tijdens de inval (Foto: DNA Genetics)

Whilst the police continue to collect and confiscate any illicit matterials (bear in mind this is The Cannabis Cup so they could be some time!) the people inside the venue are smoking up as quick as they can. A circle of smokers is growing and people plan to blaze up whatever they are carrying before it gets taken from them by the local forces.

This is all we know for now – you’ll have more as we hear it.

The boss from the ‘Dam:

“Ok this is not a wind up. Closed down event. People being searched on exit. But this way BIGGER than that.  More updates to follow”

Sensi Seeds inform us: “Police directly targeting event & attendees! Searching patrons, arrests for possession of more than 5g of cannabis”
———–

High Times Cannabis Cup, Amsterdam, 22 november 2011 (© Gonzo media)

Een aantal citaten uit het artikel, dat verscheen in Advocatenblad nummer 13, 23 september 2011, staan hieronder. Voor een PDF van het hele artikel: klik hier.

Als het aan minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie, zijn coffeeshops straks ‘besloten clubs’ en alleen nog toegankelijk voor meerderjarige inwoners van Nederland die over een lidmaatschapskaart beschikken. Deze club- of wietpas ontvangen ze als ze minimaal één jaar lid worden van een coffeeshop en per coffeeshop wordt een maximum ledenaantal bepaald. (…) Naast een golf van verontwaardiging vanuit verschillende disciplines over deze clubpas, betwijfelen advocaten de juridische haalbaarheid en vinden ze de gevolgen laakbaar.

André Beckers (Beckers & Bergmans Advocaten Maastricht): ‘Lokale wetgeving als aanvulling op de Opiumwet is verboden, dus de vraag wie de wietpas moet gaan afgeven, is interessant. De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport zou zo’n pas alleen kunnen afgeven vanuit medische of wetenschappelijke doeleinden. En de burgemeester heeft de bevoegdheid niet om een dergelijke pas toe te kennen. Passen verstrekken is formeel in strijd met de wet. (…) De coffeeshop wordt een besloten club, maar dat is helemaal niet haalbaar omdat het dan een vereniging moet worden. En een vereniging wordt bestuurd door leden, dat lijkt me in dezen geen gezonde gedachte.’

Coffeeshop Eurogarden, Eindhoven (© Gonzo media)

Maurice Veldman (Vink Veldman & Swier Advocaten Amsterdam): ‘De wietpas is rijp voor de prullenbak. De burgemeester is de enige bevoegde autoriteit die een coffeeshop wegens overlast kan sluiten. Een minister heeft daar niets over te zeggen. Bij het invoeren van de wietpas zal hij moeten bepalen of er objectieve en redelijke gronden zijn om toeristen te discrimineren. En die zijn er niet, dat heeft hij in zijn brief naar de minister al laten weten. (…) Stel, een coffeeshop wordt gesloten omdat niet-ingezetenen zijn toegelaten. Dan zal de rechter moeten toetsen of deze coffeeshop ernstige overlast heeft veroorzaakt dat als objectieve en redelijke grond kan gelden om inbreuk te maken op het discriminatieverbod. Het zal niet meevallen om aan te tonen dat er concrete bezwaren tegen buitenlanders zijn. De rechter zal de bestuursdwang kritisch beoordelen, omdat er sprake is van een inbreuk op grondrechten. De kans is groot dat deze de rechterlijke toets niet zal doorstaan.’

Ilonka Kamans (Kamans en Heemskerk Advocaten Rotterdam) over de invoering van het afstands-criterium voor coffeeshops in Rotterdam: ‘Er wordt getrokken aan het gedoogbeleid, terwijl onderzoek uitwijst dat de plek van een coffeeshop en het drugsgebruik onder jongeren geen invloed op elkaar heeft om de simpele reden dat minderjarigen geen cannabis mogen kopen. Naderhand is ook gebleken dat deze regel geen effect had.’

Coffeeshop Meneer Jansen, Den Haag (© Gonzo media)

Ilonka Kamans over de wietpas: ‘Het is symboolpolitiek, zo van “kijk wat we doen tegen drugs”, maar ze sorteren een averechts effect. Volgens mij is er maar een simpele oplossing: gedogen of niet. Het idee achter het gedoogbeleid was dat Nederland anders tegen softdrugs aankijkt dan tegen harddrugs en deze van elkaar gescheiden houdt. Dit is goed gegaan, maar nu proberen ze datzelfde beleid om zeep te helpen. (…) Laatst was ik in Berlijn en daar rijden taxi’s met posters om softdrugs te legaliseren. Als alle EU-landen straks een gedoogbeleid nastreven dan is Nederland toch een lachertje met die wietpas? Maar ik vrees dat het kabinet een bepaalde koers heeft ingezet en daaraan blijft vasthouden.’

Zie ook: Hoogleraar rechtswetenschap: gemeenten kunnen wietpas negeren, VOC Blog, 24 februari 2011

Zie ook: Prof.mr.dr. Jan Brouwer: ‘Wietpas helpt niet bij bestrijden criminaliteit’, Website Rijksuniversiteit Groningen, 23 februari 2011