De volledige tekst van Nuijens’ artikel, dat op 21 januari 2011 verscheen op de Podium pagina van Trouw:

Coffeeshop sluiten bij school is schijnoplossing

(Jorrit Nuijens, fractievoorzitter GroenLinks stadsdeel Amsterdam Centrum)

Cartoon © Fresh & DC Lama

Het kabinet wil coffeeshops die binnen een straal van 350 meter van een school liggen sluiten. Hoewel er geen sprake is van een epidemie van blowende 9-jarigen, worden hier nu ook basisscholen mee bedoeld. Dit betekent het einde voor 6 van de 10 Nederlandse coffeeshops. In de grotere steden wellicht 8 op de 10. Met voor Amsterdam waarschijnlijk jaarlijks een verlies van 1 miljard aan toeristeninkomsten.

Vreemd is de klakkeloze aanname dat de afstand tot de coffeeshop van invloed is op de hoeveelheid cannabis die een jongere gebruikt, of op het totale aantal blowende jongeren. Als jongeren zonodig willen blowen, leggen ze daar heus wel een langere afstand voor af. Ook is het onwaarschijnlijk dat het sluiten van coffeeshops leidt tot geringere beschikbaarheid van cannabis; die kun je dan gewoon, net als op Amerikaanse en Franse schoolpleinen, heel handig kopen achter het fietsenhok. Afstandscriteria zijn een schijnoplossing voor een schijnprobleem.

"Alcoholgebruik is een algemeen geaccepteerd cultureel verschijnsel. Zelfs alcoholmisbruik is dat."

Het aantal cannabisgebruikers, ook onder jongeren, is hoger in die landen waar cannabis strafbaar is. Ook zie je daar vaker dat cannabis een ‘gateway drug’ is; dezelfde dealer die je dat grammetje wiet verkoopt vraagt na verloop van tijd of je “niet eens iets anders wil proberen”. Ooit was Nederland zo wijs dit te voorkomen door het gedogen van softdrugsverkoop via de coffeeshop.

Helemaal bevreemdend is de oorverdovende stilte van de kant van de hoeders van de jeugd als het gaat om alcoholmisbruik onder jongeren. Ondanks de almaar alarmerender berichtgeving over jeugdalcoholisme, zuipketen, indrinken, comazuipen en breezersletjes hoor je nooit iemand beweren dat de alcohol uit de schappen van de supermarkt moet, of de slijterij om de hoek van het lyceum dicht. Alcoholgebruik is een algemeen geaccepteerd cultureel verschijnsel. Zelfs alcoholmisbruik is dat. Wiet en hasj? Da’s voor hippies en allochtonen! Kortom; een ’linkse hobby’. En die moeten allemaal op de schop, wist u nog?

Door zoveel coffeeshops te sluiten zonder dat de vraag afneemt, laat je de verkoop over aan mensen die je totaal niet kunt controleren.

'Plantage' met 17 wietplantjes: ruim drie keer het gedoogde aantal (© Gonzo Media)

Verreweg de meeste coffeeshophouders kijken wel mooi uit voordat ze hun broodwinning in gevaar brengen door te verkopen aan iemand onder de 18. Illegale straatdealers hebben zulke scrupules niet, zijn totaal oncontroleerbaar en verkopen ook harddrugs.

Zelfs als je aanneemt dat er een woekerend cannabisprobleem is onder jongeren en dat coffeeshops nabij scholen hiervan de oorzaak zijn, zijn er minder ingrijpende oplossingen te verzinnen, zoals het sluiten van coffeeshops tijdens schooluren.

Anti-coffeeshop kruisvaarders hebben wel één terechte klacht; een aantal van de beschikbare soorten cannabis is veel sterker dan het geval was toen het gedoogbeleid vorm kreeg. Dit kan schadelijk zijn voor verslavingsgevoelige cannabisgebruikers, en dus zeker voor verslavingsgevoelige jongeren.

Het ondergronds duwen van de verkoop is daarvoor echter geen oplossing. Alleen het reguleren van de productie helpt. Regulering geschiedt het best via legalisatie maar kan ook door oplossingen zoals de gemeenteplantage.

Zo er al problemen zijn die voortkomen uit cannabisverkoop, worden ze veroorzaakt door het gebrek aan bestuurlijke moed om door te pakken naar regulering van de achterdeur. Dit gebrek verhullen door te kiezen voor verdere repressie en schijnoplossingen zoals afstandscriteria, terwijl aantoonbaar is dat je daar niets mee opschiet, lijkt mij het toppunt van gemakzuchtig populisme.

Legalisering van de achterdeur voorkomt criminaliteit in grensstreken en door telers. Het levert volgens het Trimbos Instituut ongeveer 260 miljoen aan belastinginkomsten op. Die kunnen dan wellicht gestoken worden in goed onderwijs voor al onze jongeren en in bestrijding van het toenemende alcoholprobleem.

Klik hier voor het artikel op de website van Trouw.

Klik hier voor een greep uit de berichtgeving over het Cannabis Tribunaal 2010.

Klik hier voor een foto impressie.

Het slotdebat van het Cannabis Tribunaal 2010, v.l.n.r. Fred Teeven (VVD), Cisca Joldersma (CDA), voorzitter Frans Weisglas, Jesse Klaver (GroenLinks) en Boris van der Ham (D66). Foto © Derrick Bergman / Gonzo media

Zie ook: Verslag Cannabis Tribunaal deel 1

Zie ook: Eerste beelden Cannabis Tribunaal 2010: slotwoord Dries van Agt

Freek Polak, vlak voor de opening van het tweede Cannabis Tribunaal (foto © Gonzo Media)

Het Cannabis Tribunaal ging van start met een inleiding door Freek Polak, een van de oprichters van de VOC. Freek is al jaren actief voor de Stichting Drugsbeleid en is voorzitter van ENCOD, de Europese Coalitie voor Rechtvaardig en Effectief Drugsbeleid. Hieronder volgt de integrale tekst van zijn openingsspeech, voorzien van een eerste selectie foto’s. Morgen meer…

Gerd Leers (foto © Gonzo media)

Cannabis Tribunaal 2010: Inleiding door Freek Polak

De VOC, Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod, heeft dit tweede Cannabis Tribunaal georganiseerd omdat er door beleidsmakers nooit serieus debat wordt gevoerd over de kern van het drugsbeleid. Dat is de vraag op welke wijze de nadelen en risico’s van drugsgebruik het best kunnen worden beheerst.

Wij zijn van mening dat de argumentatie voor wettelijke regulering van cannabis overtuigend is, en dat er geen goede redenen zijn om cannabis te blijven verbieden.
Tot het eerste Cannabis Tribunaal in december 2008 hebben onze tegenstanders dit debat altijd vermeden. Begin jaren 90 verklaarde toenmalig minister Donner van Justitie dat hij “geen behoefte” had aan een debat over drugslegalisering.

In maart 2008 en opnieuw in 2009, voorafgaand aan de jaarlijkse VN-drugstop waar zou worden geëvalueerd wat de voorgaande 10 jaar inspanning voor een drugsvrije wereld heeft opgeleverd, hebben meerdere organisaties er publiekelijk op gewezen dat het inmiddels vaststaat dat het prohibitieve beleid schadelijk en contraproductief is. De statistieken van cannabisgebruik in de EU hebben aangetoond dat de theorie van de prohibitie, die luidt dat alleen door een verbod het gebruik kan worden beperkt, door de Nederlandse ervaringen met de coffeeshops is gefalsificeerd, oftewel onjuist is gebleken.

Hendrik kaptein, voor zitter van de rechtbank (foto © Gonzo media)

Dit is ook af te leiden uit het Report on Global Illicit Drug Markets 1998-2007 dat onder leiding van Peter Reuter (van de Rand Corporation) en Franz Trautmann (van het Trimbos Instituut) is geschreven, nota bene in opdracht van de Europese Commissie, en dat in maart 2009 aan de Verenigde Naties werd aangeboden. Dit rapport is door de media nauwelijks opgemerkt en het is alleen met grote moeite nog op de website van de EC te vinden, terwijl er alle reden is er serieuze aandacht aan te besteden.

De conclusies zijn, in mijn woorden en in het kort, dat de drugsproblematiek en de illegale drugshandel in de afgelopen periode op de meeste plaatsen zijn toegenomen, en dat het beleid in vrijwel alle landen enorme schade heeft veroorzaakt.

In een normale situatie zou het vanzelfsprekend zijn over alternatief beleid te gaan nadenken. Het geloof in de waarde van een verbod is nog altijd wijdverspreid en bij de VN en in vrijwel alle nationale hoofdsteden volhardt men in het vermijden van de kernvraag: hoe kunnen we drugsmarkten het best reguleren?

Gerd Leers en presentator Michael Schaap (foto © Gonzo media)

Wel zijn er in verschillende landen initiatieven om regulering of legalisering (wij gebruiken deze termen de laatste tijd in dezelfde betekenis) op de politieke agenda te krijgen, zoals in de Amerikaanse staat Californië. Medical marijuana, dat wij medicinale cannabis noemen, is daar big business geworden, maar omdat velen het onjuist vinden dat recreatief gebruik alleen mogelijk is, wanneer een arts  bereid is er een medische diagnose aan te koppelen, is daar een wetsontwerp ingediend voor de algehele legalisering van cannabis.

Hans van Duin, actief voor Lesscrime.nl en Law Enforcement Against Prohibition (foto © Gonzo media)

Wij zijn van mening dat de weigering alternatief beleid te bestuderen, nadat jarenlang onvoldoende resultaat is behaald maar wel enorme schade aangericht, een vorm van bestuurlijke nalatigheid is, en wel van verwijtbare, laakbare nalatigheid. Misschien moet zelfs wel van criminele nalatigheid worden gesproken.
–
Vandaag zullen we het vooral over Nederland hebben.

Het eerste debat gaat over de vraag naar de bestuurbaarheid. Wat heeft ons nog altijd op strafbaarstelling gebaseerde beleid in de afgelopen periode opgeleverd?

Tijdens het kabinet Balkenende IV zouden geen experimenten worden opgezet met regulering van de achterdeur van de coffeeshops. Wel is een intensieve jacht geopend op de wietteelt, wat in feite ook een experiment is met regulering van de achterdeur.
Formeel was de wietteelt natuurlijk al crimineel, maar in reactie op de hardere aanpak werd de branche professioneler, en in een verbodseconomie betekent dit dat er meer geweld wordt toegepast.

Inleiding Nicole Maalsté (foto © Gonzo media)

Dit was allang bekend en dus te voorspellen, maar het wordt nu door sommige politici gebruikt als argument om de aanpak nog weer verder te verharden. De enorme criminogene werking van het verbod wordt buiten beschouwing gelaten.

Het komt er dus op neer dat in het regeerakkoord werd vastgelegd dat een noodzakelijke en verstandige maatregel door dit kabinet niet zal worden uitgevoerd, terwijl een zinloos en schadelijk beleid wordt geïntensiveerd.

Gerd Leers laat Cisca Joldersma het boekje van het eerste Cannabis Tribunaal zien (foto © Gonzo media)

De afspraak om de eerstkomende vier jaar niet over alternatief beleid te zullen nadenken is geïnstitutionaliseerde plichtsverzaking.

Er staat gelukkig wel iets positiefs tegenover. De regering heeft in 2008 opdracht gegeven tot een evaluatie van het gevoerde drugsbeleid, en de Commissie van de Donk ingesteld om beleidsadvies te geven. In de hoofdlijnenbrief die de regering in het najaar van 2009 als reactie op dat beleidsadvies heeft geschreven, werd een parlementair debat aangekondigd.

Egbert Tellegen stelt een vraag (foto © Gonzo media)

Twee onderwerpen werden echter al meteen naar later doorgeschoven:
1. welke mogelijkheden zijn er binnen de drugsverdragen, ofwel: mag Nederland de wietteelt decriminaliseren?
2. de spanning tussen de gevarenschaal van drugs en de indeling volgens de Opiumwet, ofwel: van de vier meest riskante roesmiddelen zijn twee illegaal, heroïne en cocaïne, en twee legaal: tabak en alcohol.
Waarom is cannabis, dat veel lager op die schaal staat, nog verboden?

Het slotdebat tussen SP, VVD, CDA, GroenLinks en D66 kan beginnen (foto © Gonzo media)

Deze twee onderwerpen werden door de regering zelf al controversieel verklaard en van de agenda afgevoerd. Het overgebleven deel van het debat werd steeds uitgesteld, en is door de val van de regering voorlopig van de baan. Wij vinden dit onacceptabel.
Dit tweede Cannabis Tribunaal moet voorzien in de lacune die de regering heeft laten bestaan in het denken over regulering van roesmiddelen, in de eerste plaats van cannabis.

–
Freek Polak
–

Zie ook: Eerste beelden Cannabis Tribunaal 2010: Slotwoord Dries van Agt

Het mini-debatje was even ontluisterend als onthullend, getuige onderstaand fragment:

Joldersma: U bent jurist, dan kunt u niet zeggen dat wij cannabis in Nederland hebben gelegaliseerd.
Azough: Ik ben geen jurist, ik ben politica.
Joldersma: Oh, daar ligt het aan! Daar ligt het aan!

Azough: Bovendien gaat het er niet om dat het volgens de regeltjes van u… we gedogen het.
Joldersma: En daar zit nou juist het probleem.
Azough: Wat mij betreft zit daar juist het probleem.
Joldersma: Oké, dan zijn we het eens.

Azough: We zijn het één keer eens. We zijn geen van beide voor gedoogbeleid, zeggen we. Maar hoe moeten die gebruikers er dan aan komen is mijn vraag aan u?
Joldersma: Waarom wilt u de gebruikers als overheid gaan faciliteren? Wilt u mensen graag verslaafd laten maken aan drugs?

Azough: Dus er is geen controle, er is geen toezicht meer via coffeeshops, er is niks meer: gebruikers moeten het gewoon via de straathandel wat u betreft krijgen?
Joldersma: Ja. En dat doen we precies hetzelfde bij cocaïne: je weet in Nederland dat het verboden is, als jij dan wil gaan gebruiken dan moet je dat maar gaan doen.

Azough: Dus geen toezicht, geen controle, gewoon via de straathandel kan iedereen het straks krijgen?
Joldersma: Mevrouw Azough, nu gebruikt een derde van de Nederlandse gebruikers van cannabis, haalt zijn cannabis niet in de coffeeshop. Dus doe nou niet of die coffeeshops…

Azough: Maar die andere twee derde moeten het dus ook via de straat gaan krijgen, straks?
Joldersma: Ja. Ja.

Overigens heeft Joldersma zelf ook wel eens een jointje gerookt:
“Ik heb het geprobeerd, maar ik heb er niks van mee gekregen. Waarom zou ik het vaker proberen? Dat is voor mij voldoende bewijs: cannabis is niet iets waar je nou gelukkiger van wordt.”

Bekijk hieronder de hele uitzending, het debat begint na 18 minuten:

Femke Halsema demonstreert tegen het kabinet Balkenende, Museumplein, 2 oktober 2004 (foto © Gonzo media)

Als het waar is dat de gemiddelde kijker vooral de laatste woorden van een debat onthoudt, dan was Halsema’s timing perfect. Nadat zo ongeveer elke politicus, Pechtold (D66) uitgezonderd, had gepleit voor harder aanpakken en strenger straffen, kreeg Halsema het slotwoord:

“In de politiek ontspint zich altijd dezelfde symbolische discussie over hogere straffen. Wij zijn inmiddels derde in Europa in hoge straffen: we geven geen lage straffen. Maar je hebt niks aan straffen als je geen daders pakt. We hebben dramatisch slechte cijfers in de pakkans: dáár ligt het grote probleem, daar is de overheid ook ongeloofwaardig. De pakkans voor criminelen in Nederland is dramatisch laag. En in plaats van weer nieuwe symbolische straffen te introduceren, moet je zorgen dat de pakkans omhoog gaat. Hoe doe je dat? Zorgen dat de politie zich niet met onzin bezighoudt, bonnen schrijven. Zorg dat het drugsbeleid goed georganiseerd is, dat de aanvoer van softdrugs eindelijk eens op orde is. Dán zorg je dat de politie zich ook bezig kan houden met zaken waar ze zich mee bezig moeten houden. En dit soort symboliek, daar heb je verder helemaal niets aan.”

Het hele debat is hier te bekijken. Op Nujij.nl ontspint zich inmiddels een levendige discussie over deze post…