Nol van Schaik, Cannabis Bevrijdingsdag 2009 (© Gonzo Media)

Onderstaande artikel verzond Van schaik vandaag aan de VOC. Eerder dit jaar organiseerde hij een landelijke coffeeshopstaking op de dag van de Tweede Kamer verkiezingen. Klik hier voor zijn website.

Invoering ‘Wietpas’ is aanzetten tot discriminatie volgens art. 137d

Artikel 137d Wetboek van Strafrecht verbiedt het aanzetten tot haat, discriminatie of geweld. Om te bepalen of extremistische websites illegale content bevatten, moeten de uitingen aan dit artikel getoetst worden.

Artikel 137d Wetboek van Strafrecht, tekst per 11 november 2004:
1. Hij die in het openbaar, mondeling of bij geschrift of afbeelding, aanzet tot haat tegen of discriminatie van mensen of gewelddadig optreden tegen persoon of goed van mensen wegens hun ras, hun godsdienst of levensovertuiging, hun geslacht of hun hetero- of homoseksuele gerichtheid, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde categorie.
2. Indien het feit wordt gepleegd door een persoon die daarvan een beroep of gewoonte maakt of door twee of meer verenigde personen wordt gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie opgelegd.

Poster van de coffeeshopstaking op 9 juni 2010

Dit wil dus zeggen dat het weigeren van buitenlanders door coffeeshopmedewerkers beschouwd kan worden als discriminatie. Dit wil ook zeggen dat wij als coffeeshophouders strafbaar zijn volgens lid 2 van art. 137d, aangezien wij er een gewoonte van maken door dit als beleid te nemen. Het wil ook zeggen dat wij ons tegen de wietpas kunnen verzetten door degene die de Wietpas invoert in de coffeeshops, en zich dus schuldig maakt aan het aanzetten tot discriminatie, in dit geval minister van Justitie Ivo Opstelten, aan te klagen.

Verder is de ‘Wietpas’ tegen de EU  regel dat elke ingezetene van de EU in alle EU-landen dezelfde rechten en plichten heeft als de inwoners van het land waarin de EU-er zich bevindt. Elke Duitser of Belg zou zich op deze regel kunnen beroepen om toegang tot een Nederlandse coffeeshops te verkrijgen. Het is verder verboden om iemand het lidmaatschap van een vereniging te weigeren op grond van art.137d.

De ‘Wietpas’ is dus drie keer tegen de geldende wetten, en kan niet ingevoerd worden in Nederland.

Discriminatie deugt niet, dus de ‘Wietpas’ deugt ook niet!

Weiger de ‘Wietpas’, je hebt er recht op.

Nol van Schaik.
Coffeeshop Willie Wortel
Haarlem, NL

Nol van Schaik, Cannabis Bevrijdingsdag 2009, Amsterdam (foto © Gonzo media)

Behalve in Haarlem staken op 9 juni ook coffeeshops in Alkmaar, Arnhem, Dedemsvaart, Heerhugowaard, Oss, Rotterdam en Schagen. Van Schaik heeft zijn collega’s in een mailing opgeroepen om zich aan te sluiten, maar veel shophouders hebben last van koudwatervrees. Opvallend is dat veel klanten en personeel van coffeeshops zeer positief staan tegenover het idee. In de poster met doelstellingen van de staking verklaart Van Schaik:

“Deze actie kan er misschien voor zorgen dat wij als ondernemers eindelijk eens de koppen bij elkaar gaan steken, als er de komende jaren nog 700 coffeeshops gesloten worden is de Nederlandse coffeeshophouder over enkele jaren een uitgestorven ras… Laten we het samen gaan en blijven doen. Ik heb namelijk geen concurrenten, alleen collega’s. Solidariteit voor een realistisch coffeeshopbeleid.”

Van Schaik heeft het beleid in de afgelopen jaren zien afglijden tot een situatie die steeds moeilijker werkbaar wordt voor de coffeeshophouder:

Bron: coffeeshopstaking.nl

“Het begint er zo langzamerhand op te lijken dat coffeeshopondernemers en hun medewerkers in semi-overheidsdienst zijn, want zij moeten controleren of hun bezoekers legitimatie bij zich dragen, opletten of er wel netjes geparkeerd wordt en ook nog de stoep voor de shop controleren op overlast. Het is toch eigenlijk ongelofelijk dat wij ons deze taken hebben laten opdringen, daar zouden we niet aan moeten meewerken. Elke coffeeshop draagt ruim een half miljoen euro’s per jaar af aan de belasting, dus mogen wij verwachten dat deze overheid iets voor ons zou doen, niet andersom! Voor dat geld wil ik wel een politieagent voor de deur om de ID van mijn klanten te controleren, wij zijn daartoe niet eens bevoegd.”

Terecht wijst Van Schaik op de sociale functie van de coffeeshop, die in de politieke discussie zelden of nooit wordt benoemd:

“Vooral in de aanloop naar de verkiezingen ligt het woord “integratie” weer op de lippen van de naar ons lonkende politici, de een wil er veel van, de ander juist weer niet. In de politiek en op straat is het slechts een woord, in de Nederlandse coffeeshops is integratie een feit! Coffeeshopbezoekers zijn afkomstig uit alle soorten, maten, kleuren, overtuigingen, achtergronden en culturen van de hedendaagse samenleving, en dat is in een coffeeshop de normaalste zaak van de wereld.”

Onlangs plaatste Van Schaik onderstaande oproep op YouTube. Aanleiding is het sterk repressieve beleid in Haarlem, waar meerdere volwassenen zijn beboet voor het in bezit hebben van kleine hoeveelheden cannabis, in sommige gevallen zelfs één, niet aangestoken joint. Van Schaik roept alle blowers van Nederland op om soortgelijke incidenten te melden via de website coffeeshopstaking.nl. Dit moet leiden tot één grote rechtszaak tegen de Nederlandse staat:

“Als er alleen in Haarlem actie wordt ondernomen, dan werkt het niet. We moeten met het hele land in actie komen, want ik heb al begrepen dat blowen op straat in Breda ook verboden is. Ook als je in je tuintje staat te harken, mag dat niet met een blowtje. Dat tast het gedoogbeleid ernstig aan en daar moeten we wat aan doen. Dus ik wil hierbij vragen aan alle blowers in Nederland: als je slechte ervaringen hebt, bekeuringen voor blowen of inbeslagname van wiet, laat het ons weten.”

Klik hier voor een PDF-versie van de poster met alle 16 doelstellingen van de coffeeshopstaking.

Klik hier voor de website coffeeshopstaking.nl

Klik om te vergroten, print uit en hang op!

Een groot aantal media besteedde deze maand aandacht aan de voorgenomen staking. Het Haarlems Dagblad had op 11 maart de primeur, een dag later was van Schaik te gast bij het televisieprogramma Goedemorgen Nederland.

Belangrijkste doel van de coffeeshopstaking is het motiveren van coffeeshopbezoekers en andere cannabisconsumenten om op 9 juni cannabisvriendelijk te gaan stemmen. Uitgaande van recente cijfers van de Verenigde Naties rookt ruim een miljoen stemgerechtigde Nederlanders wel eens cannabis. Omgerekend is deze groep goed voor zo’n achttien zetels in de Tweede Kamer.

Tot nu toe hebben negentien shops zich aangesloten bij het initiatief. De VOC ondersteunt de actie, al leidde het plan tot uiteenlopende reacties op de VOC-mailinglist, waar van Schaik zijn idee op 26 februari lanceerde.

Opmerkelijk is een reportage die de Telegraaf maakte, maar niet heeft uitgezonden. In het filmpje schaart coffeeshophouder Jan Goos zich als voorzitter van de Amsterdamse BCD (Bond van Cannabis Detaillisten) achter de staking.

Nol van Schaik (links) en Wernard Bruining, VOC-vergadering Cannabis College, 2 maart 2010 (foto © Gonzo media)

Reactie van Nol van Schaik op het niet plaatsen van de reportage door de Telegraaf:  “Het is eigenlijk geen verrassing, de Telegraaf is min of meer een anti-cannabis krant, geleid door een VVD top. Dit filmpje ging over ons stem advies voor de PvdA, en er werd gereageerd door mondige cannabisten. Dat is blijkbaar geen leuk nieuws voor een VVD krant. Inmiddels is Jan Goos afgetreden als voorzitter van de BCD, en uit de bond gestapt.”

Klik hier voor een overzicht van de media-berichtgeving over de staking op coffeeshopstaking.nl

De ‘gecensureerde’ Telegraaf-reportage:

Zie ook: Coffeeshops in staking? (VOC Blog 1 maart 2010)

Nol van Schaik toont de actie T-shirts bij de VOC-vergadering in Breda, links Freek Polak (foto © Gonzo media)

Voor de actie bij het hoofdbureau van politie heeft van Schaik T-shirts laten drukken met de tekst ‘To blow or not to blow, that is the question’, die hij gisteren bij de VOC-vergadering in Breda kwam laten zien. Met de actie wil hij een proefproces uitlokken over de vraag of de handelswijze van de politie juridisch door de beugel kan. In Haarlem staat namelijk niet in de APV (Algemene Plaatselijke Verordening) dat blowen op straat verboden is. Het beboeten van mensen omdat zij een niet aangestoken joint bij zich hebben (!) lijkt sowieso in strijd met het gedoogbeleid. Van Schaik spreekt in een persbericht over ‘cannabisterreur’ in zijn stad, veroorzaakt door PvdA-burgemeester Schneiders.

Burgemeester van Haarlem Bernt Schneiders (PvdA)

Van Schaik: “Als plaatselijke coffeeshophouders  zijn wij met de huidige PvdA burgemeester Bernt Schneiders slechter af dan met CDA burgemeesters. Sinds zijn aanstelling is er geen sprake van overleg geweest, geen verandering in het beleid aangekondigd, wel is het roken van een joint in Haarlem technisch onmogelijk c.q. verboden geworden. (Met de vermelding dat mensen met kinderen niet thuis kunnen/mogen blowen, die komen naar de shop of roken een joint terwijl ze de hond uitlaten) In coffeeshops geldt het landelijke rookverbod, als gevolg daarvan is het niet toegestaan om joints met tabak te roken in de shops, en sinds kort is het roken van een joint op straat in Haarlem ook verboden, zonder dat dit vermeld staat in de APV.”

“Ook het bezit van kleine hoeveelheden wiet (minder dan 5 gram) op straat wordt door de Haarlems politie, onder leiding van korpschef Schneiders, niet meer toegestaan, inbeslagname volgt. Ik kwam dit pas aan de weet nadat een vijftal van onze klanten zich de afgelopen dagen bij mij hebben gemeld met een bekeuring voor het in bezit hebben/roken van een joint op straat (4) en een bewijs van inbeslagname van 3 gram wiet door de Haarlemse gemeente politie van de vijfde klant. Dit is voor mij onbegrijpelijk, volgend jaar hoop ik mijn 20-jarig bestaan als coffeeshop ondernemer te vieren, en al de voorgaande jaren is dit niet voorgekomen! Ik heb mijn medewerkers direct de opdracht gegeven onze klanten te waarschuwen voor het risico dat zij lopen als zij met hun zojuist aangeschafte cannabis de coffeeshop verlaten.”

Advocaat Maurice Veldman schrijft een brief aan de Haarlemse hoofdofficier van justitie waarin hij hem sommeert onmiddellijk te stoppen met het uitdelen van boetes en vraagt om een gesprek met de burgemeester. In het Haarlems Dagblad ontkenden de gemeente Haarlem en de plaatselijke politie gisteren dat er sprake is van nieuw beleid. Volgens advocaat Veldman zijn de regels in de Haarlemse APV in strijd met hogere regelgeving. Die regels maken het zelfs in coffeeshops verboden om cannabis voorhanden te hebben. Veldman noemt het beboeten van cannabisconsumenten ‘een grof schandaal’. “Heeft de politie in Haarlem niets anders te doen? Ik snap niet waarom ze niet achter boeven aan gaan. Het is een manier van handhaven waar Wilders trots op zou zijn.”

De ’smoke-in’ staat gepland op zaterdag 20 maart, vanaf 15.00 uur, pal voor het Haarlemse hoofdbureau van politie.

Klik hier voor een PDF-versie van de brief van advocaat Veldman aan de Haarlemse hoofdofficier van justitie Steensma, d.d. 19 maart 2010.

Zie ook het topic ‘Haarlem: hardline handhaving‘ op coffeeshopstaking.nl

De Haarlemse coffeeshophouder Nol van Schaik bracht het balletje aan het rollen via de VOC-mailinglist: “Als wij als coffeeshopondernemers alle shops eens zouden dichtgooien onder het motto: Als je nu niet kiest is er een kans dat je je coffeeshop verliest! Dan kunnen onze bezoekers meteen ervaren hoe het is om voor een gesloten deur van zijn/haar coffeeshop te komen. Nu zou een poster verwijzen naar het dichtsbijzijnde stembureau, dat kan in de toekomst ook een bevel van permanente sluiting zijn…” Van Schaik’s oproep leidde tot instemmende reacties, zowel van ondernemers als van de Vereniging Voor Cannabis Consumenten en ENCOD. Ook de VOC ondersteunt de actie van harte.

Nol van Schaik, Cannabis Bevrijdingsdag 2009

Grote vraag is hoeveel shops bereid zijn om zich bij de staking aan te sluiten. Al in zijn eerste oproep constateerde van Schaik dat ’solidariteit een zeldzaam verschijnsel is’ in de coffeeshopbranche. Willem Panders van het Platform Cannabis Nederland: “PCN heeft de afgelopen jaren al verschillende pogingen ondernomen een dergelijk initiatief te realiseren. Zonder resultaat. Van de 700 shops zijn er grofweg 200 aangesloten bij een branchevereniging. Die zouden wellicht gezamelijk enige uren kunnen sluiten. De ervaring leert echter dat ook onder deze 200 actieve shops geen eenheid bestaat waar het een staking betreft. Laat staan onder de 500 resterende verkooppunten.”

Ook uit Maastricht en Amsterdam kwamen kritische geluiden. Marc Josemans, voorzitter van de Vereniging Officiële Coffeeshops Maastricht: “De VOCM heeft dit onderwerp reeds meerdere malen op de agenda gehad en wij zijn van mening dat we alleen dan de drugsrunners en scooterdealers omzet gaan toebedelen indien daar een zeer strikte noodzaak voor zou bestaan. Die zien wij niet in dit voorstel. De coffeeshopbonden proberen hun leden volop in de “stemming” te krijgen voor de verkiezingen, en dat is precies wat ze ook moeten doen. Ik zie landelijk veel goede initiatieven, mooie acties etc. Van een ondernemer vragen of hij van omzet wil afzien t.b.v. verkiezingen zal nooit en te nimmer lukken. Misschien gaat de opkomst nog wel meevallen, maar ik sluit me bij een eerdere mening aan: blowers zijn vreemd genoeg, want vaak idealistisch ingesteld, geen actieve stemmers. Het zij zo.”

Klik voor vergroting, print en hang op!

Mark Jacobsen van de Amsterdamse Bond van Cannabis Detaillisten: “Hoe spijtig het ook is, het sluiten van alle shops is echt niet realistisch. Dit is echt geen cynisme, dit gaat gewoon niet gebeuren: ik spreek uit ervaring. In de coffeeshopbranche is dit in de afgelopen vijftien jaar al verschillende malen geopperd en zonder resultaat. Er zullen altijd ondernemers tussen zitten die denken: jullie allemaal dicht? dan ga ik lekker open. Helaas is idealisme bij de ondernemer steeds moeilijker te vinden, hoe jammer dat ook is. En de actie is pas geslaagd als minimaal tachtig procent mee doet. Een feitje: van de 220 shops in Amsterdam zijn er maar 80 verenigd en dat terwijl de BCD toch echt goed bezig is geweest en vele shops open heeft gehouden, ook van niet-leden.”

Einde verhaal dus? Die conclusie lijkt voorbarig. Via de VOC-mailinglist is inmiddels een groep vrijwilligers bij elkaar gekomen, die het draagvlak voor de staking gaat vergroten en actief coffeeshophouders zal benaderen om mee te doen. Eerste wapenfeit: de website www.coffeeshopstaking.nl die vanochtend online is gegaan. Van Schaik is strijdbaar: “De lobby kan beginnen, bij de collega’s dan, daarna de politieke lobby.” Argumenten zijn er ruim voldoende, blijkt uit de onderstaande dertien doelstellingen die Van Schaik afgelopen weekend formuleerde:

Doelstelling Algemene Coffeeshopstaking:

Nol van Schaik en Wernard Bruining, Cannabis Bevrijdingsdag 2009 (foto © Gonzo media)

Wat willen wij, als cannabisondernemers bereiken met een coffeeshopstaking op 9 juni 2010, de dag van de parlementsverkiezingen?

Doel 1:
Door middel van het sluiten van onze coffeeshops aantonen hoe Nederland er uit zou kunnen zien zonder coffeeshops, een spookbeeld voor ons en onze medewerkers, toeleveranciers en klanten, maar de openlijke wens van veel politieke leiders. Nu, we geven deze anti-cannabistische politici voor een keer hun zin, alle coffeeshops van Nederland gaan dicht. Hoe zouden de straten van Nederland er dan uit zien?

Doel 2:
Door deze sluiting maken wij onze bezoekers er op attent dat wij graag zouden willen dat zij gaan stemmen, en het liefst voor een partij die de coffeeshop als een normaal maatschappelijk verschijnsel ziet. Volgens recente Europese cijfers zijn er in Nederland 864.000 blowers, met z’n allen zijn wij, als we zouden gaan stemmen, goed voor 15 Kamerzetels! (864.000 : 57.361 = 15.07) Die zou elke politieke partij graag in beslag willen nemen, terwijl al deze stemmen en zetels verloren zouden kunnen gaan omdat blowers niet zouden gaan stemmen!

Doel 3:
Door deze staking krijgen we aandacht in de media, en niet alleen nationaal. Als we daar goed mee omgaan komen coffeeshops eens op een andere manier in de pers, het is aan ons om er voor te zorgen dat de beeldvorming deze keer positief is. Er zal genoeg pers op af komen om eens goed uit te leggen waarom wij tot deze actie zijn overgegaan, zodat wij ook eens onze mening kunnen geven over de minderwaardige manier waarop met ons en onze bedrijven wordt omgesprongen. Het is ook de gelegenheid om de wereld een kijkje in onze bedrijven te geven, om daarmee aan te geven dat we transparanter zijn dan de bankwereld, bijvoorbeeld. Positieve bekendheid dus.

Adriaan Janssen en Nol van Schaik, Cannabis Bevrijdingsdag 2009 (foto © Gonzo media)

Doel 4:
Deze actie kan er misschien voor zorgen dat wij als ondernemers eindelijk eens de koppen bij elkaar steken, als er de komende jaren nog 700 coffeeshops gesloten worden is de Nederlandse coffeeshophouder over enkele jaren een uitgestorven ras…. Laten we het samen gaan en blijven doen. Ik heb namelijk geen concurrenten, alleen collega’s. Solidariteit voor een realistisch coffeeshopbeleid.

Doel 5:
Wij willen hiermee de hele wereld laten zien dat het Nederlands coffeeshop experiment een succes is, in tegenstelling tot de beweringen van een deel van onze bloedeigen volksvertegenwoordigers. Wij zijn ondanks alle kritiek in eigen land het voorbeeld voor vele andere landen een model, nu ook voor Amerika en met name Californie. Daar opereren meer cannabis clubs dan er coffeeshops zijn in Nederland, naar Nederlands model! Zie hier een artikel over dit verschijnsel in Vrij Nederland. In Argentinië is cannabis volledig gelegaliseerd, in Spanje opent de ene cannabisclub na de andere, met eigen kweek voor de leden, volledig legaal! Het is nu tijd om ons model omhoog te houden, en de schouderklopjes in ontvangst te nemen, in plaats van te moeten knokken voor ons bestaan.

Doel 6:
Aangezien de bankiers alle pensioenpotten al hebben verkwanseld is het meer dan ooit nodig om ons inkomen veilig te stellen, en dat kan alleen als we open blijven. Laten we er dus voor gaan zorgen dat we na de volgende kabinetsperiode, hoe lang die ook moge duren, nog steeds open zijn, ik ben te oud om vakken te vullen in de supermarkt tot mijn 67ste . Levensbehoud dus.

Doel 7:
Wij willen een einde maken aan het gedoogbeleid, net als de CDA/CU combi, en dan niet alle coffeeshops sluiten, maar de bestaande coffeeshops een legale manier van aanvoer toestaan, op basis van de verkochte kilo’s per coffeeshop, die haarfijn geregistreerd zijn bij de Belastingsdienst. Daarna het aantal coffeeshops uitbreiden, zodat in heel Nederland wiet aangeschaft kan worden bij een vaste, veilige leverancier, zonder daarbij met andere drugs in aanraking te komen.

Doel 8:
Wij streven met deze actie naar erkenning voor ons werk van de afgelopen decennia, de Nederlands coffeeshopondernemers hebben de met het gedoogbeleid beoogde ‘scheiding van de markten’ bewerkstelligd, niet de Nederlandse regeringen van de afgelopen 35 jaar. Integendeel, de Nederlands overheid heeft vanaf 1996 deze scheiding van de markten steeds meer in gevaar gebracht door sinds dat jaar het aantal coffeeshops in Nederland te reduceren van zo’n 1450 tot de 700 die er vandaag nog gedoogd opereren. CDA Kamerlid Joldersma roept zelfs waar ze maar kan dat de coffeeshops gesloten moeten worden en dat cannabis net als coke op straat verkrijgbaar zou moeten zijn!

Doel 9:
Door middel van het reguleren van de aanvoer naar coffeeshops via de virtuele achterdeur, het liefst door aan coffeeshops verbonden kwekers met een vergunningsstelsel, zou de kwaliteit van de aangeboden Nederwiet omhoog gaan en beter te controleren zijn op onregelmatigheden. Door het kweken van cannabis voor gedoogde coffeeshops uit de strafwet te halen kan de prijs van de cannabis omlaag, er is immers geen risico meer voor de belastingplichtige kwekers. Dat betekent dat de coffeeshopbezoeker minder voor zijn cannabis gaat betalen, en een hogere kwaliteit mag verwachten. Met andere woorden, een schone plant voor de tevreden klant.

Doel 10:
Het bespreekbaar maken van de verruiming van de maximum handelsvoorraad (500 gram) voor gedoogde coffeeshops, de huidige beperking levert voor coffeeshopondernemers en hun medewerkers te veel werk en stress op, en het risico op verlies van de cannabis die onderweg is naar de coffeeshop in de vorm van b.v. bijvullingen, op welke manier dan ook. Stel dat een coffeeshop per dag een kilo cannabis verkoopt, dan ‘mag’ over deze verkoop wel belasting worden afgedragen, maar de coffeeshop mag deze hoeveelheid niet dagelijks voorhanden hebben.

Doel 11:
De huidige en geplande afstandscriteria voor de afstand tussen scholen en coffeeshops dient volledig komen te vervallen, aangezien het nut van deze maatregel niet is aangetoond. Het is eigenlijk een motie van wantrouwen naar de coffeeshopondernemers, die door de AHOJG- criteria al gehouden zijn aan een toelatingsbeleid met een minimum leeftijd van 18 jaar. Daar houden de coffeeshopondernemers zich heel goed aan, want op overtreding van de J-regel van voornoemd beleid volgt direct tijdelijke sluiting! Er zijn zelfs al coffeeshops die een minimum toelatingsleeftijd van 21 jaar hanteren, om zo veel mogelijk risico’s uit te sluiten.

Foto © Gonzo media

Doel 12:
Het uitsterfbeleid voor coffeeshops, dat wil zeggen dat als er een coffeeshop gesloten wordt, om wat voor reden dan ook, de vergunning permanent wordt ingetrokken om zo het aantal gedoogpunten omlaag te brengen is niet meer van deze tijd. Niet alleen vergroot de sluiting van elke coffeeshop het aandeel van de straathandel, de bezoekers raken hun sociale ontmoetingsplaatsen langzaam maar zeker kwijt. Dat leidt er dan weer toe dat de omliggende coffeeshops het drukker krijgen, want de blower stopt niet met blowen, hij haalt zijn cannabis iets verder weg. Meer drukte om coffeeshops betekent al snel dat er meer overlast wordt geconstateerd, zodat er weer een reden ‘aangemaakt’ kan worden om deze coffeeshop(s) te sluiten. Als er sprake is van gedwongen sluiting, bijvoorbeeld door sloop, herindeling, stadsvernieuwing, brand, etc., zou de coffeeshopondernemer zijn bedrijf op een andere locatie voort moeten kunnen zetten.

Doel 13:
Nederland is in crisis, toch wil de rechtse politiek doorgaan met het sluiten van coffeeshops, en dat is niet te begrijpen en economisch onverantwoord. De 700 nog opererende coffeeshops leveren de Nederlands schatkist jaarlijks 400 miljoen euro’s in belasting op, dat wil zeggen: ruim een half miljoen per stuk, per jaar! Welk ander kleinschalig bedrijf draagt zo’n grote duit bij? De coffeeshops van Nederland moeten door de politiek en kiezer gezien worden als een rendabel economisch onderdeel van onze maatschappij.